Πολύτιμα διδάγματα

Το δεύτερο δίδαγμα είναι ότι οι επαναστάσεις είναι το μαζικό πανηγύρι των καταπιεσμένων, αλλά είναι ταυτόχρονα και εξαιρετικά συγκεντρωτικές διαδικασίες, καθώς σε αυτές κρίνεται το πέρασμα της εξουσίας από μία τάξη σε μια άλλη. Οι δυνάμεις που κάνουν μια επανάσταση έχουν συνήθως πολλαπλές ταξικές αφετηρίες. Όμως το ποιά τάξη θα πάρει την εξουσία καθίσταται παράγοντας αποφασιστικός. Στις αστικές επαναστάσεις, οι αστοί είχαν ήδη από τα πριν χτίσει τα ορμητήρια της κοινωνικής τους ισχύος στα πλούτη τους και στη θέση τους στην παραγωγή. Τουναντίον, οι εργάτες έπρεπε να αποκτήσουν την πολιτική εξουσία για να πάρουν το οριστικό πάνω χέρι στην παραγωγή. Το γεγονός αυτό έχει σημαντικές συνέπειες: σημαίνει ότι μέσα σε κάθε κίνημα πρέπει να χτίζουμε την ανεξάρτητη δύναμη της εργατικής τάξης που είναι η μόνη που μπορεί να αντικαταστήσει την εξουσία των αφεντικών στην παραγωγή χωρίς να χρειάζεται δανεικά δεκανίκια. Η συλλογικότητα της εργατικής τάξης είναι η μόνη που μπορεί να τσακίσει το κράτος και να αναδιοργανώσει την κοινωνία βασισμένη στην αυτενέργεια των από τα κάτω και όχι στις παλιές κρατικές δομές, γεγονός που θα επέτρεπε στις παλιές σχέσεις εξουσίας να αποκρυσταλλωθούν εκ νέου, έστω και φραστικά αλλαγμένες. Δεν υπάρχει υποκατάστατο στη συλλογικότητα της εργατικής τάξης αν θέλει κανείς να φτάσει σε μια κοινωνία που “η κάθε μαγείρισσα θα μπορεί να κυβερνά”.

Το τρίτο, τέλος, δίδαγμα είναι οτι οι επαναστάτες πρέπει να είναι οργανωμένοι στο δικό τους ξεχωριστό κόμμα. Αν οι Λέσχες των Γιακωβίνων ήταν σημαντικές για να οργανώσουν οι επαναστάτες αστοί την εξέγερσή τους, τα επαναστατικά κόμματα είναι εργαλείο αναντικατάστατο  για να ανατρέψουν οι επαναστάτες εργάτες την αστική κοινωνία. Μάλιστα, από την παρέμβαση των επαναστατών μαρξιστών του 20ου αιώνα και κυρίως του Λένιν, γνωρίζουμε πλέον σήμερα ότι η οικοδόμηση των κομμάτων αυτών δεν πρέπει να ακολουθεί τον κύκλο των κινημάτων, δεν εμφανίζεται δηλαδή και εξαφανίζεται ανάλογα με τις παλίρροιες της ταξικής πάλης. Τουναντίον, το επαναστατικό κόμμα είναι μια διαρκής αναγκαιότητα γιατί κεφαλαιοποιεί τις καλύτερες εμπειρίες των προηγούμενων κινημάτων και τις θέτει στην υπηρεσία κάθε νεάς απόπειρας και δύναμης που βγαίνει στην κόντρα με τα αφεντικά και το σύστημά τους.

Για να κερδίσουμε στον σημερινό γύρο σύγκρουσης με τις κυρίαρχες τάξεις και τα κράτη τους, θα χρειαστούμε την κινητοποίηση και τη μαζική δράση εκατομμυρίων εργατών και νεολαίων. Αλλά, εξίσου σημαντικό καθήκον της αντικαπιταλιστικής πάλης στο σήμερα είναι και η αφομοίωση των διδαγμάτων που μας προσφέρουν οι επαναστατικές απόπειρες τριών αιώνων, ειδικά η δημιουργική πρόσληψη της θεωρίας και της πρακτικής των επαναστατών μαρξιστών, όπως ήταν ο Μαρξ και ο Ένγκελς, ο Λένιν και η Ρόζα Λούξεμπουργκ, ο Τρότσκι και ο Γκράμσι. Είναι ένα καθήκον που πρέπει να φέρουμε σε πέρας για να εξασφαλίσουμε ότι η πείρα τόσων και τόσων επαναστατικών προσπαθειών του παρελθόντος δεν θα πάει χαμένη.

Συζητήσεις

10.00-12.00 Mαρξ, Ένγκελς

Η κοινωνία αλλάζει με επαναστάσεις

Ομιλητές: Πάνος Γκαργκάνας, Κώστας Σαρρής

12.30-14.00 Ρόζα Λούξεμπουργκ

Μαζική απεργία, η εργατική τάξη σε κίνηση

Ομιλητές: Τάσος Αναστασιάδης, Λέανδρος Μπόλαρης

12.30-14.00 Λένιν

Τι είναι η εργατική εξουσία

Ομιλητές: Σωτήρης Κοντογιάννης, Κώστας Πίττας

15.00-16.30 Γκράμσι

Η εργατική ηγεμονία και το επαναστατικό κόμμα

Ομιλητές: Θανάσης Καμπαγιάννης, Μιχάλης Λιμπεράτος

15.00-16.30 Τρότσκι

Η κρίση του 1930

Ομιλητές: Δημήτρης Λιβιεράτος, Νίκος Λούντος

17.00-19.30 Η Aντικαπιταλιστική Αριστερά σήμερα

Ομιλητές: Μαρία Στύλλου, Αγγελος Χάγιος, Πέτρος Κωνσταντίνου