Ο εχθρός έχει πάρει άλλη μορφή. Βρίσκεται μέσα μας, αλλά και έξω από μας. Στην Αγγλία γνωρίζουν από πρόσθεση (αποικιακή) και στην Αμερική από επεκτατικό πολλαπλασιασμό. Όπως στη Γερμανία γνωρίζουν από διαίρεση, έτσι και εμείς ιστορικά έχουμε μάθει την αφαίρεση. Άραγε, το άθροισμα αυτής της πράξης είναι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ή η δυτική παράλυση; Μοιάζει να έχουμε ξαπλώσει στο κρεβάτι του Προκρούστη και αυτά που περισσεύουν να είναι πολλά.
Κάποιοι έζησαν με άδειες κατσαρόλες. Τώρα φαίνεται πως ήρθε η σειρά μας να ζήσουμε την εποχή της άδειας κατσαρόλας.
Η άδεια κατσαρόλα, ως μεταφορά και κυριολεξία, αναζητά΄΄συνταγές για το περιεχόμενο της. Ο συγγραφέας, περισσότερο μέσω ερωτημάτων παρά απαντήσεων, προσπαθεί να ξεδιαλύνει τα πρόσωπα από τα προσωπεία της καθεστηκυίας τάξης. Οι τρεις χαρακτήρες που ουσιαστικά είναι δύο, αφού ο τρίτος είναι υπό διαμόρφωση, ψάχνουν το΄υλικό΄που θα τους διαμορφώσει ως άτομα και ως πολίτες μιας πιο προοδευτικής και ελεύθερης κοινωνίας.
Πρόκειται για ένα ριζοσπαστικό μυθιστόρημα με πολλαπλές αποχρώσεις και διαστάσεις τόσο σε πολιτικό-κοινωνικό όσο και σε ψυχολογικό- ατομικό επίπεδο. Το βιβλίο (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Introbooks) προκαλεί και προσκαλεί τον αναγνώστη να ακολουθήσει τους ρυθμούς ενός αργόσυρτου Αργεντίνικου ετεροκαταστροφικού ταγκό, όπως άλλωστε συμβαίνει και στη χώρα μας!
Δέσποινα Καζανοπούλου, φιλόλογος