Με απεργιακές συγκεντρώσεις στις πύλες δεκάδων νοσοκομείων πανελλαδικά και με κινητοποιήσεις στις Υγειονομικές Περιφέρειες, οι υγειονομικοί στις 25/9 έστειλαν ηχηρό μήνυμα αντίστασης στην κυβερνητική πολιτική της διάλυσης του ΕΣΥ, απαιτώντας μαζικές προσλήψεις και μονιμοποιήσεις, όχι εργολάβους και ιδιωτικοποίηση. Δίπλα τους βρέθηκαν αλληλέγγυοι από άλλους εργατικούς χώρους και κινήματα, όπως και οι ασθενείς και οι συνοδοί τους.
Στην απεργιακή συγκέντρωση στο προαύλιο του Αγ. Σάββα παρευρέθηκε και το σωματείο εργαζομένων του Ελπίς. Εκεί πήραν τον λόγο, εκτός από τους απεργούς, η Σταυρούλα Παπαδημητρίου από τη ΕΕ της ΑΔΕΔΥ και ο Μουσταφά Μπατίχι από την Παλαιστινιακή Παροικία, ενώ επιστολή συμπαράστασης και κάλεσμα για κοινούς αγώνες έστειλε ο ΣΕΠΕ Αριστοτέλης. «Αυτή η κυβέρνηση μας κατεβάζει στον δρόμο για να υπερασπιστούμε τη δουλειά και την αξιοπρέπειά μας. Αν παρέχει ποιοτικές υπηρεσίες η δημόσια Υγεία και κρατιέται ακόμα όρθια είναι χάρη στο φιλότιμό σας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να ξεπουλήσουν ό,τι έχει αποκτηθεί με τον ιδρώτα του κόσμου. Είμαστε μαζί σας και διεκδικούμε δωρεάν και δημόσιο εθνικό σύστημα Υγείας για όλους, γιατί η Υγεία δεν είναι πολυτέλεια, αφορά τις ζωές μας. Γι’ αυτό δεν κάνουμε βήμα πίσω σε αυτόν τον αγώνα. Θα είμαστε μαζί σας και στην απεργία στις 17/10», είπε η Σ. Παπαδημητρίου.
Με το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» υποδέχτηκαν τον Μ. Μπατίχι, ο οποίος κάλεσε στη διαδήλωση συμπαράστασης στον παλαιστινιακό λαό στις 5/10 και ανέφερε: «Πέρασε ένας χρόνος με καθημερινές σφαγές και ωμή βία. Όλοι οι λαοί του κόσμου είναι στο πλευρό μας. Αλλά οι κυβερνήσεις στηρίζουν το Ισραήλ όχι μόνο πολιτικά αλλά και στρατιωτικά. Εδώ και 75 χρόνια το Ισραήλ διαπράττει εγκλήματα. Έχουν ξεριζωθεί πάνω από έξι εκατομμύρια Παλαιστίνιοι από τα πάτρια εδάφη τους και το Ισραήλ συνεχίζει τη σφαγή, βομβαρδίζουν νοσοκομεία, σχολεία. Και τώρα κάνουν πόλεμο στον Λίβανο. Αυτό δείχνει τη φύση του Ισραήλ που προσπαθούν να ωραιοποιήσουν οι υποκριτές των κυβερνήσεων και τα ΜΜΕ. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι λίγοι έντιμοι ισραηλινοί δημοσιογράφοι και ιστορικοί. Ο Ιλάν Παπέ είπε κάποτε ότι οι σιωνιστές πιστεύουν ότι ο Θεός προόρισε την Παλαιστίνη για αυτούς. Σε έναν κόσμο που οι αξίες καταρρέουν, η στρατιωτική δύναμη γίνεται περισσότερο βάναυση. Πιστεύουμε στην Αντίστασή μας και ότι θα νικήσουμε!».
