Στην εκδήλωση στον Άγιο Σάββα την Τρίτη 27/2, ξεχώρισε η συμμετοχή των συμβασιούχων καθαριστριών που δίνουν τη μάχη ενάντια στις απολύσεις τους και την είσοδο των εργολάβων. Όπως στην πρώτη Απεργιακή 8 Μάρτη το 2019 που ήταν σε απεργία διαρκείας και βρέθηκαν επικεφαλής της πορείας, έτσι και φέτος ετοιμάζονται να δώσουν δυναμικό παρών ξεσηκώνοντας όλο το νοσοκομείο. Την εκδήλωση οργάνωσε το Σωματείο Εργαζόμενων στο Νοσοκομείο, με ομιλήτρια τη Μαρία Στύλλου, συγγραφέα του βιβλίου "Η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών". «Θα πάμε πολύ δυναμικά στην απεργία στις 8 Μάρτη. Πρέπει όλοι να “επαναστατήσουμε”, να βγούμε στο δρόμο, να απαιτήσουμε όσα πρέπει και δικαιούμαστε», μας είπε στο τέλος η Γεωργία. Την ίδια ώρα γινόταν η πολύ επιτυχημένη εκδήλωση στο Αττικό.

Οι εκδηλώσεις συνεχίστηκαν την Πέμπτη 29/2, με την έμπνευση της μεγάλης απεργίας της προηγούμενης μέρας. Το αμφιθέατρο του Έλενα Βενιζέλου γέμισε, ενώ η συζήτηση, που κι εκεί οργανώθηκε από το Σωματείο Εργαζόμενων, ξεκίνησε με αναφορά στο έγκλημα των Τεμπών και ενός λεπτού σιγή για τα θύματα.

Την ίδια ώρα στον Ευαγγελισμό αγωνίστριες της Κίνησης για την Απεργιακή 8 Μάρτη συζητούσαν με τις καθαρίστριες του νοσοκομείου. «Όλες έβαζαν τι σημαίνει να είσαι σήμερα γυναίκα, εργαζόμενη, συμβασιούχος, μητέρα», μας είπε η Ζαννέτα Λυσικάτου, γιατρός. «Χωρίς μόνιμη και σταθερή δουλειά και πάντα με την απειλή των εργολάβων και της απόλυσης, σε ένα εργασιακό περιβάλλον με εντατικές και κακές συνθήκες εργασίας στο οποίο υπάρχει επιπλέον σεξιστική υποτίμηση και επιθέσεις, συν το βάρος της φροντίδας της οικογένειας και του σπιτιού μετά. Ότι όλα αυτά παλεύονται και αλλάζουν απεργιακά ήταν επίσης ξεκάθαρο, με όλες να παίρνουν υλικά της Κίνησης για τα τμήματά τους, να δηλώνουν διαθεσιμότητα για την οργάνωση και περιφρούρηση της απεργίας, να συμφωνούν ότι το Σωματείο του Ευαγγελισμού θα έπρεπε να επεκτείνει τη στάση εργασίας στις 8 Μάρτη για να φανούν και στην καθαριότητα οι συνέπειες της απεργίας».

Δεκάδες εργαζόμενες σταμάτησαν τη δουλειά για να συμμετέχουν στην εκδήλωση που έγινε την Παρασκευή 1/3 στο Γκαράζ του Δήμου Αθήνας. Στην εκδήλωση καλούσε και το Σωματείο Οδηγών του Δήμου που ήταν από τα πρώτα που πήραν απεργιακή απόφαση για τη φετινή 8 Μάρτη. Η εισήγηση της Λίλιαν Μπουρίτη, ψυχολόγου, μέλους της Κίνησης για την Απεργιακή 8 Μάρτη, πυροδότησε την κουβέντα με πολλές παρεμβάσεις, αντιπαραθέσεις, ερωτήσεις. Είναι το σταμάτημα των σεξιστικών επιθέσεων θέμα παιδείας; Υπάρχει ατομική ευθύνη; Τι αλλαγές έφερε ο νόμος για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών; Γιατί έχει σημασία η απεργία στις 8 Μάρτη; Ήταν κάποια από τα ζητήματα που άνοιξαν στο μεγαλύτερο δήμο της χώρας, δείχνοντας πόσο αναγκαία είναι αυτή η συζήτηση μέσα στους χώρους δουλειάς. Πανελλαδικό κάλεσμα για την απεργία έκανε λίγες μέρες μετά με αφίσα η ΠΟΕ-ΟΤΑ, έχοντας ως κεντρικό αίτημα «Ίση αμοιβή για ίση εργασία».

