Με δυο σκληρά κείμενα, Τρισέ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) και Προβόπουλος (Τράπεζα της Ελλάδος), απαίτησαν από την Κατσέλη να «παγώσει» το νομοσχέδιο και να το ξαναγράψουν μαζί από την αρχή, εμφανίζοντας την υπουργό του ΠΑΣΟΚ, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ως «αριστερίστρια»!
Σε μια επίδειξη τρομοφοβίας ανέφεραν ότι οι σχετικές ρυθμίσεις θα έχουν «αρνητικές επιπτώσεις στην κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών και στη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος». Θα μπορούσαν να προκαλέσουν, λένε «συστημικές επιπτώσεις(!) εντός της ελληνικής επικράτειας και πιθανόν και διασυνοριακά(!)».
Σε ένα ρεσιτάλ θράσους και υποκρισίας, έκαναν λόγο για «ηθικό κίνδυνο(!) από τη δημιουργία κινήτρων για τη μη έγκαιρη εξυπηρέτηση των χρεών», απειλώντας με λιγότερα και ακριβότερα δάνεια.
Ποιοι μιλάνε. Ακόμα και η Κατσέλη απάντησε σε σκληρό ύφος: «Η ΕΚΤ καταθέτει γνώμη. Δεν νομοθετεί».
Δεν φτάνει που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κάνει στους τραπεζίτες τη χάρη να τους ξελασπώσει από μια σειρά ανενεργά δάνεια, μέσα στην κρίση, ώστε να προχωρήσουν. Γκρινιάζουν κι από πάνω. Τα θέλουν όλα δικά τους.
Στην πραγματικότητα οι τραπεζίτες βγάζουν σπυριά ακόμη και στον στοιχειώδη έλεγχο. Αυτό εννοούν όταν λένε ότι οι ρυθμίσεις «δεν συνάδουν με την αρχή της οικονομίας της ανοιχτής αγοράς».
Ακόμα και η Κατσέλη σε non paper που κυκλοφόρησε, θυμίζει κομψά στους τραπεζίτες ότι «τα σχέδια στήριξης των τραπεζών ήταν παρεμβάσεις στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς λόγω της κρίσης».
Πριν από ένα χρόνο ήταν πανικόβλητοι. Φοβόντουσαν το ντόμινο καταρρεύσεων καταφεύγοντας στην αγκαλιά του κράτους και στις εγγυήσεις των 28 δισ. ευρώ. Όταν, λίγους μήνες πριν πέσουν τα κρατικά πακέτα, δια στόματος Αλογοσκούφη προσπαθούσαν να πείσουν ότι «το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι θωρακισμένο».
Ασυδοσία
Τώρα δεν θέλουν «κράτος-ελεγκτή». Θέλουν πλήρη ασυδοσία και οι μεγάλες οικογένειες-μέτοχοι (Λάτσης, Βαρδινογιάννης, Αγγελόπουλος, Ευφραίμογλου, Κωστόπουλος, Βγενόπουλος) πιέζουν για διανομή μερισμάτων σε ρευστό στις τσέπες τους -όχι σε μετοχές (τώρα που ξεπουλιέται το χρηματιστήριο), όπως ισχύει με το πακέτο στήριξης.
Μιλάνε για «ηθικό κίνδυνο». Τα golden boys, που τη μόνη ηθική την οποία γνωρίζουν είναι αυτή που κλειδώνουν στα φουσκωμένα θησαυροφυλάκιά τους και στα χοντρά πορτοφόλια τους, γλεντώντας πάνω στα πτώματα των κλειστών εργοστασίων, σαν την Elite και το Λαναρά την ώρα που οι εργάτες φωνάζουν «μολών λαβέ».
Είναι φαταούλες. Γιατί η ΕΚΤ και η ΤτΕ δεν γκρινιάζουν για την τεράστια ψαλίδα στα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων; Γιατί δεν λένε κουβέντα -έστω για τα προσχήματα- τόσον καιρό που οι ελληνικές τράπεζες δανείζονται με επιτόκια κάτω από 1% από την ΕΚΤ, για να πουλάνε έως και 20 φορές ακριβότερα δάνεια, ώστε να κερδοσκοπούν με τα ομόλογα εις βάρος του δημοσίου και σε διάφορες φούσκες;
Και σίγουρα δεν έχουν ανάγκη από ιδεολογικό πλυντήριο. Στην εφημερίδα «Τα Νέα» (16/1) ο αρθρογράφος Νότης Παπαδόπουλος καλεί την Κατσέλη κι όλους μας «να μην υποτιμούμε το ναυαγοσωστικό της ΕΚΤ», διότι είναι «o ναυαγοσώστης μας στη φουρτούνα. Να τον πετάξουμε στη θάλασσα;».
Τέτοιοι «ναυαγοσώστες» μάς πάνε με μαθηματική ακρίβεια στον πάτο. Αυτό διδάσκει το «πιστωτικό κραχ» που προκάλεσαν κι έχει οδηγήσει στη μεγαλύτερη κρίση από το 1930.
Η Κατσέλη, βέβαια, δεν είναι «αριστερίστρια». Είναι η υπουργός που έλεγε πως «αν δώσεις το ένα χέρι στις αγορές θα σου κόψουν το άλλο», αλλά ταυτόχρονα άφηνε τον ΟΛΠ στα χέρια της Cosco.
Η Κατσέλη προσπαθεί να γεφυρώσει μια μεγάλη αντίφαση που ταλανίζει συνολικά την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Να συμβιβάσει τα συμφέροντα των από πάνω μέσα στη χειρότερη κρίση, με τις υποσχέσεις για κοινωνική δικαιοσύνη.
Αλλά η ρίζα της κρίσης και της αδικίας βρίσκεται βαθύτερα στο σύστημα που εκτρέφει την απληστία των τραπεζιτών.