Η ακροδεξιά και οι φασίστες πηγαίνουν προς τις Ευρωεκλογές με τα ΜΜΕ να τους κάνουν δωρεάν διαφήμιση, προαναγγέλλοντας τον θρίαμβό τους. Επιχειρούν να σταθεροποιήσουν την εικόνα μιας ξεχωριστής δύναμης που έχει παρουσία σε όλες τις χώρες και θα γίνει ρυθμιστής των εξελίξεων στο Ευρωκοινοβούλιο.
Με αυτό το στόχο, πριν από δυο βδομάδες, οργάνωσαν μια διεθνή συνάντηση στη Μαδρίτη, με πρωτοβουλία της ισπανικής ακροδεξιάς, του Vox. Ήρθε η ίδια η Λεπέν από τη Γαλλία, η Μελόνι έστειλε μεγάλο βιντεοσκοπημένο μήνυμα από την Ιταλία, όπως έκανε και ο Όρμπαν από την Ουγγαρία, ενώ δίπλα σε αυτούς ήρθε ο Μιλέι από την Αργεντινή και ο Καστ από τη Χιλή, μαζί με εκπρόσωπο των Τραμπιστών από τις ΗΠΑ.
Η συνάντηση είχε πολλούς και διαφορετικούς σκοπούς. Αφενός ήταν προεκλογική εκδήλωση του Vox που θέλησε να αξιοποιήσει τη διεθνή των φασιστών για στήριξη. Ταυτόχρονα ήταν κομμάτι της εκστρατείας της ακροδεξιάς για να οργανώσει την παρουσία της στην Λατινική Αμερική. Αξιοποιούν τον Μιλέι που έχει πάρει την προεδρία της Αργεντινής και προσπαθούν να μετατρέψουν τη Μαδρίτη σε κέντρο συντονισμού της λατινοαμερικάνικης ακροδεξιάς. Όμως, κυρίως η φιέστα της Μαδρίτης ήταν μια προσπάθεια να δείξουν ενότητα της ακροδεξιάς σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Είναι λάθος να πάρουμε όλη την προπαγάνδα της ακροδεξιάς τοις μετρητοίς. Ακόμη και στη φιέστα τους, δεν μπόρεσαν να κρύψουν τις αδυναμίες τους. Πιο χαρακτηριστικός είναι ο Μιλέι. Όλοι ξέρουν ότι στην Αργεντινή δεν έχει καταφέρει να ελέγξει ούτε τους δρόμους, ούτε το πολιτικό σύστημα. Η τελευταία γιγάντια διαδήλωση των φοιτητών μαζί με τη γενική απεργία που ακολούθησε τον έχει βάλει σε αφόρητη πίεση. Κατέληξε να τραγουδάει στη σκηνή τον “Βασιλιά των Λιονταριών”, θυμίζοντας περισσότερο το ποντίκι που βρυχάται.
Την προηγούμενη μέρα ο Μιλέι είχε συναντηθεί με Ισπανούς καπιταλιστές για να τους ζητήσει να αυξήσουν τις επενδύσεις τώρα που κυβερνάει ένας δικός τους. Αλλά τελικά αντί για σύσφιξη σχέσεων κατέληξε σε διπλωματική κρίση. Η κυβέρνηση Σάντσεθ απέσυρε την πρέσβειρά της από το Μπουένος Άιρες, καθώς ο Μιλέι έβρισε τη σύζυγο του Σάντσεθ στην ομιλία του.
Λίγες μέρες μετά τη συνάντηση της Μαδρίτης, ξέσπασε καινούργια κρίση στην ευρωπαϊκή ακροδεξιά. Ο πρώτος στο ψηφοδέλτιο του γερμανικού AfD δήλωσε πως όσοι υπηρέτησαν τα SS του Χίτλερ δεν ήταν όλοι ένοχοι. Η Λεπέν ανακοίνωσε πως το AfD το παράκανε και πως το κόμμα της (RN) διακόπτει σχέσεις με το AfD. Ακολούθησε ο Ματέο Σαλβίνι από την Ιταλία που συμφώνησε με τη Λεπέν. Έτσι, πέταξαν τους Γερμανούς ακροδεξιούς έξω από την ευρωομάδα ID.
