Διεθνή
Περού: Αντίσταση χωρίς τέλος

Διαδήλωση στη Λίμα. Το πανό γράφει: "Ντίνα φόνισσα"

Η καταστολή στο Περού ξεπερνάει κάθε μέρα και ένα καινούργιο όριο, αλλά όλα δείχνουν πως η αντίσταση δυναμώνει ακόμη πιο γρήγορα. Την προηγούμενη Πέμπτη και Παρασκευή τα κινήματα από πολλά σημεία της χώρας έβαλαν στόχο να ξεσηκώσουν την πρωτεύουσα Λίμα, προσπαθώντας να φτάσουν με κάθε μέσο εκεί. 

Η πραξικοπηματική κυβέρνηση της Ντίνα Μπολουάρτε διέταξε την εισβολή των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας στο Πανεπιστήμιο Σαν Μάρκος, το πιο μεγάλο δημόσιο Πανεπιστήμιο. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες είχαν οργανώσει κατάληψη από την περασμένη βδομάδα και είχαν ανοίξει τους χώρους τους για να φιλοξενηθούν και να κοιμηθούν οι διαδηλωτές που έφταναν στην πρωτεύουσα από τις επαρχίες. Όταν η αστυνομία μπήκε μέσα στη νύχτα, προκλήθηκε πανικός, ο κόσμος κοιμόταν και πολλούς τους συνέλαβαν με τις πιτζάμες. Οι μπάτσοι χτυπούσαν όποιον έβλεπαν μπροστά τους, ενώ έπεφταν δακρυγόνα και ακούγονταν εκφοβιστικοί πυροβολισμοί.

Οι διαδηλώσεις έγιναν τελικά στην πρωτεύουσα κάτω από ασφυκτική πίεση της αστυνομίας που δεν άφηνε τον κόσμο να φτάσει στις μεγάλες λεωφόρους και στα Πανεπιστήμια. Η εργατική συνομοσπονδία CGTP κάλεσε γενική απεργία για να δείξει την αλληλεγγύη της στο κίνημα που ζητάει να πέσει η κυβέρνηση.

Η καταστολή στη Λίμα θύμισε σε όλους τις μέρες της δικτατορίας του Φουχιμόρι, τη δεκαετία του ‘90. Υποτίθεται πως το Περού είχε αφήσει πίσω του αυτές τις εποχές και μάλιστα το 2021 εξέλεξε τον Πέδρο Καστίγιο, έναν φτωχό συνδικαλιστή δάσκαλο από τις περιοχές των ιθαγενών στη θέση του Προέδρου. Όμως, στις αρχές Δεκέμβρη, η δεξιά η οποία κυριαρχεί στο κοινοβούλιο, υπό την ηγεσία της κόρης του Φουχιμόρι, ανέτρεψε και συνέλαβε τον Καστίγιο, δίνοντας την προεδρία στην αντιπρόεδρο του Καστίγιο, Μπολουάρτε. Έτσι τώρα κυβερνάνε τη χώρα αυτοί που έχασαν τις προεδρικές εκλογές, και μάλιστα θέλανε στην αρχή να προβληθούν και ως δημοκράτες που έσωσαν τη χώρα από τον “λαϊκιστή” Καστίγιο. Η αλήθεια είναι ότι ο Καστίγιο ήδη τους είχε καλοπιάσει με όλους τους τρόπους, αλλά τελικά δεν έσωσε το κεφάλι του.

Χωρίς έλεγχο

Η Μπολουάρτε νόμιζε στην αρχή ότι η χώρα θα παγώσει από το πραξικόπημα. Στο πρώτο κύμα καταστολής και νεκρών ζήτησε “συγγνώμη” και άλλαξε μερικούς υπουργούς, νομίζοντας πάλι πως η χώρα θα επιστρέψει στην ομαλότητα από φόβο και σύγχυση. Μετά αναγκάστηκε να υποσχεθεί εκλογές για το 2024. Όμως, τα πράγματα δείχνουν πως η αντίσταση δυνάμωσε με τρόπο που χάθηκε ο έλεγχος. Η αστυνομία στάλθηκε στα χωριά και στις επαρχιακές πόλεις για να επιβάλει την τάξη, και προχώρησε σε σφαγές που ξεσήκωσαν ολόκληρες επαρχίες. “Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τι μας έκανε η αστυνομία στη Χουλιάκα”, λέει μια διαδηλώτρια που έφτασε στη Λίμα. “Τώρα, όλοι, γυναίκες, άντρες και παιδιά πρέπει να παλέψουμε”. Η Χουλιάκα είναι μια πόλη στο Νότο της χώρας όπου η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά των διαδηλώσεων και σκότωσε 19 ανθρώπους.

Η αντίσταση είναι γεωγραφικά ανισομερής. Ο Νότος της χώρας δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης. Πλέον έκλεισε και το Μάτσου Πίτσου, το επίκεντρο του τουρισμού της χώρας. “Για την ασφάλεια των τουριστών και των πολιτών”, είπε η κυβέρνηση. 400 τουρίστες βρέθηκαν αποκλεισμένοι, κάποιοι περπατούσαν έξι και εφτά ώρες. 75 μεγάλοι δρόμοι της χώρας έχουν μπλόκα διαδηλωτών, τα τρένα δεν περνάνε, για κάποιες ώρες έμεινε κλειστό ακόμη και το αεροδρόμιο του Κούσκο. Η κατάσταση αποτυπώνεται στις ελλείψεις καυσίμων και λαχανικών.

Η Λίμα είναι το ισχυρό σημείο της κυβέρνησης. Εκεί είχε τα μεγαλύτερα ποσοστά της η Φουχιμόρι. Γι’ αυτό και κάνει αυτή την επίδειξη καταστολής η κυβέρνηση εκεί, γι’ αυτό και το κίνημα προσπάθησε να φτάσει από τις επαρχίες, ώστε να βοηθήσει την εργατική τάξη της πρωτεύουσας να σπάσει τον τρόμο. Αλλά, το παραμύθι ότι η χώρα βρίσκεται υπό τον έλεγχο μιας δημοκρατικής κυβέρνησης έχει πλέον ηττηθεί, όσο κι αν το στήριξαν οι ξένες πρεσβείες αρχικά. 

Η Μπολουάρτε συνεχίζει τα βήματα μπρος και πίσω. Συνέλαβε σχεδόν 200 ανθρώπους με την εισβολή στο Πανεπιστήμιο, αλλά αναγκάστηκε να τους απελευθερώσει σχεδόν όλους σχετικά γρήγορα. Ο κόσμος ζητάει να πέσει η κυβέρνηση, να προκηρυχθούν άμεσα εκλογές και να γίνει Συντακτική Συνέλευση για νέο Σύνταγμα. Αν το κίνημα συνεχίσει με τη ζωτικότητα που δείχνει τις τελευταίες δυο βδομάδες, η συμμαχία Δεξιάς-Μπολουάρτε και στρατού μπορεί να τιναχτεί στον αέρα.