“Βρε Ραγκούση, πώς θ' αντέξεις τα παιδάκια μοναχός σου να νταντέψεις”, φώναζαν εν χορώ πάνω από 1.000 βρεφοκόμοι και νηπιαγωγοί που είχαν μαζευτεί από όλη την Ελλάδα στο Σύνταγμα την Παρασκευή 6/5 το απόγευμα την πρώτη μέρα της τριήμερης απεργίας τους.
Δυναμικό παρών
Από την Πελοπόννησο, την Ήπειρο, την Στερεά, από τους περισσότερους δήμους της Αθήνας και του Πειραιά, οι βρεφονηπιαγωγοί έδωσαν ένα ενθουσιώδες δυναμικό «παρών» τονίζοντας πως η νομοθετική ρύθμιση που προωθεί το υπουργείο Εσωτερικών για αύξηση των ωρών εργασίας από 30 σε 40 δεν πρόκειται να περάσει. Οι ίδιες εικόνες εκτυλίχθηκαν και στην Θεσσαλονίκη όπου έγινε κοινή συγκέντρωση όλων των βρεφονηπιαγωγών της Β. Ελλάδας. Ήταν στην ουσία το εναρκτήριο λάκτισμα της πολυήμερης κινητοποίησης που ξεκίναγε με την συγκέντρωση της Παρασκευής και ολοκληρώνεται την ημέρα της Πανεργατικής στις 11 Μάη.
Οι ίδιες εικόνες με χιλιάδες βρεφονηπιαγωγούς να κατακλύζουν το κέντρο της Αθήνας επαναλήφθηκαν και στην πολύ μεγάλη και ενθουσιώδη διαδήλωση της Τρίτης 10 Μάη, όταν από την πλατεία Καραϊσκάκη έξω από τα γραφεία της ΠΟΕ-ΟΤΑ οι βρεφονηπιαγωγοί της Αττικής κατευθύνθηκαν στο Υπουργείο Εσωτερικών και ζήτησαν συνάντηση με τον υπουργό.
«Υπάρχουν δεκάδες επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν πως ο χρόνος εργασίας ενός παιδαγωγού δεν μπορεί να ξεπερνάει τις 6 ώρες. Δεν μπορείς να αποδώσεις μετά. Και η εργασία μας δεν είναι απλά φύλαξη των παιδιών. Εμείς είμαστε οι πρώτοι παιδαγωγοί. Στους βρεφονηπιακούς σταθμούς κοινωνικοποιείται πρώτη φορά ένα παιδί. Η βρεφική και νηπιακή ηλικία καθορίζει τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου στη συνέχεια», τόνισε μιλώντας στην Ε.Α. η Μαίρη Καρασταμάτη από τον Δήμο Αγ. Παρασκευής.
«Η κυβέρνηση επιτίθεται σε κεκτημένα δεκαετιών. Η 6ωρη απασχόληση των παιδαγωγών και των εκπαιδευτικών κερδήθηκε με αγώνες στην δεκαετία του '80. Δεν θα παραδώσουμε τα δικαιώματά μας στις επιθέσεις της τρόικα. Αυτές τις μέρες βλέπουμε να βγαίνουν στο δρόμο συνάδελφοι που δεν είχαν απεργήσει ποτέ. Που δεν είχαν διαδηλώσει ποτέ. Βλέπουμε σιγά σιγά ολόκληρη την κοινωνία να εξεγείρεται απέναντι σε αυτές τις επιθέσεις.
Και δεν είναι μόνο οι επιθέσεις στους παιδικούς σταθμούς. Η επίθεση είναι συνολικότερη απέναντι σε κάθε κοινωνικό και δημόσιο αγαθό. Γι' αυτό και η απάντηση πρέπει να είναι συνολική. Μας λένε πως οι παιδικοί σταθμοί δεν μπορούν να κλείσουν. Πως δεν μπορούμε να «χρησιμοποιούμε τα παιδιά». Δεν τα χρησιμοποιούμε εμείς, το υπουργείο τα χρησιμοποιεί. Δεν φτάνει που υποθηκεύουν το μέλλον όλων μας, υποθηκεύουν και το μέλλον αυτών των παιδιών αφού τους αρνούνται την κατάλληλη βρεφονηπιακή φροντίδα. Ο κλάδος μας εξάλλου έχει μεγάλη αγωνιστική ιστορία. Στα μέσα της δεκαετίας του '80 όταν κατακτήθηκε το 6ωρο, είχαμε απεργήσει για δυόμιση μήνες. Το ίδιο θα κάνουμε και τώρα αν χρειαστεί», συνέχισε.
Η Βικτόρια, εργαζόμενη στο Βρεφοκομείο της Αθήνας είναι συμβασιούχος. Το προηγούμενο χρονικό διάστημα ήταν από τα ενεργά μέλη της Κατάληψης του Δημαρχείου της Αθήνας. Αυτές τις μέρες ξαναβρίσκεται στο δρόμο συνεχίζοντας τον αγώνα για μόνιμη, σταθερή και αξιοπρεπή εργασία:
«Μπορεί φαινομενικά οι δυο μάχες -αυτή των συμβασιούχων της Αθήνας και η τωρινή των βρεφονηπιαγωγών- να είναι διαφορετικές όμως η πραγματικότητα είναι πως η εμπειρία και η μαχητικότητα που αποκτήσαμε κατά την διάρκεια των τριών εβδομάδων κατάληψης μας έδωσαν την δυνατότητα να εμπλακούμε ενεργά και στη μάχη που δίνουμε στον δικό μας τον κλάδο.
Το μεγάλο ποσοστό των εργαζόμενων εδώ είναι μόνιμοι, όμως μας στήριξαν κατά την διάρκεια της κατάληψης του Δημαρχείου. Σήμερα μόνιμοι και συμβασιούχοι, παλεύουμε μαζί. Τόσο η κατάληψη του Δήμου, όσο και οι τωρινές κινητοποιήσεις δείχνουν πως οι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται πως ο μόνος τρόπος για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους είναι ο αγώνας και το επόμενο χρονικό διάστημα, και στην απεργία στις 11 Μάη αλλά και μετά θα δούμε όλο και περισσότερο κόσμο».
Διαβάστε επίσης