Τον τελευταίο μήνα πραγματοποιήθηκαν στο νοσοκομείο τουλάχιστον τρεις πολύωρες και μαζικές συνελεύσεις εργαζόμενων, οι οποίοι εναντιώνονται δυναμικά απέναντι στη ληστρική επιδρομή της κυβέρνησης-τρόικας στους μισθούς, στα επιδόματα, στις συντάξεις, απέναντι στις εφεδρείες-απολύσεις και στις συγχωνεύσεις νοσοκομείων και γενικώς απέναντι στην εξαθλίωση του Ε.Σ.Υ. Είναι χαρακτηριστικό ότι βγήκε χαρτί μισθοδοσίας 15νθήμερου σε εργαζόμενο στο Λαϊκό με αποδοχές 1,40ευρώ!
Στις μαζικότατες αυτές συνελεύσεις αποφασίστηκε η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με ανοιχτές συνελεύσεις στον προαύλιο χώρο του νοσοκομείου, συμμετοχή στην απεργία στις 5/10, αγωνιστικό παρών στη στάση και διαδήλωση των υγειονομικών την Πέμπτη 13/10 και μαζική συμμετοχή στη 48ωρη πανεργατική απεργία στις 19&20/10.
Σ' όλες αυτές τις κινητοποιήσεις οι εργαζόμενοι του Λαϊκού νοσοκομείου, παρ' όλες τις πιέσεις και την τρομοκρατία από κάποιους προϊστάμενους-διευθυντές κ.τ.λ, απέδειξαν τόσο με την τεράστια συμμετοχή τους, όσο και με τη δυναμικότητα τους, ότι είναι αποφασισμένοι να παλέψουν ενάντια στο οργανωμένο σχέδιο της εξαθλίωσής τους από κυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ. Η φράση "δεν πάει άλλο" και "ή εμείς ή αυτοί" είναι πια στα στόματα όλων. Το αίτημα για διαγραφή του χρέους γίνεται πια καθολικό.
Μόλις λίγες μέρες μετά την μεγαλύτερη πανεργατική των τελευταίων χρόνων, κανείς δεν επαναπαύεται, κανείς δεν επιθυμεί να αποχωρήσει από αυτή τη μάχη. Διευρύνουμε την οργάνωση της βάσης με τον συνάδελφο νοσηλευτή, διοικητικό, τεχνικό και με τους γιατρούς, οι οποίοι έχουν προγραμματίσει συνέλευση για την Τρίτη 25/10.
Κλιμακώνουμε συνεχώς τον αγώνα με απεργιακές επιτροπές και προχωράμε για απεργία διαρκείας, με σκοπό να παραλύσουμε όλη τη χώρα και να τους αναγκάσουμε να πάρουν μνημόνια, πολυνομοσχέδια, χρέη κι όλη την κρίση του άρρωστου καπιταλισμού τους από τις πλάτες μας. Θέλουμε μια κοινωνική πραγματικότητα με τους δικούς μας όρους, μια κοινωνία στα χέρια των εργατών κι όχι των αφεντικών. Δε χρωστάμε σε κανέναν, δουλεύουμε για μας, για τα παιδιά μας, για τον συνάνθρωπο. Οργανωνόμαστε συνεχώς όλοι μαζί από τη βάση και προχωράμε.
Σ' αυτή τη μάχη δεν περισσεύει κανείς. Ο αγώνας συνεχίζεται...
Μίνα Χ.