«Έχω μια βδομάδα τη μητέρα μου στο νοσοκομείο. Είναι δύο νοσηλεύτριες το πρωί για 35-40 άτομα στην ογκολογική κλινική και μία το βράδυ», δήλωσε στην ΕΑ ο Γιάννης Λιαμπώτης την ώρα της συγκέντρωσης. «Τραγικές συνθήκες με πολλές δύσκολες περιπτώσεις, το προσωπικό κάνει ό,τι μπορεί, είναι ήρωες, αλλά πολύ λίγοι. Εμένα η μητέρα μου είναι ανασφάλιστη και έχουμε περάσει τα πάνδεινα. Πολλά τα έξοδα, είμαστε από τη Θήβα και πρέπει να κατέβουμε Αθήνα. Τα δύο νοσοκομεία της Βοιωτίας η κυβέρνηση θέλει να τα κλείσει. Είναι πολύ σημαντικές οι κινητοποιήσεις που κάνουν οι εργαζόμενοι για να αφυπνίσουν και όλον τον κόσμο, γιατί η υγεία είναι το σημαντικότερο αγαθό. Η σύζυγός μου είναι εκπαιδευτικός. Κι εκεί τα ίδια. Στην απεργία τους στις 17/10 πρέπει να είμαστε όλοι μαζί τους πανεργατικά».
Συμπαράσταση
Η ένθερμη συμπαράσταση ασθενών και συνοδών εκφράστηκε σε όλες τις απεργιακές κινητοποιήσεις εκείνη τη μέρα. Μία εξ αυτών πήρε τον λόγο στη συγκέντρωση στο Έλενα Βενιζέλου δηλώνοντας ότι «είναι πολύ σημαντική η κίνηση που κάνετε για να μπορεί να ξέρει ο κόσμος τι συμβαίνει ακριβώς στα νοσοκομεία, τι ζείτε και για τι αγωνίζεστε. Πραγματικά ευχαριστούμε». Τη συγκέντρωση στο Ελ. Βενιζέλου χαιρέτησε και μέλος του ΔΣ της Β’ ΕΛΜΕ, ενώ εκεί βρέθηκε με το πανό του και το σωματείο εργαζομένων του όμορου νοσοκομείου Σπηλιωπούλειο.
Στη συγκέντρωση στο ΓΝΑ Γεννηματάς τον λόγο πήραν ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης, πρόεδρος ΣΕΠΕ Αμαρουσίου και ο Νίκος Τουρνάς από την Ομοσπονδία Συλλόγων του Υπουργείου Οικονομικών. «Είμαστε σήμερα εδώ για να εκφράσουμε την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας στον αγώνα που δίνετε -και είναι και δικός μας αγώνας- για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν Υγείας. Είναι ταυτόσημος με αυτόν που δίνουμε εμείς για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν Παιδείας απέναντι στις εγκληματικές και βάρβαρες πολιτικές που διαλύουν νοσοκομεία και σχολεία. Αντιμετωπίζουμε κι εμείς φοβερά προβλήματα με πρόσφατο παράδειγμα τις χίλιες και πλέον συμπτύξεις τμημάτων σε όλη τη χώρα. Διατρανώνουμε ότι οι αγώνες μας δεν πρόκειται να σταματήσουν αν δεν ανατραπούν αυτές οι πολιτικές. Υγεία και Παιδεία δεν είναι εμπόρευμα, ανήκουν στον λαό», είπε ο Δ. Πολυχρονιάδης.
«Ο αγώνας σας είναι αγώνας όλων των εργαζομένων. Η πλειοψηφία είμαστε χρήστες Υγείας και το ΕΣΥ είναι η μόνη μας ελπίδα για δωρεάν και ποιοτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, την ώρα που η κυβέρνηση θέλει να μας σπρώξει στα ιδιωτικά και να πληρώνουμε. Οι επιθέσεις είναι κοινές σε όλο το Δημόσιο: λιτότητα, έλλειψη προσλήψεων, συγχωνεύσεις, ιδιωτικοποιήσεις. Είστε η αιχμή του δόρατος στον συνολικότερο αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση και γι’ αυτό παλεύουμε ώστε η 24ωρη απεργία σας στις 17/10 να γίνει απεργία σε όλο το Δημόσιο», είπε ο Ν. Τουρνάς.
