Διεθνές Κίνημα - Κοινή διακήρυξη οργανώσεων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς

Αφού άνοιξαν πλατιά τα δημόσια ταμεία για να σώσουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τις τράπεζες μετά από την κρίση των subprime του 2007-2008, και έτσι μεγάλωσαν τα ελλείμματα των προϋπολογισμών, όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, επικαλούνται αυτά τα ελλείμματα για να επιβάλουν μέτρα λιτότητας στους λαούς όπως ήδη έκαναν στην Ελλάδα. Τα κέρδη των τραπεζών απογειώνονται ξανά, αλλά θα πρέπει ο κόσμος της εργασίας να πληρώσει το λογαριασμό.

Η αιτία αυτών των ελλειμμάτων είναι γνωστή, είναι η πολιτική της επιδότησης των κρατών προς τα αφεντικά και τους πλούσιους. Με το ένα χέρι τούς μοιράζουν πλούτο γενναιόδωρα, και με το άλλο τους απαλλάσσουν από φόρους. Και επιπλέον, για να χρηματοδοτήσουν το έλλειμμα που έχει φτιαχτεί έτσι, δανείζονται από τους ίδιους! Τα δημόσια οικονομικά ιδιωτικοποιούνται με αυτό τον τρόπο.

Ο απολογισμός είναι ξεκάθαρος:  η προαναγγελλόμενη ανάκαμψη δεν ήρθε, και ήδη ακούγονται οι νέοι τριγμοί του συστήματος τους. Η ανεργία μεγαλώνει παντού, εκτός εν μέρει στη Γερμανία, οι μισθοί μένουν στάσιμοι ή πέφτουν, οι δημόσιες υπηρεσίες διαλύονται και ξεπουλιούνται. Σε διεθνές επίπεδο, ο νομισματικός πόλεμος εντείνεται, απειλείται μια  νέα χρηματιστική κρίση.

Ως απόπειρα να αποπροσανατολίσουν την οργή των λαϊκών τάξεων, οι κυβερνήσεις ευνοούν τις ξενοφοβικές και ρατσιστικές προκαταλήψεις με νόμους που αρνούνται να αναγνωρίζουν τους μετανάστες ως πολίτες, προσπαθούν να διαιρέσουν τους εργαζόμενους, προβάλλουν τους μετανάστες ή τους Ρομ στη Γαλλία ως αποδιοπομπαίους τράγους. Στρώνουν έτσι το δρόμο ενός νέου λαϊκισμού της άκρας δεξιάς που παντού ανεβαίνει.

Και πάλι οι γυναίκες είναι σε μεγάλο βαθμό τα  θύματα αυτής της κρίσης, της οποίας οι επιπτώσεις έρχονται και προστίθενται στις ήδη υπαρκτές ανισότητες. Στην γενικευμένη επισφαλή εργασία των γυναικών, στους πιο χαμηλούς μισθούς και τις διακρίσεις, προστίθενται τώρα η απειλή της ανεργίας και μια αυξανόμενη πίεση για επιστροφή στο σπίτι. Η υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και η έλλειψη υποδομών καταδικάζουν εκατομμύρια γυναίκες στην οικιακή σκλαβιά.

Η αποτυχία της πολιτικής των κυρίαρχων τάξεων και των κρατών τους γκρεμίζουν τις συνθήκες ζωής ενός αυξανόμενου μέρους του πληθυσμού, απειλεί επίσης τα δημοκρατικά δικαιώματα που έχει κατακτήσει. Είναι επείγον να σταματήσουμε αυτή την επικίνδυνη και καταστροφική πορεία, να ενώσουμε τις δυνάμεις του κόσμου της εργασίας για να ανατρέψουμε το συσχετισμό δυνάμεων χωρίς να αφήσουμε να μας διαιρούν ξεπερασμένα σύνορα.

