Ανάμεσα στις συζητήσεις για την οικονομική κρίση, την προέλευση του χρέους και την ανάγκη για λογιστικό έλεγχο ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν οι εμπειρίες από την Λατινική Αμερική, την Πολωνία και την Ιρλανδία -από τις χώρες που έχουν υποστεί τις «θεραπείες» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου -με τις πολύ γνώριμες πλέον και σε εμάς συνέπειες.
Το κεντρικό σημείο του συνεδρίου ήταν η δημιουργία της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου. Στον Ισημερινό, τα πορίσματα της αντίστοιχης Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου -που συστάθηκε μετά τη νίκη του σοσιαλιστή Ραφαέλ Κορέα στις προεδρικές εκλογές του 2007, έπαιξαν καταλυτικό ρόλο για την αποκήρυξη ενός μεγάλου κομματιού του δημόσιου χρέους -αφού κρίθηκε «απεχθές» (δηλαδή παράνομο, απο-νομιμοποιημένο) από την επιτροπή και την κυβέρνηση. Ο Ισημερινός απαλλάχτηκε από το 70% περίπου των χρεών του, μέσα από την επαναδιαπραγμάτευση που ακολούθησε.
Παρέμβαση
Στην τελική συζήτηση παρενέβησαν, ανάμεσα σε άλλους σύντροφοι από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο Θανάσης Διαβολάκης, δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Πειραιά, ο Αντώνης Δραγανίγος και ο Γιάννης Σηφακάκης.
Ο Θανάσης παρουσίασε την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το χρέος και την κρίση -το αντικαπιταλιστικό της πρόγραμμα και κάλεσε σε μαζική συμμετοχή στην πανεργατική απεργία στις 11/5. Ο Αντώνης μίλησε για την «προωθητική ενότητα της αριστεράς»: «Δεν περισσεύει κανείς», είπε, αλλά για να είναι αποτελεσματική αυτή η ενότητα θα πρέπει να είναι οικοδομημένη γύρω από ένα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, στην κατεύθυνση της σύγκρουσης με το Μνημόνιο και την κυβέρνηση και όχι της διαχείρισης. Ο Γιάννης αναφέρθηκε στους αγώνες που έχει δώσει και συνεχίζει να δίνει η εργατική τάξη ενάντια στις «θυσίες» του Μνημονίου. Τα αιτήματά μας, είπε, πρέπει να είναι αντίστοιχα με τις απαιτήσεις όλου αυτού του κόσμου που παλεύει. Για αυτό έχει σημασία να επιμένουμε σε ταξικές- όχι «εθνικές» λύσεις και να προβάλουμε αιτήματα που αξιοποιούν την δύναμη του εργατικού κινήματος όπως παύση πληρωμών και διαγραφή όλου του χρέους -χωρίς διακρίσεις ανάμεσα σε «απεχθές» και «μη», κρατικοποιήσεις χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο, αντικαπιταλιστική ρήξη με ΕΕ κλπ.