Οι παραπάνω απεργιακές συγκεντρώσεις ενώθηκαν σε κοινή πορεία προς την Α’ ΥΠΕ για να ενωθούν με τα νοσοκομεία Ευαγγελισμός και ΚΑΤ, που είχαν πραγματοποιήσει κι αυτά πιο πριν συγκεντρώσεις στα προαύλια. Με το πανό τους βρέθηκαν εκεί και φοιτητές/ριες της Φιλοσοφικής.
25/9, Μαζική συγκέντρωση στο Κρατικό Νίκαιας. Φωτό: ΣΕΚ Νίκαιας-Κορυδαλλού
Μαζική ήταν η συγκέντρωση των εργαζόμενων στην πύλη του Κρατικού Νίκαιας που ενώθηκε με εργαζόμενους από το Δαφνί, το Θριάσιο το Αττικό και το Ασκληπιείο Βούλας, και μαζί βάδισαν μέχρι τη Β’ ΥΠΕ. Δυναμικό παρών από την αρχή της κινητοποίησης έδωσαν και το δημοτικό σχήμα Ανταρσία στην Κοκκινιά και ο φοιτητικός σύλλογος ΣΕΤ ΠΑΔΑ. Μαχητικές συγκεντρώσεις στις πύλες πραγματοποιήθηκαν σε πολλά ακόμη νοσοκομεία, από το Αγλαΐα Κυριακού και το Αγία Όλγα, μέχρι το Δρομοκαΐτειο στην Αθήνα, αλλά και στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, τον Άγιο Ανδρέα στην Πάτρα, το Βενιζέλειο και το ΠΑΓΝΗ στο Ηράκλειο Κρήτης, το Πανεπιστημιακό Ιωαννίνων.
«Η επιτυχία της κινητοποίησης στις 25 Σεπτέμβρη, έγινε η καλύτερη αφετηρία για την απεργιακή κλιμάκωση με την πανυγειονομική απεργία στις 17 Οκτώβρη», σημειώνει το Συντονιστικό Νοσοκομείων στην ανακοίνωσή του.
«Αυτό είναι το επόμενο βήμα κλιμάκωσης του αγώνα, απέναντι σε μία κυβέρνηση που ενώ τσακίζει το δημόσιο σύστημα Υγείας θέλει να παρουσιάζει το άσπρο μαύρο με ψέματα και τρομοκρατία. Για να πετύχουμε μαζικές προσλήψεις, αύξηση της χρηματοδότησης και των μισθών μας, σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων και των εργολαβιών είναι απαραίτητος ο απεργιακός αγώνας με διάρκεια. Είναι μία μάχη που αφορά όλη την κοινωνία και σε αυτή τη δύναμη μπορούμε να στηριχτούμε.
Τα σωματεία της Υγείας που πρωτοστάτησαν στον ξεσηκωμό στις 25 Σεπτέμβρη παίρνουν θέση μάχης. Προχωράμε παντού σε συγκρότηση απεργιακών επιτροπών, επιτροπών αγώνα, με γενικές συνελεύσεις να οργανώσουμε την καλύτερη συμμετοχή στην απεργία στις 17 Οκτώβρη. Να παγώσουμε κάθε τακτική λειτουργία εκείνης της μέρας, να καθορίσουμε μαζί με τα σωματεία μας το προσωπικό ασφαλείας κόντρα στους εκβιασμούς των διοικήσεων και των “δικών τους” προϊστάμενων. Παίρνουμε αποφάσεις για επαναλαμβανόμενες απεργίες εάν προσπαθήσουν να εφαρμόσουν την 24ωρη καθημερινή εφημέρευση. Οι δυνάμεις μας του Συντονιστικού Νοσοκομείων οργανώνουν σε αυτή την προοπτική.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φέρνει βαρβαρότητα στην πλειοψηφία του κόσμου δίνοντας δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς και τα ματωμένα πλεονάσματα για την αποπληρωμή του χρέους και τη στήριξη των τραπεζών. Γι’ αυτό η ανατροπή τους είναι ο δικός μας μονόδρομος».
