Εργάτης, ΑμεΑ, δούλευε δεξιά κι αριστερά, φτηνά και ανασφάλιστα, για να ζήσει αξιοπρεπώς. Τον λέγαν Γιώργο Πατρινό, και δολοφονήθηκε γιατί δούλευε εν μέσω καύσωνα.
«Ήρθε το παιδί μου από τη δουλειά, δούλευε σε ένα σουβλατζίδικο κι έκανε διανομή με το ποδηλατάκι του. Ήρθε από το σουβλατζίδικο και δεν καταλάβαινα. Άρχισε και μου πέταγε την μπλούζα, δεν καταλάβαινα τι έκανε. Λέω “παιδάκι μου, τι έχεις;”.
Δεν μπορούσε να μιλήσει. Δεν μίλαγε. Παίρνουμε τηλέφωνο τον γιατρό και λέει “μάλλον είναι θερμοπληξία αλλά τροχάδην να τον πάτε στο νοσοκομείο. Βάλτε του πετσέτα στο μέτωπο και να τον πάτε στο νοσοκομείο”».
«Καλέσαμε το ασθενοφόρο αλλά μέχρι να έρθει, το παιδί μου δεν καταλάβαινε τίποτα. Έτρεμε, έβγαζε αίμα από το στόμα και δεν επικοινωνούσε με το περιβάλλον.
Στη συνέχεια ήρθε το ασθενοφόρο, τον πήραμε και τον πήγαμε στο νοσοκομείο.
Εκεί παθαίνει την πρώτη καρδιακή ανακοπή και μετά τον επανέφεραν. Παθαίνει και δεύτερη και τελείωσε. Δεν πρόλαβε τίποτα το παιδάκι μου. Εκείνη την ημέρα εργαζόταν στο σουβλατζίδικο» είπε συγκλονισμένη η μητέρα του 46χρονου.
(από τον ιστότοπο Δια πυρός)
Την Κυριακή 23/7, τη μέρα με το μεγαλύτερο καύσωνα με τα θερμόμετρα να χτυπάνε 44 βαθμούς, ο Μιχάλης, ένας εργαζόμενος στο δήμο Καλλιθέας έχασε τη ζωή του από θερμοπληξία, όταν στις 4.30μμ, εν ώρα υπηρεσίας πήγε να ανοίξει μια παιδική χαρά. Ο εργαζόμενος αποδεδειγμένα ανήκε σε ευπαθή ομάδα, αλλά παρόλα αυτά είχε μετακινηθεί από το τηλεφωνικό κέντρο του γκαράζ στο οποίο εργαζόταν λόγω των προβλημάτων υγείας που είχε, σε εξωτερική εργασία.
Στις 4.30μμ, μέσα στο πιο μεγάλο λιοπύρι, σε μια ώρα δηλαδή που σύμφωνα με τις πανηγυρικές διακηρύξεις του Γεωργιάδη υποτίθεται ότι υπήρχε απαγόρευση εξωτερικής εργασίας.
Ήταν ο τρίτος (γνωστός) θάνατος εργαζόμενου από θερμοπληξία μέσα στις τελευταίες δυο βδομάδες. Λίγες μέρες πριν, άφηνε την τελευταία του πνοή ο Γιώργος, την ώρα που έκανε μια βάρδια ντελίβερι σε ένα ψητοπωλείο της Χαλκίδας. Είχε προηγηθεί στις αρχές του κύματος καύσωνα στις 7/7 ο θάνατος από θερμοπληξία ενός εργάτη των Ναυπηγείων Ελευσίνας, μέσα σε μια βάρκα όπου δούλευε, μόνος του, υπερωριακά, κάτω από τον ήλιο, παρ' όλο που κι αυτός ανήκε σε ευπαθή ομάδα λόγω χρόνιου καρδιακού νοσήματος. Η εταιρία τον είχε στείλει να εκτελέσει εργασίες βαφέων -χωρίς καν να είναι η ειδικότητά του.
Κούφιες
Τρεις δολοφονίες εργατών που ξεσκεπάζουν το πόσο κούφιες είναι οι εγκύκλιοι και οι διακηρύξεις περί «φιλεργατικών» μέτρων λόγω του καύσωνα, όταν αυτές βγαίνουν από το στόμα του υπουργού Εργασίας Γεωργιάδη, όπως και κάθε άλλου υπουργού της ΝΔ. Τόσο, που ακόμα και οι εργασίες κατεδάφισης της γέφυρας στην Πάτρα που έπεσε σπέρνοντας τον όλεθρο, γινόντουσαν σε «απαγορευμένη» ώρα.
Οι εργαζόμενοι πεθαίνουν μέσα στον καύσωνα γιατί τα αφεντικά είναι ανεξέλεγκτα. Τα συνεργεία που «διορθώνουν» τα πεζοδρόμια του «μεγάλου περίπατου» του Μπακογιάννη δούλευαν με θερμοκρασία ασφάλτου πάνω από 60 βαθμούς (όπως αποκάλυψε με φωτογραφίες η ‘Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας’).
Και πώς μπορεί να περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό όταν η ίδια η κυβέρνηση της ΝΔ έχει φροντίσει να διαλύσει ακόμα και τις Επιθεωρήσεις Εργασίας που υποτίθεται ότι είναι οι υπηρεσίες που ελέγχουν την τήρηση της όποιας έστω εργατικής νομοθεσίας για τις συνθήκες εργασίας στους χώρους δουλειάς.
Μετά το θάνατο του εργάτη στα ναυπηγεία Ελευσίνας το Συνδικάτο Μετάλλου μαζί με το Συνδικάτο Επισιτισμού Τουρισμού οργάνωσαν κινητοποίηση την Τρίτη 11/7 στο Υπουργείο Εργασίας. Οι θάνατοι από θερμοπληξία που ακολούθησαν έδειξαν ούτε τα αυτιά του Γεωργιάδη, ούτε των εργοδοτών «ιδρώνουν» από τέτοιες συμβολικές κινητοποιήσεις. Η απάντηση σε αυτά τα εγκλήματα είναι η απεργία.
Η Πανελλήνια Ένωση Υπαλλήλων Φύλαξης Αρχαιοτήτων (ΠΕΥΦΑ) κήρυξε τετράωρες στάσεις εργασίας από την Πέμπτη 20/7 έως και την Κυριακή 23/7, για όλους τους αρχαιολογικούς χώρους.
Ήταν μια σωστή πρωτοβουλία. Αλλά χρειάζεται και γενίκευση και κλιμάκωση. Κάθε σωματείο, Ομοσπονδία, Εργατικό Κέντρο πρέπει να πάρει αποφάσεις και να καλέσει απεργία τις μέρες που έχει καύσωνα. Μόνο έτσι δεν θα θρηνήσουμε κι άλλες δολοφονίες εργατών κι εργατριών.
Κώστας Πίττας