Την ίδια μέρα έγινε εκδήλωση και στα γραφεία της ΟΤΟΕ. Ομιλήτριες ήταν η Ιωάννα Παυλοπούλου, συνταξιούχος τραπεζοϋπάλληλος Εθνικής, η Ντίνα Γκαρανέ, συνταξιούχος εκπαιδευτικός και η Έλλη Πανταζοπούλου, από την Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη.

Ανοιχτές μάχες

Η Έρη Τενεκίδου, συνταξιούχος από τη Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας, στάθηκε στο πόσο σημαντικό είναι ότι η Κίνηση δεν αντιμετωπίζει την 8 Μάρτη “εθιμοτυπικά” αλλά σαν κομμάτι των ανοιχτών μαχών των εργαζόμενων σήμερα και έκφρασε την ανάγκη να αναδειχτούν στα πανό, τα συνθήματα και τις ομιλίες εκείνη τη μέρα τα αιτήματα που υπάρχουν σε κάθε κλάδο. Η Νικολέτα Καρακατσάνη, συνταξιούχος τραπεζοϋπάλληλος Εθνικής, “είδε” αυτή την εκδήλωση και την απεργία σαν μια νέα ελπίδα στο κίνημα.

Τη Δευτέρα 4/3 έγινε εκδήλωση στο Πάντειο και το Κρατικό Νίκαιας. «Συμμετείχαν εργαζόμενες/οι από διάφορα τμήματα και ειδικότητες, όπως επιστημονικό προσωπικό, μαγειρεία, νοσηλευτικό προσωπικό», μας είπε ο Βαγγέλης Παππάς, νοσηλευτής χειρουργείων στο νοσοκομείο. «Η συζήτηση, την οποία άνοιξε η Αργυρή Ερωτοκρίτου, μέλος ΓΣ της ΟΕΝΓΕ, επικεντρώθηκε σε δυο σημεία. Το πρώτο ήταν η μάχη ενάντια στις απολύσεις των εργαζόμενων με Συμβάσεις Ορισμένου Χρόνου (ΣΟΧ) με την εμπειρία των συναδέλφων στον Άγιο Σάββα και άλλα νοσοκομεία και με πρόταση για συντονισμό μαζί τους. Το δεύτερο ήταν η συμμετοχή στην απεργία με το πανό του Συλλόγου και η οργάνωσή της, με όλους να παίρνουν υλικά για τα τμήματά τους».

Την Τρίτη 5/3 που η Εργατική Αλληλεγγύη πήγε στο τυπογραφείο, εκδηλώσεις έγιναν στα Δικαστήρια της Ευελπίδων, στο Βυζαντινό Μουσείο, στην Ακρόπολη, στην Διεύθυνση Εξυπηρέτησης (ΔΕΞΥ) της ΑΑΔΕ.

Λένα Βερδέ

Νοσοκομείο Έλενα Βενιζέλου

Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας στις 8 Μάρτη και στα πλαίσια της απόφασης που έχει πάρει το Σωματείο μας για συμμετοχή στην απεργία εκείνη την ημέρα, διοργανώθηκε συζήτηση στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου μας "Έλενα Βενιζέλου". 

Η αρχή έγινε! Την Παρασκευή 1/3, το μεσημέρι, στο κτήριο της ΓΔΗΛΕΔ, 10 συνάδελφοι/σες πραγματοποιήσαμε συνάντηση για την οργάνωση της απεργιακής 8 Μάρτη. 

Συζητήσαμε, μεταξύ άλλων, για την επιτυχημένη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο κτίριο στις 15/2. Σύντομα θα ακολουθήσουν κι άλλες σε θέματα επικαιρότητας. Διαμορφώσαμε ένα πλάνο δράσης ενόψει της στάσης εργασίας της 8η Μαρτίου. Την Τετάρτη 6/3, ενημερώνουμε τους/τις συναδέλφους/σες στο κτίριο και απευθύνουμε αγωνιστική πρόσκληση συμμετοχής στη στάση. Την Παρασκευή ξεκινάμε όλες/οι μαζί από το Μοσχάτο για την Πλατεία Κλαυθμώνος και στήνουμε το πανό μας. Η συγκέντρωση ξεκινά στη 1μμ. Όσοι περισσότεροι, τόσο δυνατότεροι!