Στο δρόμο για την ανατροπή
Αγ. Σάββας
Ο καρκινοπαθής από τη διάγνωση μέχρι τη θεραπεία και το τελικό στάδιο πρέπει να ακολουθήσει συγκεκριμένα μονοπάτια που προϋποθέτουν να κλείνει άμεσα ραντεβού, γρήγορα να διαγνωστεί και να βρίσκει στο νοσοκομείο κρεββάτι και τη φροντίδα που χρειάζεται.
Η απαξίωση του δημόσιου νοσοκομείου δεν καλύπτει αυτές τις προϋποθέσεις. Στον Άγιο Σάββα έχουμε έναν Αξονικό με δύο ειδικευμένους γιατρούς που σημαίνει περιορισμένες βιοψίες, γνωματεύσεις και ραντεβού. Το μικροβιολογικό εργαστήριο έχει μείνει επίσης με δύο άτομα που για τα ογκολογικά, αλλά και για όλα τα νοσοκομεία, είναι αυτό που κάνει όλες εκείνες τις εξετάσεις προκειμένου να μειώνονται οι λοιμώξεις και η θνητότητα στα νοσοκομεία. Το παθολογοανατομικό εργαστήριο που είναι και η γρήγορη διάγνωση, δυστυχώς και τεχνολογικά και από έλλειψη ιατρών και γραμματειακής υποστήριξης λειτουργεί με καθυστερήσεις, παρά τον υπερβάλλοντα ζήλο του προσωπικού.
Όταν ένας καρκινοπαθής θέλει δύο μήνες να κλείσει ραντεβού για βιοψία, έναν μήνα να πάρει αποτελέσματα, τρεις μήνες για ραντεβού με ογκολόγο και άλλους τρεις για ακτινοθεραπεία, περνάει τόσος χρόνος που το στάδιο του καρκίνου έχει αλλάξει. Το καλύτερο της κάθε διοίκησης και του υπουργείου είναι να μην αντέξουμε άλλο, εργαζόμενοι και ασθενείς, ώστε να έρθει ο ιδιωτικός τομέας να μας “σώσει”. Το είδαμε στην καθαριότητα, όπου εν μία νυκτί ήρθε ιδιώτης με μη εκπαιδευμένο προσωπικό. Το να καθαρίζεις ένα νοσοκομείο δεν είναι απλό, θέλει εκπαίδευση.
Τώρα προσφάτως ήρθε ιδιώτης και στα μαγειρεία με πολύ λιγότερο προσωπικό από αυτό που υποσχέθηκε, ενώ η ποιότητα και η ποσότητα του φαγητού δεν αρμόζει σε κάθε άρρωστο, πολύ περισσότερο στους καρκινοπαθείς. Τα ασανσέρ που τα έχουν αναλάβει πάλι ιδιώτες δεν λειτουργούν. Μέσα στο ασανσέρ υπάρχει χαρτί με τα δικαιώματα των καρκινοπαθών. Αλλά ένας ασθενής που καταπονείται εξαιτίας των θεραπειών και της νόσου για να φτάσει στον 5ο όροφο πρέπει να βρει κάποιο να δουλεύει και να λύσει τον γρίφο ποια τρία με τέσσερα διαφορετικά ασανσέρ πρέπει να πάρει για να φτάσει εκεί που θέλει. Οι τραυματιοφορείς σακατεύονται για να κουβαλήσουν φορεία λόγω των προβλημάτων με το ασανσέρ.
Υπάρχει μια αφόρητη διαδικασία για να πάρεις έγκριση για τα ακριβά ογκολογικά φάρμακα που καθυστερεί την έναρξη της θεραπείας. Υπάρχουν από την άλλη ελλείψεις στα φτηνά φάρμακα. Όλα αυτά γιατί τα φάρμακα είναι εμπόρευμα το 2024, όχι αγαθό, οπότε αν δεν υπάρχει οικονομικό ενδιαφέρον από τις πολυεθνικές λείπουν πολύ σημαντικά φάρμακα που θεραπεύουν κόσμο. Για παράδειγμα, η ετοποσίδη θεραπεύει πλήρως νέους ανθρώπους καρκινοπαθείς, αλλά τα τελευταία χρόνια λόγω μεγάλης έλλειψης προσπαθούμε να τη βρούμε από παντού, από άλλα νοσοκομεία ή από συρτάρια ιδιωτών, ενώ ασθενείς αναγκάζονται να την εμπορεύονται μέσω διαδικτύου με αμφίβολη ποιότητα.