Ήδη, οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται σε όλη την Ευρώπη προκάλεσαν μια μεγάλη αντίσταση. Η πιο δυνατή στιγμή ήταν στην Ελλάδα – ειδικά με την σχεδόν εξεγερτική απεργία της 5 Μάη – αλλά οι τελευταίοι μήνες είδαν μαζικές διαμαρτυρίες στη Γαλλία, στην Ισπανία και σε άλλες χώρες, άλλες βρίσκονται  μπροστά μας. Το πρώτο καθήκον της αντικαπιταλιστικής αριστεράς είναι η οικοδόμηση των αγώνων πάνω στην πιο πλατιά και μαχητική βάση. Πρέπει επίσης να εξασφαλίσουμε ότι αυτοί οι αγώνες δε θα υπονομεύονται από τις προσπάθειες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των σοσιαλδημοκρατών πολιτικών να τους περιορίσουν και να τους ελέγχουν. Είναι επίσης σημαντικό να στηρίξουμε τα καλέσματα για συνδικαλιστική ενότητα, να ενθαρρύνουμε να γίνουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο όπως στις 29 Σεπτέμβρη στις Βρυξέλες.

Είναι η ίδια πολιτική που μας χτυπάει, μαζί πρέπει να την παλέψουμε, μαζί πρέπει να συντονιζόμαστε σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να κάνουμε γνωστές τις έκτακτες διεκδικήσεις που απαιτούνται  σε επίπεδο κοινωνικό, δημοκρατικό, οικολογικό, για να μην πληρώσουμε την κρίση τους.

Να αρνηθούμε να πληρώσουμε την κρίση τους

Για να τελειώνουμε με την ανεργία και την επισφαλή εργασία, πρέπει να αναδιανείμουμε την εργασία σε όλους για να εξασφαλίσουμε στον καθένα και την καθεμιά μια θέση εργασίας και μισθό, να επιβάλουμε μαζικές προσλήψεις στο δημόσιο τομέα. Ενάντια στην φτώχεια και την ανισότητα, να αυξηθούν όλοι οι μισθοί, να εξασφαλίσουμε το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή σύνταξη. Το δικαίωμα στη στέγη, στην υγεία, στην παιδεία περνάει από το σταμάτημα της διάλυσης των δημόσιων υπηρεσιών και την ενίσχυση τους κάτω από τον έλεγχο του λαού.

Η ενότητα των εκμεταλλευομένων και των καταπιεσμένων δεν γνωρίζει ούτε σύνορα ούτε διακρίσεις, όσοι και όσες ζουν και δουλεύουν στο έδαφος της Ευρώπης είναι πολίτες με όλα τα δικαιώματα, χαρτιά για όλους!

Ενώ τα κράτη επιβάλουν κυνικά θυσίες στο λαό, ρουφάνε δισεκατομμύρια σε δαπάνες για εξοπλισμούς και για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν με μόνο στόχο την υπεράσπιση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Πρέπει να τελειώνουμε με αυτή τη σπατάλη, να τελειώνουμε με αυτό το βρώμικο πόλεμο. Πρέπει να τελειώνουμε με το ΝΑΤΟ και τις στρατιωτικές δαπάνες.

Η κρίση αποκαλύπτει επίσης τον αρπακτικό χαρακτήρα του συστήματος του κέρδους, με την αλόγιστη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, τον αφανισμό της αγροτιάς, την καταστροφή των οικοσυστημάτων και την υπερθέρμανση του πλανήτη. Περισσότερο από ποτέ, η δικαιοσύνη και η αυτοδιαχείριση, η ανθρώπινη απελευθέρωση και ο σοσιαλιστικός ορίζοντας γίνονται συνυφασμένα με τον οικολογικό αγώνα.

