Ο αγώνας που έδωσαν οι εργαζόμενοι στους Δήμους είχε δύο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά. Το ένα ήταν η μαζικότητα και το άλλο η ριζοσπαστικοποίηση, που εκφράστηκε πολύ καθαρά με τις νέες μορφές οργάνωσης του αγώνα από τα κάτω που έβαζαν σαν στόχο την απεργιακή συνέχεια μέχρι το γκρέμισμα του πολυνομοσχεδίου και της ίδιας της κυβέρνησης. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά μετέτρεψαν μια πρώτη συμβολική απόφαση της ΠΟΕ-ΟΤΑ για κατάληψη όλων των Δημαρχείων στις 28/9, σε καταλήψεις διαρκείας των ΧΥΤΑ, των γκαράζ και όλων των δημοτικών κτιρίων, και επέβαλαν στην ηγεσία της ΠΟΕ-ΟΤΑ να προχωρήσει σε πενθήμερη απεργία την τρίτη βδομάδα των κινητοποιήσεων με προοπτική απεργίας διαρκείας.
Η εξέλιξη της μάχης μέρα τη μέρα το αποδεικνύει καθαρά. Αρχικά οι εργαζόμενοι και δεκάδες Σύλλογοι, ύστερα από αποφάσεις των γενικών τους συνελεύσεων, αποφάσισαν να επεκτείνουν τις καταλήψεις την πρώτη εβδομάδα του Οκτώβρη. Παράλληλα οργάνωσαν τοπικούς συντονισμούς και τοπικές κινητοποιήσεις, ζητώντας από την ΠΟΕ ΟΤΑ να κλιμακώσει τις απεργίες μετά την 24ωρη απεργία σε Δημόσιο και ΔΕΚΟ στις 5 Οκτώβρη. Την παραμονή αυτής της 24ωρης, πάνω από 500 εργαζόμενοι από τους Δήμους Νέας Ιωνίας, Ηρακλείου Αττικής, Λυκόβρυσης - Πεύκης, Μεταμόρφωσης, Νέας Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας, Αμαρουσίου, Αγίας Παρασκευής και Γαλατσίου πραγματοποίησαν συγκέντρωση και πορεία στους κεντρικούς δρόμους της Ν. Ιωνίας και του Ν. Ηρακλείου, στέλνοντας μήνυμα κλιμάκωσης. Ήταν απόφαση του κοινού συντονιστικού που είχαν συγκροτήσει την προηγούμενη μέρα.
Η Τετάρτη 5 Οκτώβρη ήταν μια πρώτη αποκάλυψη που έδειχνε ότι η κόντρα των εργαζόμενων στους Δήμους με την κυβέρνηση είχε αρχίσει να παίρνει εξεγερσιακά χαρακτηριστικά. Δεκάδες σωματεία από το Κερατσίνι μέχρι την Παιανία, πλημμύρισαν την πλατεία Καραϊσκάκη, κατευθύνθηκαν στη Σταδίου και αφού περίμεναν για ώρες μέχρι να ξεκινήσει η πορεία, κατάφεραν να φτάσουν στο Σύνταγμα μέσω της Ακαδημίας. Μετά από αυτή την πρωτοφανή συμμετοχή, η Ομοσπονδία αναγκάστηκε την ίδια μέρα να καλέσει σύσκεψη των πρωτοβάθμιων συλλόγων του Λεκανοπεδίου και να αποφασίσει συνέχιση των καταλήψεων σε όλα τα γκαράζ και τα δημαρχεία, νέες γενικές συνελεύσεις και στάση εργασίας και συγκέντρωση την Τρίτη 11/10.
Έμπνευση
Η ανταπόκριση στη συγκέντρωση εκείνης της ημέρας ήταν ακόμα μεγαλύτερη, με πάνω από δέκα χιλιάδες εργαζόμενους από τους Δήμους της Αττικής να πλημμυρίζουν το κέντρο της Αθήνας, την ίδια στιγμή που τα γκαράζ και τα δημαρχεία ήταν υπό κατάληψη. Η συγκέντρωση ξεκίνησε με το χαιρετισμό εκπροσώπου των εργαζομένων στο υπουργείο Εμπορίου, δείχνοντας ότι οι εργαζόμενοι στους Δήμους αποτελούν πηγή έμπνευσης για τους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στα υπουργεία που προχωρούσαν την ίδια ακριβώς περίοδο σε καταλήψεις των κεντρικών κτιρίων.