Αν δεν στελεχωθούν όλες οι υπηρεσίες του νοσοκομείου, είναι σαν να χτίζεις μπαλκόνια σε ένα σπίτι χωρίς θεμέλια. Λεφτά για μπαλκόνια δίνουνε, φωτογραφίζονται οι υπουργοί, αλλά όταν δουλεύουμε επικρατεί το χάος. Φαρισαϊσμός και πρακτικά για τον άρρωστο δεν ενδιαφέρεται κανείς από τους διοικούντες. Και στο τέλος της ημέρας, κουνάνε το δάχτυλο και ρίχνουν το φταίξιμο στους εργαζόμενους, όχι στην υποστελέχωση, στην υποχρηματοδότηση και όλα τα υπόλοιπα που βάζουν φραγμούς στη δουλειά μας. Είναι πολύ σημαντικός ο καθημερινός αγώνας απέναντι σε αυτή την ανήθικη αλαζονεία των διοικήσεων εναντίον των εργαζομένων. Όλη η κοινωνία οφείλει να υπερασπιστεί τη δημόσια Υγεία, ώστε να αποκτήσει αυτό που πρακτικά δικαιούται. Η συλλογικότητα και η αλληλεγγύη είναι πολύ σημαντική για να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική και ο μόνος τρόπος είναι στον δρόμο.
Ελπίς
Χρειάζεται αγώνας διαρκείας για να λυθούν τα τόσα προβλήματα στην Υγεία. Σε όλα τα νοσοκομεία και ειδικά στο Ελπίς υπάρχει τραγική έλλειψη νοσηλευτών κάτω από τα όρια ασφαλείας.
Δεν ξέρουμε αν όλους αυτούς τους επικουρικούς και συμβασιούχους θα τους έχουμε στο τέλος του χρόνου. Θέλουν να συγχωνεύσουν και να κλείσουν τμήματα. Γι’ αυτό δεν αρκεί μια απεργία κάθε τόσο. Όσοι πιο πολλοί συμμετέχουν στον αγώνα, τόσο καλύτερα, γιατί τα προβλήματα είναι και στην Παιδεία και παντού.
25/9, Το Σωματείο ΓΝΑ Γεννηματά έξω από την Α’ ΥΠΕ. Φωτό: Μάνος Νικολάου
Γεννηματάς
Η υποστελέχωση υπάρχει και στο διοικητικό προσωπικό σε όλα τα γραφεία, από το Πρωτόκολλο και το γραφείο κίνησης μέχρι τα ιατρεία και τον Αξονικό.
Οι διοικητικοί υπάλληλοι είμαστε καθοριστικοί για να λειτουργεί πιο γρήγορα όλο το σύστημα. Από εκεί περνούν όλοι οι ασθενείς. Η απεργία μας στις 17 Οκτώβρη πρέπει να είναι μαζική, η προσέλευση του κόσμου όχι μόνο από τους υγειονομικούς αλλά από παντού, γιατί όλοι πλήττονται και έτσι πιέζονται οι από πάνω. Και στα σχολεία ακούω από φίλους ότι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Να απαιτήσουμε κάτι καλύτερο σε όλα τα επίπεδα απέναντι σε μια κυβέρνηση που μόνη της λέει ότι είναι παντοδύναμη. Όπου και να πας, όλοι συζητούν τα προβλήματα, διαμαρτύρονται και βρίζουν.
διοικητικός υπάλληλος στο Γεννηματάς
Ευαγγελισμός
Από το 2018 μέχρι σήμερα οι καθαρίστριες στον Ευαγγελισμό είμαστε με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (ΣΟΧ), που ανανεώνονται κάθε τρεις μήνες για να μην έχουμε δικαιώματα, άδειες, καλό μισθό και να μας έχουν σε ομηρεία.
