Η εισήγηση για την καταστολή ξεκίνησε με εισήγηση του Κώστα Παπαδάκη, δικηγόρου και μέλους της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων. «Κινδυνεύει η δημοκρατία; Μπα, ιδέα σας» είπε στην αρχή ο Κώστας προσπαθώντας να τονίσει ότι αυτή η συζήτηση έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία.
Στη συνέχεια εξήγησε γιατί καμιά αλλαγή δεν μπορεί να γίνει «διαβρώνοντας τους αστικούς θεσμούς». «Η επιστράτευση βγάζει μάτι ότι είναι αντισυνταγματική» τόνισε, αλλά το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν έκανε κάτι για αυτό. Έπειτα, εξήγησε πως είναι μύθος ό, τι υποστηρίζει η κυρίαρχη ιδεολογία όσον αφορά τη διάκριση των εξουσιών. Σε σχέση με την εξέλιξη της απεργίας των καθηγητών επισήμανε ότι το κίνημα χρειάζεται να προσέξει τους δικούς του θεσμούς. Αναφέρθηκε ακόμα στη δημιουργία της ΚΕΔΔΕ, της κίνησης που μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών. Έκλεισε την εισήγηση του λέγοντας ότι χρειάζεται «όχι να τους ταράξουμε στη νομιμότητα, αλλά ταράσσοντας τη νομιμότητα της κυβέρνησης».
Ακολούθησε η εισήγηση του Μπάμπη Κουρουνδή, δικηγόρου και μέλους του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Ξεκίνησε θυμίζοντας τι έλεγε ο Αντόνιο Γκράμσι για το κράτος που είναι σαν τον μυθικό Κένταυρο, δηλαδή μισός ζώο, μισός άνθρωπος. Από τη μία χρησιμοποιεί την καταστολή, από την άλλη επιδιώκει τη συναίνεση. Μόνο που στις περιόδους κρίσης της αστικής δημοκρατίας υπερισχύει η καταστολή αφού η συναίνεση χάνεται. Για την απεργία των εκπαιδευτικών τόνισε ότι η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να επιβάλλει τον κοινωνικό αυτοματισμό. Στη συνέχεια αφού αναφέρθηκε σε παραδείγματα καταστολής από την ιστορία (Ιδιώνυμο, δικτατορίες κ.ά.) εξήγησε ότι η δημοκρατία στην Μεταπολίτευση είναι μια κατάκτηση ενάντια στον Καραμανλή και όχι δώρο του Παπανδρέου το ’81.
«Νόμιμη ανωμαλία»
Μετά πήρε το λόγο η Βασιλική Κατριβάνου, βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ. Αφού τόνισε ότι είμαστε σύντροφοι στους αντιμνημονιακούς και τους αντιφασιστικούς αγώνες, εξήγησε ότι η καταστολή πλέον απλώνεται σε ένα ευρύ φάσμα: από τα βασανιστήρια στο Βελβεντό μέχρι την υπόθεση του Παστίτσιου και προφανώς τον Ξένιο Δία. Υπάρχει ασυδοσία της Αστυνομίας που δημιουργεί μια «νόμιμη ανωμαλία», όπως χαρακτηριστικά είπε. Υποστήριξε πως δεν υπάρχει μόνο η κρατική βία, αλλά ότι έχουν αυξηθεί οι νευρικές και ψυχικές διαταραχές. Στη συνέχεια εξήγησε ότι δεν πρέπει να «συνηθίσουμε στην εικόνα της βίας και των στρατοπέδων συγκέντρωσης». Έκλεισε λέγοντας ότι από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει ότι μπορεί για «να υπάρχει ένα μάτι που τους κοιτάζει» με επισκέψεις σε τμήματα και στρατόπεδα και κοινοβουλευτικό έλεγχο, αλλά χρειάζεται συνολικά το κίνημα να δώσει τις μάχες.
Ο Δημήτρης Σαραφιανός, από την ΑΡΑΣ και μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έβαλε στη συζήτηση και την πτυχή της καταστολής σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επισήμανε ότι τα δικαιώματα μπορούμε να τα κρατήσουμε μόνο με αγώνα και ότι το κίνημα χρειάζεται να βάλει με ουσιαστικό τρόπο τα ζητήματα της ελευθερίας και της ισότητας. Πρόσθεσε, τέλος, ότι η δημιουργία της ΚΕΔΔΕ μπορεί να συμβάλει να κερδίσουμε μάχες στο σήμερα και να πλατύνουμε αυτό το μέτωπο.
Τις εισηγήσεις ολοκλήρωσε ο Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόρος, μέλος του ΣΕΚ και της ΚΕΕΡΦΑ. Εξήγησε αρχικά ότι παρά τις δημοκρατικές εκτροπές δεν έχουμε να κάνουμε με μια χούντα. Όχι γιατί δεν θα το ήθελαν ίσως, αλλά γιατί το κίνημα είναι δυνατό και τους αντιμετωπίζει με μαζικούς όρους. Στη συνέχεια τόνισε ότι ο ρατσισμός είναι το «ιδεολογικό επίχρισμα» για την καταστολή στους μετανάστες, ένα μεγάλο κομμάτι της εργατικής τάξης. Τέλος, θύμισε σπουδαία παραδείγματα για το πως αντιμετωπίστηκε η καταστολή μετά την εισβολή των εργαζόμενων του Σκαραμαγκά στο Υπουργείο Άμυνας ή το πως οι συνδικαλιστές γιατροί απελευθέρωσαν μετανάστες από το «κολαστήριο» της Αμυγδαλέζας.