H άποψή μας: Δεν περιμένουμε, οργανώνουμε!

Ο Σαμαράς και οι υπουργοί του έχουν κάνει μόνιμο τροπάριο το «σε λίγο θα φανούν τα αποτελέσματα των θυσιών». Λες και δεν έχουν περάσει πέντε χρόνια με ατέλειωτες θυσίες που διαρκώς κάνουν τα πράγματα χειρότερα, λες και δεν διαψεύδονται οι προβλέψεις τους ακόμα και από τα δικά τους επιτελεία.

Η Έκθεση του ΟΟΣΑ (βλέπε δίπλα) ήρθε να επιβεβαιώσει ότι αυτό που έρχεται δεν είναι η όποια ανάκαμψη, αλλά επιδείνωση της κρίσης καθώς η ύφεση συνεχίζεται και το χρέος παραμένει ανεξέλεγκτο.

Κι όμως, ο Χρυσοχοΐδης πουλάει παραμύθια για καταπολέμηση της ανεργίας με «μεγάλα έργα» για τα οποία «έχει έτοιμες τις μπουλντόζες». Στο μεταξύ οι μόνες μπουλντόζες που δουλεύουν είναι ο Αρβανιτόπουλος που γκρεμίζει την Παιδεία και ο Γεωργιάδης που κατεδαφίζει την Υγεία.

Δυστυχώς το τροπάριο της αναμονής δεν ακούγεται μόνο από τους απατεώνες της κυβέρνησης. Ακούγεται και από συνδικαλιστικές και κοινοβουλευτικές ηγεσίες. Η ΓΣΕΕ κατάφερε να μην καλέσει απεργία παρά μόνο ένα συλλαλητήριο απόγευμα Σαββάτου (!) απέναντι στον πιο αιματηρό προϋπολογισμό όλων των εποχών.

Αγωνία

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ παραπέμπει στον επόμενο Μάιο όλες τις αγωνίες του κόσμου που ελπίζει στην αντιπολίτευση. Τότε θα γίνουν οι ευρωεκλογές και το αποτέλεσμά τους «θα φέρει καταιγιστικές εξελίξεις», λέει αυτή η άποψη. Όσο για την ηγεσία του ΚΚΕ, οι μόνες πρωτοβουλίες που αναπτύσσει είναι για να σταματήσει αγώνες που θεωρεί «τυχοδιωκτικούς» ή «αδιέξοδους» αφού «δεν υπάρχουν οι συσχετισμοί»: το έκανε στους εκπαιδευτικούς, το επαναλαμβάνει στα Πανεπιστήμια.

Ο κόσμος που αντιστέκεται στη βαρβαρότητα της κρίσης δεν έχει κανένα λόγο να περιμένει ούτε την άυλη «ανάκαμψη» των παραμυθάδων με το πριόνι, ούτε την «αλλαγή των συσχετισμών» από τις κάλπες. Υπάρχει άλλη επιλογή: οργανώνουμε την αντίστασή μας εδώ και τώρα, με διάρκεια, οργάνωση στη βάση και συντονισμό από τα κάτω.

Αυτή την επιλογή την έχουν κάνει χειροπιαστή οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ που επιμένουν στον αγώνα μήνες τώρα, οι απεργοί διοικητικοί των ΑΕΙ που υπερασπίζονται την Παιδεία από τη διάλυση του Αρβανιτόπουλου, οι απεργοί του ΕΟΠΥΥ και των Νοσοκομείων που στέκονται περήφανα απέναντι στον φασιστοϋπουργό «Υγείας». Και αποδεικνύουν καθημερινά ότι έτσι αλλάζουν οι συσχετισμοί.

Μαζί τους και οι φοιτητές και οι μαθητές που θυμούνται το Δεκέμβρη του 2008 και το σύνθημά του «Στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες». Πέντε χρόνια αργότερα, οι ίδιοι οικονομικοί δολοφόνοι καταστρέφουν το μέλλον και των νέων παιδιών και των γονιών τους για να κάνουν «βιώσιμο» ένα χρέος δίχως πάτο.

Όλοι μαζί μπορούμε να ανοίξουμε διέξοδο από τη σημερινή αθλιότητα. Γι’ αυτό, δεν περιμένουμε, οργανώνουμε!


Διαβάστε επίσης

Γερμανία: Μεγάλος Συνασπισμός - πρόβλημα για τη Μέρκελ, πρόβλημα στο τετράγωνο για τον Σαμαρά