Μέσα στην πανδημία δουλεύαμε χωρίς ρεπό και τώρα μας απολύουν. Δουλεύουμε σε απαράδεκτες συνθήκες. Εδώ και δύο χρόνια λόγω έλλειψης προσωπικού μια συνάδελφος θα κάνει δύο και τρία τμήματα. Τώρα θα φέρουν εργολάβο που κοστίζει περισσότερα χρήματα από εμάς, ενώ οι εργαζόμενοι στον εργολάβο θα παίρνουν τον κατώτατο μισθό, 522 ευρώ καθαρά. Ποιος μπορεί να ζήσει με τόσα λεφτά; Επίσης, η καθαριότητα είναι μια δουλειά που θέλει εμπειρία και γνώση του τι κάνεις και πώς το κάνεις. Δεν παίρνεις μεροκάματο και φεύγεις, γιατί έχεις να κάνεις με ζωές. Αν εγώ που είμαι στη χειρουργική παραμελώ τη δουλειά μου ο ασθενής θα κολλήσει ό,τι μικρόβια έχουν περάσει.
Ο κάθε υπουργός και διοικητής δεν ενδιαφέρεται αν το προσωπικό που θα πάρουν ξέρει να κάνει αυτή τη δουλειά. Τα άτομα που έφερε η εταιρία στο νοσοκομείο δεν έχουν αυτές τις γνώσεις. Δεν μας μονιμοποιούν και μας διώχνουν από οικονομικά συμφέροντα για να τα παίρνουν οι εταιρίες και να δίνουν μίζες. Και στη σίτιση που έχει μπει εργολάβος, έχει αφήσει τρεις μήνες απλήρωτους τους εργαζόμενους, αλλά από τον φόβο για να μην χάσουν τη δουλειά τους το έκρυψαν από την Επιθεώρηση Εργασίας που ήρθε τις προάλλες. Από 1η Οκτώβρη, αν δεν μας ανανεώσουν τη σύμβαση, έχουμε αποφασίσει ότι δεν θα δουλέψουμε, αλλά θα είμαστε από το πρωί στο νοσοκομείο με τις ποδιές μας για να διαμαρτυρηθούμε. Θα έχουμε και τη στήριξη του υπόλοιπου προσωπικού από όλους τους κλάδους που πάντα είναι δίπλα μας και τους ευχαριστούμε.
Κρήτη
Στην πύλη του Βενιζέλειου νοσοκομείου στις 25/9 συγκεντρωθήκαμε κυρίως ειδικευόμενοι με το πανό μας μαζί με νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό. Μιλήσαμε με ασθενείς και συνοδούς που μας εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους και την ανησυχία τους για το ΕΣΥ.
Ταυτόχρονα στο ΠΑΓΝΗ έγινε πολύ μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας, καθώς συν τοις άλλοις ήθελαν να “υποδεχτούν” τον υφυπουργό Υγείας Βαρτζόπουλο που δεν εμφανίστηκε τελικά, και κατέληξε σε οργισμένη κινητοποίηση στη διοίκηση. Το βράδυ έγινε η συναυλία “Μαζί για το ΕΣΥ” στο ΕΛΜΕΠΑ με πάνω από πέντε χιλιάδες κόσμου. Μαζί με τους συντρόφους/ισσες του ΣΕΚ υποδεχόμασταν τον κόσμο με την Εργατική Αλληλεγγύη και την προκήρυξη για τον αγώνα των νοσοκομείων με φοβερή ανταπόκριση. Εκεί πήρε και τον λόγο η Ένωση Ιατρών του Ηρακλείου και προβλήθηκε βίντεο με δηλώσεις ιατρών και ασθενών μαζί με ρεπορτάζ των τοπικών ΜΜΕ. Συνεχίζουμε οργανώνοντας τη συνέχεια με κέντρο τη μεγάλη 24ωρη απεργία στην Υγεία στις 17/10.