Δεκάδες αγωνίστριες/ές από εργατικούς χώρους, σχολές, γυναικείες συλλογικότητες και οργανώσεις της Αριστεράς, συμμετείχαν στην εκδήλωση στην Ηλιούπολη την Τρίτη 27/2. Ομιλήτριες ήταν η Αναστασία Πουλουτίδου, από το ΔΣ του ΣΕΠΕ Θουκυδίδης, η Βιβή Λυγερού, φοιτήτρια Παντείου, η Χρύσα Δουζένη, συντονίστρια της Πρωτοβουλίας «Είμαι Εδώ» Ηλιούπολης και η Πηνελόπη Τρομπέτα, φοιτήτρια Φιλοσοφικής. Η συζήτηση άνοιξε και στις μάχες του σήμερα και στις ρίζες της γυναικείας καταπίεσης.

Με τον αέρα της πρωινής μεγάλης απεργίας και διαδήλωσης έγινε την Τετάρτη 28/2 το απόγευμα η εκδήλωση στην Κυψέλη. Συμμετείχαν μέλη σωματείων της εκπαίδευσης, της Υγείας, των φοιτητικών καταλήψεων, της Κοινότητας Καμερούν κι οργανώσεων της Αριστεράς. Την συζήτηση άνοιξαν η Άννα Καρλάφτη, πρόεδρος του ΣΕΠΕ "Αθηνά", η Βασιλική Κανέλλου, συμβασιούχα εργαζόμενη στο ΓΝΑ Γεννηματάς και η Φύλλια Πολίτη, δημοσιογράφος. Ακολούθησαν μια σειρά παρεμβάσεις που ανέδειξαν όλες τις πτυχές της καταπίεσης των γυναικών της εργατικής τάξης, τις ευθύνες της κυβερνητικής πολιτικής και την πορεία των προσπαθειών όλα τα τελευταία χρόνια προκειμένου να δίνεται απεργιακή απάντηση στο σεξισμό την Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών -με κορυφαία στιγμή την περσινή λαοθάλασσα.

Θυελλώδης συζήτηση

«Θυελλώδη συζήτηση άνοιξε η εκδήλωση στους Αμπελόκηπους την Πέμπτη 29/2, στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου Ελπίς», μας έγραψε η Τζέρι Μιλούσι, δικηγόρος. «Από τις εισηγήσεις της Σοφίας Μαναγλιώτου, αντιπροέδρου της Β’ ΕΛΜΕ Αθήνας και της Έλλης Πανταζοπούλου, μέλους της Κίνησης, μπήκε πολύ καθαρά πως ο αγώνας των γυναικών για την εξάλειψη της καταπίεσης και του σεξισμού, είναι ζήτημα πρωτίστως ταξικό και πολιτικό. Πλήθος παρεμβάσεων έβαλαν ζητήματα που απασχολούν το γυναικείο κίνημα δεκαετίες τώρα».

«Στην εκδήλωση που έγινε στην Καλλιθέα την Πέμπτη 29/2 στο Δημαρχείο, ομιλήτριες ήταν η Ελευθερία Λεβάκου, κοινωνική λειτουργός και εργαζόμενη ΚΕΘΕΑ και η Αργυρή Ερωτοκρίτου, μέλος ΓΣ της ΟΕΝΓΕ», μας έγραψε η Βίκυ Βρακά, μεταπτυχιακή φοιτήτρια, «Η συζήτηση ήταν πολύ πλούσια. “Η κακοποίηση έχει ωράριο Δευτέρα-Παρασκευή” είπε χαρακτηριστικά η Σοφία, κοινωνική λειτουργός, η οποία εργαζόταν σε γραμμή SOS για κακοποιημένες γυναίκες, όπου οι συνθήκες εργασίας είναι άθλιες, ενώ η στάση της αστυνομίας στις κακοποιήσεις είναι “πήγαινε να το λύσεις με τον άντρα σου”». Πολύ μαζική ήταν και η εκδήλωση στο Βόλο την Δευτέρα 4/3, όπου το συλλαλητήριο θα γίνει το Σάββατο 9/3, 1μμ στην πλατεία Αγ. Νικολάου, λόγω της πανελλαδικής πορείας των καταλήψεων στην Αθήνα.

Η εκδήλωση της Κίνησης για την Απεργιακή 8 Μάρτη γέμισε την αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου Βίλλα Στέλλα στο Ν. Ηράκλειο την Παρασκευή 1/3. 

