Μπροστά στην ανοιχτή, πια, χρεοκοπία του Μνημόνιου που συμφώνησε η κυβέρνηση με την Τρόικα πέρσι τέτοιον καιρό, η εργατική αντίσταση έχει μόνο ένα δρόμο να ακολουθήσει: την κλιμάκωση μέχρι την ανατροπή αυτής της κατάστασης. Το σύνθημα στην αφίσα που κυκλοφόρησε η Επιτροπή Αλληλεγγύης Συνδικάτων και Συνδικαλιστών μιλάει μόνο του: είναι ώρα να πάρουμε πίσω αυτά που μας άρπαξαν με ψεύτικες δικαιολογίες ότι τάχα έτσι θα σταματούσαν την κρίση.
Η αποτυχία της κυβέρνησης είναι ένα γεγονός που το ομολογούν ακόμα και οι πιο πιστοί φίλοι της. Ακόμα και τα διεθνή ΜΜΕ που πέρσι βάφτιζαν τον Παπανδρέου «ο άνθρωπός μας στην Αθήνα», τώρα καταγράφουν τα αδιέξοδά του. Γράφουν χαρακτηριστικά οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς στο φύλλο της Δευτέρας 2 Μάη: «Έξω από την Ελλάδα, εντείνονται οι φόβοι ότι η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου –γόνου οικογένειας που έχει δώσει δυο προηγούμενους κεντροαριστερούς Πρωθυπουργούς- δεν θα κατορθώσει να εκσυγχρονίσει την αρτηριοσκληρωτική οικονομία της χώρας…
Αν ο Παπανδρέου αποτύχει, οι ιθύνοντες στις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και στην Ουάσιγκτον θα αντιμετωπίσουν ένα δίλημμα: να δώσουν άλλη μια ευκαιρία στην Ελλάδα ή να αφήσουν τη χώρα να κατρακυλήσει στην άβυσσο της χρεοκοπίας με καταστροφικές συνέπειες για το χρηματοπιστωτικό σύστημα σε όλη την Ευρωζώνη;»
Πίσω από τις κομψές εκφράσεις για δήθεν εκσυγχρονισμούς, σοσιαλιστικές κυβερνήσεις και κεντροαριστερούς πρωθυπουργούς, βγαίνει ξεκάθαρα η αγωνία τους ότι δεν μπορούν να στύψουν άλλο τους εργαζόμενους για να καλύψουν τις μαύρες τρύπες των τραπεζών.
Τώρα
Τώρα είναι η στιγμή για να πάρουν την απάντηση που τους αξίζει. Όχι μόνο ότι αρνούμαστε κάθε θυσία στο βωμό της σωτηρίας του «χρηματοπιστωτικού συστήματος», αλλά ότι διεκδικούμε να πάρουμε πίσω όλα αυτά που λεηλάτησαν.
• Διεκδικούμε να πάρουμε πίσω τα κομμένα «δώρα» του Πάσχα και των Χριστουγέννων, τον 13ο και 14ο μισθό, τις αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις που μας έκλεψαν τσακίζοντας τις συλλογικές συμβάσεις και τα ασφαλιστικά ταμεία.
• Διεκδικούμε τις χαμένες θέσεις εργασίας, να γυρίσουν πίσω οι χιλιάδες απολυμένοι του ιδιωτικού τομέα, οι χιλιάδες συμβασιούχοι του ευρύτερου δημόσιου που κλαδεύτηκαν, να προσληφθούν οι νέοι άνεργοι που περιμένουν μάταια να καλύψουν τα κενά στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στην κοινωνική πρόνοια.
• Διεκδικούμε να γυρίσουν πίσω στο δημόσιο τα λιμάνια, ο ΟΤΕ, η Ολυμπιακή όλες οι επιχειρήσεις που ξεπουλήθηκαν και να ματαιωθεί το νέο ξεπούλημα στον ΟΣΕ, στις συγκοινωνίες, στη ΔΕΗ, στο Ελληνικό, στις εταιρίες ύδρευσης.
• Πάνω από όλα διεκδικούμε να σταματήσει η αιμορραγία των πληρωμών για το χρέος που ρουφάει ένα δισεκατομμύριο ευρώ κάθε βδομάδα από τα δημόσια ταμεία για λογαριασμό των τραπεζιτών. Προχωρώντας σε στάση πληρωμών και διαγραφή του χρέους μπορούμε να βρούμε αμέσως τα λεφτά για όλα τα άλλα αιτήματά μας.
Λυσσομανούν οι τραπεζίτες και οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι τους ότι κάτι τέτοιο θα ήταν η καταστροφή της χώρας και ο αποκλεισμός της από τις «διεθνείς αγορές». Παριστάνουν ότι δεν βλέπουν ότι αυτός ο αποκλεισμός υπάρχει ήδη και τον έχει επιβάλει το σινάφι τους, με το αζημίωτο βέβαια. Είναι ώρα να πληρώσουν για αυτό το έγκλημα με την κρατικοποίηση των τραπεζών τους χωρίς αποζημίωση για τις μετοχές τους που έχουν ήδη χρυσοπληρωθεί πολλές φορές από το δημόσιο.
Ύστερα από τόσες πανεργατικές και άλλες απεργίες, ακόμα και οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ότι η πλειοψηφία των εργαζόμενων συμφωνεί με το αίτημα για κρατικοποίηση των τραπεζών, αλλά οι υπουργοί του ΓΑΠ παριστάνουν τους κουφούς. Είναι καιρός να επιβάλουμε τα δίκαια αιτήματα μας με τον μόνο τρόπο που είναι εφικτός, με τη συλλογική δράση και δύναμη της εργατικής τάξης, κλιμακώνοντας και πολιτικοποιώντας το απεργιακό μας κίνημα. Η 11 Μάη μπορεί να γίνει μια καλή αρχή.