Για την ικανοποίηση αυτών των βασικών λαϊκών αιτημάτων, πρέπει να διαγραφεί το αθέμιτο δημόσιο χρέος, δηλαδή να τελειώνουμε με την συνειδητή υποταγή των κυβερνήσεων στις τράπεζες και στα hedge funds. Πρέπει να σταματήσουμε την καταστροφική δράση τους, απαλλοτριώνοντας τα, ώστε να κοινωνικοποιήσουμε τελείως το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Να κατακτήσουμε τη δημοκρατία, το δίκιο και τα μέσα να αποφασίζουμε και να ελέγχουμε

Αυτή η ρήξη με τον καπιταλισμό απαιτεί μια αυξανόμενη κινητοποίηση με τη στήριξη εκατομμύριων ανθρώπων. Μια κινητοποίηση που ανεβάζει τη συνείδηση και τη συναίσθηση της δύναμης του εργατικού κινήματος και ανοίγει την κατάκτηση μιας δημοκρατίας που να επιτρέπει στους εργάτες και στο λαό να αναπτύξουν όλα όσα τους δίνουν τη δυνατότητα να παρεμβαίνουν άμεσα στη διαχείριση της κοινωνίας, στις επιχειρήσεις, στις δημόσιες υπηρεσίες, τις δημόσιες συλλογικότητες.

Αυτή η ρήξη απαιτεί μια δημοκρατική ανατροπή, την οργάνωση του λαού έτσι ώστε να είναι σε θέση να αναλάβει τον έλεγχο σε όλα τα επίπεδα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Αυτή η ανατροπή σημαίνει μια ρήξη με τους θεσμούς που υπάρχουν για την υπεράσπιση των προνομιούχων τάξεων, την εγκαθίδρυση, μέσα από τις κοινωνικές και πολιτικές κινητοποιήσεις που θα γεννηθούν από το βάθεμα της κρίσης, μιας κυβέρνησης βγαλμένης από αυτές τις κινητοποιήσεις, τοποθετημένης κάτω από τον έλεγχο τους, ικανής να επιβάλει το σεβασμό των δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας. Για να διευκολύνουμε αυτή την ανατροπή, χρειάζεται να υπερασπιζόμαστε τη πολιτική συμμετοχή των εργαζομένων και την απαίτηση για ενότητα μέσα στις μάχες όλων των δυνάμεων που δηλώνουν εργατικές και αριστερές ενάντια στη δεξιά και τα νεοφιλελεύθερα προγράμματα.

Να έρθουμε σε ρήξη με την Ευρώπη των χρηματιστών, να κτίσουμε την Ευρώπη των εργαζομένων και των λαών

Θέλουμε να προχωρήσουμε στο δρόμο του συντονισμού των αγώνων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, να δουλέψουμε μαζί για να διατυπώσουμε τις απαιτήσεις και τις προοπτικές τους, να τις κάνουμε πράξη από τώρα, έτσι ώστε να ανοίξουμε αυτό το δρόμο γι’ αυτή την Ευρώπη των εργαζομένων και των λαών που θέλουμε.

Χρειάζεται από σήμερα να ετοιμάσουμε το μέλλον. Τα πλούτη και τα μέσα για να τα παράγουμε υπάρχουν. Η ανεργία, η επισφάλεια, η εξαθλίωση, και τα κοινωνικά δεινά που προκαλούν δεν είναι παρά οι συνέπειες μιας άδικης κοινωνικής οργάνωσης, ενός συστήματος εκμετάλλευσης που διαιωνίζεται στη βάση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, του οποίου η κρίση αποκαλύπτει τον παραλογισμό.

Το μέλλον ανήκει στο σοσιαλισμό, στην κοινωνική κατοχή όλων των μεγάλων μέσων παραγωγής, που η λειτουργία τους βασίζεται ήδη στη συνεργασία δισεκατομμυρίων γυναικών και ανδρών σε διεθνές επίπεδο.

Εχουν ήδη υπογράψει οι οργανώσεις:

ΝΡΑ Γαλλία

SWP Βρετανία

Bloco Πορτογαλία

ΣΕΚ και ΟΚΔΕ - Σπάρτακος, Ελλάδα

DSIP Τουρκία

Red Green Alliance Δανία

ΡΡΡ Πολωνία

SWP Ιρλανδία

IS Ολλανδία

SAP - LCR Βέλγιο

Red Party Νορβηγία

Izquierda Anticapitalista και En Lucha Ισπανία

Sinistra Critica Ιταλία