Η Μαρίζα Χριστοφορίδου, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Ηρακλείου Αττικής, ξεκίνησε υπενθυμίζοντας ότι υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των γυναικών, για ένα κοινωνικό κράτος που να προστατεύει γυναίκες και μητέρες. Διάβασε το ποίημα “Σώπα, μη μιλάς” του Αζίζ Νεσίν, ζητώντας να δοθεί τέλος στη σιωπή, πρέπει όλοι να βγούμε να μιλήσουμε, να παλέψουμε.

Η Μαρία Ντάσιου, γιατρός στον ΕΟΠΥΥ Ν. Ιωνίας, ανέδειξε με τη σειρά της την ιστορική σημασία της 8 Μάρτη ως μέρας διεκδίκησης ίσων δικαιωμάτων και καλύτερων εργασιακών συνθηκών και όχι ως γιορτής για λουλούδια και επιφανειακές εκφράσεις αγάπης. «Στις 8 Μάρτη αγωνιζόμαστε για να μην πεθαίνουν παιδιά σε θάλασσες, τρένα, πολέμους. Παλεύουμε κατά της διάλυσης της δημόσιας Υγείας, που θα επιβαρύνει δυσανάλογα τις γυναίκες με τη φροντίδα τα ηλικιωμένα και ασθενή μέλη των οικογενειών τους».

Η Ελένη Μαριόλη, εκπρόσωπος εργαζομένων ΓΓΑ στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Υπουργείου Πολιτισμού, έδωσε και άλλους λόγους να κατεβούμε στην Απεργιακή 8 Μάρτη: τα πρωτοσέλιδα που εστιάζουν στα σώματα αθλητριών αντί στα επιτεύγματά τους, την σεξουαλική παρενόχληση στον εργασιακό χώρο, τις ιδιωτικοποιήσεις που απολύουν πρώτα γυναίκες, την πλειονότητα ανδρών στις υψηλόβαθμες διοικητικές θέσεις επειδή “είναι πιο επιβλητικοί”. 

Δυναμικά έκλεισε τις εισηγήσεις η Ζανέττα Λυσικάτου από το ΓΣ της ΠΟΕΔΗΝ. «Οι επιθέσεις της κυβέρνησης στη δημόσια υγεία απειλούν όλη την εργατική τάξη, μετανάστριες, ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, ηλικιωμένους. Γι’ αυτό ο αγώνας πρέπει να είναι συλλογικός, σε κάθε γειτονιά και εργατικό χώρο, με στήριξη στους υγειονομικούς και στις καθαρίστριες που παλεύουν για μονιμοποίηση και τέλος στην σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας. Η επαναστατική αριστερά έχει στηρίξει αυτές τις μάχες», τόνισε.

Ακολούθησαν πολλές παρεμβάσεις από το ακροατήριο. Η Απεργιακή 8 Μάρτη είναι σύγκρουση όλης της εργατικής τάξης με την κυβέρνηση για την απελευθέρωση των γυναικών και όλης της κοινωνίας.

Με εκδήλωση στην ΕΔΟΘ το απόγευμα της Πέμπτης 29/2 οργάνωσε η Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη την πανεργατική απεργία την Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών στη Θεσσαλονίκη.

Την πλούσια συζήτηση άνοιξε η Δήμητρα Κογκίδου, καθηγήτρια του Παιδαγωγικού ΑΠΘ, μεταφέροντας την εικόνα των μαχών που έχουν δοθεί μέσα στα Πανεπιστήμια για την συγκρότηση των Επιτροπών Φύλου και Ισότητας, για την υλοποίηση των σχετικών καταρτισμένων σχεδίων δράσεων καθώς και την υπέρβαση του λεκτικού σεξισμού. Η Τζένη Δεμιρτζίδου, φοιτήτρια, μετέφερε τις μάχες που δίνει αυτή τη στιγμή το φοιτητικό κίνημα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των πανεπιστήμιών που φέρνει η κυβέρνηση για ψήφιση στις 8 Μάρτη, κι ανέλυσε τις ρίζες της γυναικείας καταπίεσης κάνοντας παράλληλα ιστορική αναδρομή στις μάχες του γυναικείου κινήματος.