Σπασμένη
Δεν έπιασε ξαφνικά ευαισθησία την Λεπέν για τις ναζιστικές νοσταλγίες. Όλοι τους θρέφουν στα κόμματά τους ανοιχτούς ναζί. Η κίνηση της Λεπέν και του Σαλβίνι ήταν κομμάτι της προσπάθειας ανασυγκρότησης ενόψει των εκλογών. Λίγες μέρες αργότερα, ακολούθησε ανοιχτή έκκληση της Λεπέν προς την Μελόνι για να ενοποιηθούν με κομμάτια της άλλης ευρωπαϊκής ακροδεξιάς συσπείρωσης στην οποία ανήκουν οι “Αδελφοί της Ιταλίας” (μαζί με το Vox και τον Βελόπουλο), της ECR. Προς το παρόν πάνε στις εκλογές σπασμένοι στα τέσσερα (οι δυο μεγάλες ομάδες, οι Ούγγροι του Όρμπαν και το γερμανικό AfD).
Όμως, ο βασικός πολιτικός μοχλός που σπρώχνει τις εξελίξεις δεν είναι οι εσωτερικές έριδες των φασιστών, αλλά το γεγονός ότι η “επίσημη” Δεξιά στην Ευρώπη τούς ανοίγει όλες τις πόρτες. Το αποκορύφωμα πλέον είναι ότι η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ζητάει τη στήριξη της Μελόνι και της ευρωομάδας της για να ξαναβγεί Πρόεδρος της Επιτροπής. Από τα επίσημα χείλη της ευρωπαϊκής Δεξιάς πλέον η Μελόνι είναι απλώς μια “συντηρητική πολιτικός”, κι όχι πολιτικό παιδί του Μουσολίνι. Ο επικεφαλής του Ισπανικού Λαϊκού Κόμματος δέθηκε κόμπο προσπαθώντας να διαφοροποιηθεί από τη σύναξη του Vox αλλά ταυτόχρονα να εκθειάζει την Μελόνι. Η Δεξιά υπόσχεται ακόμη μεγαλύτερες ρατσιστικές πρωτοβουλίες, “εξωτερίκευση” του δικαιώματος στο άσυλο, δηλαδή μαζικό πνίξιμο μεταναστών και προσφύγων και χτίσιμο ανεξέλεγκτων φυλακών σε χώρες όπως το Μαρόκο, η Τυνησία και η Μαυριτανία ή ακόμη πιο βαθιά στην Αφρική.
Δεν ήταν τυχαία κίνηση από πλευράς του Vox ότι επίτιμος προσκεκλημένος στη Μαδρίτη ήταν ένας Υπουργός του Ισραήλ, ο οποίος καταχειροκροτήθηκε αφού πρώτα τον προλόγισαν εγκωμιάζοντας τις σφαγές στη Γάζα. Ήταν ένα σήμα από πλευράς του Vox, για τη σκληρή του στάση σε σχέση με τα “Διεθνή θέματα”. Το Vox υπερασπίζεται το Ισραήλ πιο θερμά και από την επίσημη Δεξιά.
Η πρόσφατη διακήρυξη της Διεθνιστικής Σοσιαλιστικής Τάσης τόνιζε τη σημασία της ξεχωριστής μάχης ενόψει των εκλογών και μετά από αυτές: «Η ακροδεξιά και η ευρύτερη ρατσιστική επίθεση πρέπει να πολεμηθούν αμείλικτα και σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κλίμακα. Δεδομένου ότι η μεγαλύτερη πρόοδός τους πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια εκλογών, πρέπει να αμφισβητηθούν και εκεί. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να στηρίξουμε τα κεντροαριστερά κόμματα που έχουν ταυτόχρονα ακολουθήσει νεοφιλελεύθερες πολιτικές και έχουν αποπειραθεί να κατευνάσουν την ακροδεξιά η οποία επιστρατεύει τον αντιμεταναστευτικό ρατσισμό για να αμφισβητήσει δημαγωγικά αυτές τις πολιτικές. Στις επερχόμενες εκλογές, για παράδειγμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καλούμε σε ψήφο για τα ψηφοδέλτια ή τους υποψηφίους που αντιτίθενται στη λιτότητα, τον ρατσισμό και τον πόλεμο και οικοδομούν την αλληλεγγύη με το λαό της Παλαιστίνης.
Όμως, πολύ πιο σημαντικός από το εκλογικό πεδίο είναι ο αγώνας στους δρόμους και στους χώρους εργασίας. Εργαζόμαστε για να οργανώσουμε μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στους οργανωμένους φασίστες, επιδιώκοντας να ενωθούμε με τα συνδικάτα, με πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς και με συλλογικότητες στις γειτονιές για να εμποδίσουμε φασιστικές επιθέσεις και πορείες. Επιδιώκουμε να οικοδομήσουμε τα ευρύτερα δυνατά μαζικά κινήματα που ενώνουν όλους όσους αντιτίθενται στον ρατσισμό και υποστηρίζουν την αλληλεγγύη προς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες».