Η κίνηση των τριών σκληροπυρηνικών υπουργών –Λοβέρδος, Ραγκούσης, Διαμαντοπούλου- να διακηρύξουν ότι είναι ανυποχώρητοι στην επιβολή των μέτρων και να αποδοκιμάσουν κάθε σκέψη για υποχωρήσεις και συμβιβασμούς συμβαδίζει με τις προσπάθειες πολλών μελών της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ να χρεώσουν τις αποτυχίες του Μνημόνιου στις «καθυστερήσεις» υπουργών για την εφαρμογή των μέτρων.
Πέρα από το απύθμενο θράσος που έχουν όλοι αυτοί οι μανιακοί με το πριόνι να λένε ότι αν κατάφερναν να κόβουν κοινωνικές δαπάνες πιο γρήγορα θα μετατρέπονταν από χασάπηδες σε χειρούργους, η κίνησή τους προσπαθεί να στρώσει το δρόμο για τη συναίνεση με τη ΝΔ και το σχηματισμό μιας κυβέρνησης πιο ισχυρής και πιο αποφασιστικής στην επιβολή της αντεργατικής επίθεσης.
Παράλληλα, βέβαια, με αυτή την πολιτική φιλολογία, δεν παραλείπουν να κλιμακώνουν τις απειλές για απολύσεις απεργών και να υπολογίζουν στα ΜΑΤ του Παπουτσή για να χτυπήσουν απεργιακές φρουρές και απεργιακά συλλαλητήρια όπως έκαναν με τον πιο βάρβαρο τρόπο στο Σύνταγμα στις 28 και 29 Ιούνη.
Λογαριάζουν, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο. Το απεργιακό κίνημα αυτού του φθινόπωρου κουβαλάει τις εμπειρίες του καλοκαιριού και δοκιμάζει πιο προχωρημένες απαντήσεις. Τώρα οι συνελεύσεις έχουν μεταφερθεί από τις πλατείες μέσα σε καταλημένα υπουργεία, δημαρχεία και γκαράζ. Είναι χαρακτηριστικό το μήνυμα που έστειλαν υπάλληλοι του Υπουργείου Εσωτερικών απέναντι στις απειλές του Καστανίδη:
«Εμείς οι υπάλληλοι του Υπουργείου Εσωτερικών που έχουμε καταλάβει όλα τα κτίριά του, δηλώνουμε τη συμπαράσταση μας στους συναδέλφους μας στους Δήμους και στους δίκαιους αγώνες τους.
Δηλώνουμε υπεύθυνα ότι δεν θα συμπράξουμε στην έκδοση οποιασδήποτε απόφασης η οποία θα υλοποιεί κυβερνητική πολιτική η οποία είναι ενάντια στο Σύνταγμα με αντικείμενο την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων των υπαλλήλων των Δήμων, καθώς και οποιασδήποτε άλλης κυβερνητικής πολιτικής η οποία δυσχεραίνει τη σημερινή τους θέση. Υπογραφή: Οι υπάλληλοι του Υπουργείου Εσωτερικών που είναι σε κατάληψη».
Αυτό είναι το πνεύμα που πρέπει να κυριαρχήσει παντού αυτές τις μέρες του απεργιακού ξεσηκωμού που κορυφώνεται με την Πανεργατική Απεργία. Αν η κυβέρνηση επιμείνει στην ψήφιση του Πολυνομοσχέδιου Βενιζέλου ή αν, ακόμη χειρότερα, προσπαθήσει να συνδυάσει αυτή την ψήφιση με μια νέα τρομοκρατική αστυνομική επίθεση κατά των απεργών, η απάντηση μας πρέπει να είναι να απλώσουμε τις καταλήψεις παντού.
Σε κάθε χώρο δουλειάς η λήξη της πανεργατικής δεν θα σημάνει το τέλος της κινητοποίησης αλλά αντίθετα την κλιμάκωση της: με γενικές συνελεύσεις των εργαζόμενων παντού, με αποφάσεις για απεργία και κατάληψη διαρκείας και με εκλογή απεργιακών επιτροπών για την υλοποίηση αυτών των βημάτων.
Δεν θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που οι προκλήσεις μιας ετοιμόρροπης χρεοκοπημένης κυβέρνησης παίρνουν απάντηση με το φούντωμα του αγώνα. Να είμαστε σίγουροι, όμως, ότι αυτή τη φορά θα έχουμε στο πλευρό μας τη συμπαράσταση από όλες τις γωνιές του πλανήτη, από τη Γουόλ Στριτ μέχρι τη Ρώμη και από το Κάιρο μέχρι το Λονδίνο.