Στη συνέχεια το λόγο πήρε η Άσπα Θεοχάρη, δικηγόρος και μέλος του ΔΣ της ΕλΕΔΑ, παρουσιάζοντας εκτενώς την ιστορική εμφάνιση του όρου γυναικοκτονία, τους διαφόρους ορισμούς του, καθώς και τις βασικές κατηγορίες που συναντώνται. Αναφέρθηκε στο γεγονός ότι ενώ αποτελεί νομικό όρο καθώς χρησιμοποιείται στην Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, έχει σημασία η νομική της αναγνώριση με σκοπό όχι τον διαχωρισμό από τις υπόλοιπες δολοφονίες αλλά για λόγους ορατότητας. Τέλος, υπογράμμισε ότι το φαινόμενο μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο προληπτικά και όχι κατασταλτικά.

Η Χρύσα Καλογεράκη, προγραμματίστρια και μέλος του ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων Beta CAE Systems, έβαλε την εικόνα από την μεγάλη επιτυχία της απεργίας στις 28 Φεβρουαρίου και τη σημασία της 8 Μάρτη για κλιμάκωση του αγώνα. Επιχειρηματολόγησε για τις ευθύνες τις κυβέρνησης της ΝΔ για την αύξηση των γυναικοκτονιών καθώς είναι αυτή που με την πολιτική της στρώνει το δρόμο στους βιαστές-κακοποιητές. Αναφέρθηκε στο τραγικό γεγονός να δημιουργηθούν τα 18 γραφεία ενδοοικογενειακής βίας μέσα σε αστυνομικά τμήματα, στην αναποτελεσματικότητα του panic button που διαφήμιζε ο Μητσοτάκης, στον νόμο για την συνεπιμέλεια όπως και στο νομοσχέδιο που ιδιωτικοποιεί τις δομές της Ψυχικής Υγείας και της Απεξάρτησης.

Στον Πολυχώρο Λεκτόριο έγινε το Σάββατο 2/3 η εκδήλωση της Κίνησης για την Απεργιακή 8 Μάρτη στα Χανιά, με ομιλήτριες την Ντίνα Κληρονόμου, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Χανίων και την Άννα Μαματσή, μέλος Συνδέσμου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Χανίων.

Η Ντίνα ανέφερε μεταξύ άλλων: «Η θέση της γυναίκας μπορεί να έχει καλυτερεύσει, παρ' όλ' αυτά υπάρχουν ακόμα μισθολογικές διαφορές, απαγόρευση εγκυμοσύνης, περιορισμένη δυνατότητα ανέλιξης... Σήμερα το γυναικείο κίνημα έχει καταφέρει πολλά, μπορεί όμως ακόμα περισσότερα. Αρκεί να είμαστε ενωμένοι, άντρες και γυναίκες, γιατί μας αφορά όλους να διεκδικήσουμε ίσα δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους».

Η Άννα τόνισε από την πλευρά της: «Φέτος στις 8 Μάρτη η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας απειλεί να ψηφίσει το νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων. Είναι ένα νομοσχέδιο που ξεκάθαρα βάζει ταξικούς φραγμούς στην ήδη περιορισμένη δυνατότητα της εργατικής τάξης και της εργατικής οικογένειας να σπουδάσει τα παιδιά της (αύξηση ελάχιστης βάσης εισαγωγής, υψηλά ενοίκια, μισθοί καθηλωμένοι, αυξημένος πληθωρισμός). Η πρόσβαση των γυναικών σε οποιαδήποτε βαθμίδα της εκπαίδευσης ήταν αποτέλεσμα μακροχρόνιου και σκληρού αγώνα. Στις 8 Μάρτη θα παλέψουμε για ίσα δικαιώματα, για δωρεάν Υγεία, Παιδεία, μισθούς, αυξήσεις, συντάξεις, για να ρίξουμε την κυβέρνηση του σεξισμού, των ιδιωτικοποιήσεων και του πολέμου».

Ακολούθησε πλούσια συζήτηση για το ρόλο της εκπαίδευσης απέναντι στα φαινόμενα του σεξισμού και της γυναικείας καταπίεσης, για τις γυναικοκτονίες κ.α. Μια μέρα νωρίτερα, η Κίνηση είχε προχωρήσει σε καταγγελία για την παραχώρηση αίθουσας του Εργατικού Κέντρου στο ακροδεξιό μόρφωμα της «Νίκης». «Είναι απαράδεκτη η παραχώρηση αίθουσας στο ακροδεξιό μόρφωμα που στρέφεται εναντίον των προσφύγων, των μεταναστών και στοχοποιεί με την ομοφοβική ρητορική του τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. […] Το Εργατικό Κέντρο Χανίων ανήκει στις εργαζόμενες και στους εργαζόμενους της πόλης, στα σωματεία και τα συνδικάτα τους», ανέφερε.