Ολο αυτό το διάστημα βέβαια και οι παρατρεχάμενοι της κυβέρνησης στα ΜΜΕ έχουν πιάσει δουλειά. Από τον Πρετεντέρη στο Μέγκα που διατηρεί επάξια την πρωτιά του “παπαγάλου” μέχρι τον Χρ. Παπαχρήστο στα ΝΕΑ που αναρωτιόταν σε πασχαλιάτικο άρθρο του (22-24 Απριλίου) μέχρι πότε τα “παλικάρια της ΔΕΗ θα συνεχίσουν το τρελό πάρτι;”, η προπαγάνδα είναι τόσο στημένη που βγάζει μάτια.
Παίρνει, όμως, και άλλες μορφές όπως αυτή του σκιτσογράφου Α. Πετρουλάκη που ζωγράφισε για την Καθημερινή (23-24/4) έναν συνδικαλιστή της ΓΕΝΟΠ πάνω σε γιοτ με προορισμό τις Μπαχάμες, ή τους “Ράδιο αρβύλα” που ξεχνούν και οι ίδιοι το όνομα της εκπομπής τους και αναπαράγουν με δήθεν χιουμοριστικό -πλην όμως άκρως βολικό για την κυβέρνηση και τους ιδιώτες- τρόπο όλη την προπαγάνδα με βιντεάκια για τη “ΔΕΗΝΑΣΤΕΙΑ”.
Οι σκοπιμότητες είναι προφανείς. Τώρα που η κυβέρνηση προχωρά στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, όλοι ανακάλυψαν και βγάζουν στη φόρα τα “σκάνδαλα” της ΓΕΝΟΠ. Η προπαγάνδα δεν έχει άλλο στόχο από το να δικαιολογήσει την επίθεση.
Ομως, ξεχνούν όλοι αυτοί ότι η χρηματοδότηση των συνδικάτων είναι κατοχυρωμένη κατάκτηση των εργαζόμενων μέσα στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Συγκεκριμένα, είναι χρήματα των ίδιων των εργαζόμενων. Κανένας Ρακιντζής δεν έχει δικαίωμα να την αμφισβητεί με οποιοδήποτε τρόπο, όπως κι αν χρησιμοποιούνται τα χρήματα από το συνδικάτο. Ο μόνος που έχει δικαίωμα να ελέγχει ένα συνδικάτο είναι οι ίδιοι εργαζόμενοι. Μόνο τα μέλη της ΓΕΝΟΠ μπορούν να αναρωτιούνται για τον προορισμό των χρηματοδοτήσεων.
Για τους εργαζόμενους αυτό είναι πράγματι σημαντικό ζήτημα. Γιατί για παράδειγμα σε μια απεργία δεν ενεργοποιείται ποτέ το απεργιακό ταμείο που μπορεί να στηρίξει οικονομικά τους απεργούς με το επιχείρημα από τις ηγεσίες ότι δεν υπάρχουν τα χρήματα, την ίδια στιγμή που μπορεί να ξοδεύονται τεράστια ποσά για άλλους ασήμαντους λόγους; Ομως, μόνο οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να αγανακτούν για αυτές τις επιλογές και να αναγκάζουν τις ηγεσίες τους να απολογούνται. Η άλλη πλευρά, οι κυβερνήσεις και οι διοικήσεις, που το μόνο που θέλουν είναι να χτυπήσουν με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, και το συνδικάτο και τη χρηματοδότηση δηλαδή, δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μιλούν.
Ο στόχος της κυβέρνησης δεν είναι να χτυπήσει τους “διεφθαρμένους συνδικαλιστές”. Στόχος της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι να χτυπήσει την απεργία διαρκείας που μπορεί να ξεσπάσει στη ΔΕΗ, μια απεργία που έχει τη δύναμη να παραλύσει τα πάντα και να ξεσηκώσει ολόκληρη την εργατική τάξη. Η προσπάθειά της δε θα περάσει.