Τα γενέθλια των 100 ημερών του ΠΑΣΟΚ αποκάλυψαν όχι μόνο τα ψέματα αλλά και την ανικανότητα της σοσιαλδημοκρατίας να στηρίξει τους εργαζόμενους σε περίοδο κρίσης. Όπως το 1985 ο Αντρέας διόρισε τον Σημίτη υπουργό Οικονομίας για να περάσει το πρόγραμμα λιτότητας και 10 χρόνια αργότερα έβαλε τον Παπαντωνίου στην ίδια θέση για να «μειώσει τα ελλείμματα», το ίδιο θέλουν να πετύχουν και σήμερα. Γι´ αυτό υπάρχει αντίσταση σε όλους τους κλάδους, σε όλους τους εργατικούς χώρους.
Η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ αναγκάστηκε να προχωρήσει στην κήρυξη της απεργίας κάτω από τις πιέσεις του ίδιου του κινήματος. Η Πανεργατική στις 17 Δεκέμβρη έδειξε τη δύναμη της βάσης μέσα σε όλους τους χώρους. Για πρώτη φορά ξαναβγήκε μπροστά ένα κίνημα που μπορεί να ξεπεράσει τους δισταγμούς και την παράλυση της συνδικαλιστικής ηγεσίας. Αυτή είναι η εμπειρία της κυβέρνησης του Καραμανλή, αυτό χρειάζεται να διδαχτεί και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Συνελεύσεις
Οι εκπαιδευτικοί συντονίζονται και διεκδικούν αυξήσεις και προσλήψεις. Ήδη ξεκίνησαν οι συνελεύσεις των ΕΛΜΕ, και στη συνέχεια τη σκυτάλη θα πάρουν οι συνελεύσεις των συλλόγων των δασκάλων. Μαζί ΟΛΜΕ και ΔΟΕ καλούν σε κοινό συλλαλητήριο για τους ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς στις 23 Γενάρη. Ξέρουν ότι δεν είναι μόνοι τους, ότι στο πλάι τους βρίσκονται οι μαθητές και οι φοιτητές που διαδήλωσαν σε κοινά μπλοκ στα μεγάλα συλλαλητήρια στην επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου και στη συνέχεια στην Πανεργατική στις 17 Δεκέμβρη.
Η ΠΟΕ-ΟΤΑ βγήκε ανοιχτά υπέρ της απεργίας και ενάντια στη διάλυση της τοπικής αυτοδιοίκησης με το σχέδιο «Καλλικράτης». Για την οργάνωση της απεργίας καλεί σε κοινή σύσκεψη τα Δ.Σ. των σωματείων στις 2 Φλεβάρη. Σε όλους τους κλάδους γίνονται αυτή την περίοδο συνελεύσεις με κέντρο το πώς μπορεί να οργανωθεί ο αγώνας τους. Η 10 Φλεβάρη μπορεί να ενώσει όλα αυτά τα κομμάτια, να καθορίσει την επιτυχία της ίδιας της απεργίας και τη δυναμική για τη συνέχεια.
Η ΠΑΣΚΕ στη ΓΣΕΕ αρνήθηκε να μετατρέψει την απεργία της ΑΔΕΔΥ σε Πανεργατική και υποσχέθηκε να βγάλει απεργία για το τέλος Φλεβάρη. Στόχος τους είναι η διάσπαση του εργατικού κινήματος και είναι στο χέρι μας να τους σταματήσουμε. Αυτό θα εξαρτηθεί από δυο πράγματα. Το πρώτο είναι να ξεκινήσει από τώρα η οργάνωση της απεργίας σε όλο το δημόσιο. Κι αυτό σημαίνει συνελεύσεις παντού, δημιουργία απεργιακών επιτροπών και συντονισμός τοπικά και κεντρικά. Το δεύτερο να πιέσουμε για να πάρουν απόφαση μια σειρά από σωματεία, και ομοσπονδίες του ιδιωτικού τομέα καθώς και εργατικά κέντρα, όπως στις 17 Δεκέμβρη. Η κατάληψη της Ελίτ και η συμπαράσταση από μια σειρά χώρους δείχνει το κλίμα.
Αυτός είναι ο δρόμος για να κάνουμε το ΠΑΣΟΚ όμηρο του κινήματος όπως φοβούνται οι τραπεζίτες και οι Βρυξέλλες.
Η πρωτοβουλία ανήκει στην Αριστερά και οι Αντικαπιταλιστές πρέπει να βρεθούν στο κέντρο.