Οι νέες γενικές συνελεύσεις μετά τις 5 /10 ήταν ακόμα πιο μαζικές και θυμωμένες με τον κόσμο να ζητάει κλιμάκωση μέχρι την πανεργατική στις 19/10. Σε πολλά σωματεία άρχισαν να φτιάχνονται απεργιακές επιτροπές που ξεκίνησαν να οργανώνουν τις καταλήψεις και τις περιφρουρήσεις. Από την Πέμπτη και την Παρασκευή 6 και 7 Οκτώβρη, δεκάδες σύλλογοι άρχισαν να προχωρούν σε τοπικές συγκεντρώσεις, πορείες και κλεισίματα δρόμων σε συντονισμό με σωματεία όμορων δήμων, κερδίζοντας τεράστια συμπαράσταση από τον κόσμο στις γειτονιές. Αχρήστεψαν έτσι την προπαγάνδα της κυβέρνησης σε βάρος τους που είχε στόχο να τους απομονώσει από το υπόλοιπο εργατικό κίνημα.
Το μόνο όπλο που απέμενε στην κυβέρνηση ήταν οι απειλές, η καταστολή και η απεργοσπασία. Ο Λοβέρδος κατέθεσε υγειονομική διάταξη που υποχρέωνε τους εργαζόμενους στην καθαριότητα να προχωρήσουν σε αποκομιδή, επικαλούμενος νόμο που ψηφίστηκε το 1940 επί Μεταξά. Ο Κουκουλόπουλος και ο Σγουρός ανακοίνωσαν την απευθείας ανάθεση της αποκομιδής σε ιδιώτες και ο Καστανίδης άρχισε τις απειλές για απολύσεις, πλήρη ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας και περικοπή του μισθού όσων συμμετέχουν στις καταλήψεις.
Την άμεση απάντηση έδωσαν εκατοντάδες εργαζόμενοι που πήραν τον Καστανίδη στο κυνήγι αναγκάζοντάς τον να αλλάξει τρία κτίρια χωρίς να καταφέρει να δώσει συνέντευξη Τύπου. Ταυτόχρονα προχώρησαν σε μπλοκάρισμα του απεργοσπαστικού μηχανισμού των εταιρειών αποκομιδής των σκουπιδιών σε κάθε γειτονιά όπου προσπάθησαν να κάνουν την εμφάνισή τους οι ιδιώτες.
Το επόμενο βήμα της κυβέρνησης ήταν να στείλει τα ΜΑΤ να ανοίξουν την Χωματερή που βρισκόταν υπό κατάληψη για 15 μέρες. Τα ξημερώματα του Σαββάτου 15/10 η πρώτη απόπειρα αποτυγχάνει. Τα ξημερώματα της Κυριακής τα ΜΑΤ μπήκαν με τη βία στη Χωματερή ενώ λίγες ώρες νωρίτερα, το απόγευμα του Σαββάτου, ο Δήμαρχος Καμίνης (σε ρόλο συνηγόρου της κυβέρνησης) προσέφυγε στη Δικαιοσύνη ζητώντας να κηρυχθεί παράνομη και καταχρηστική η αποχή των εργαζόμενων από την εργασία του Σαββατοκύριακου 15-16 Οκτώβρη, η 48ωρη απεργία της ΠΟΕ-ΟΤΑ στις 17 και 18 Οκτώβρη, ακόμα και η 48ωρη πανεργατική της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ.
Την Τετάρτη 19 Οκτώβρη, πάνω από 20 χιλιάδες εργαζόμενοι στους δήμους προστέθηκαν στο μισό εκατομμύριο διαδηλωτών που βούλιαξε το κέντρο της Αθήνας. Οι επιστρατευμένοι απεργοί της ΠΟΕ-ΟΤΑ μπήκαν επικεφαλής στην απεργιακή συγκέντρωση της πανεργατικής μετατρέποντας την μάχη τους σε αιχμή του δόρατος όλης της εργατικής τάξης και της νεολαίας κόντρα στην κυβέρνηση. Το αρχικό τους σύνθημα “Μια νύχτα μαγική σαν την Αργεντινή να δούμε στο ελικόπτερο ποιος θα πρωτομπεί” έγινε πηγή έμπνευσης για τα εκατομμύρια των απεργών σε όλη την Ελλάδα.