Πάνω από 70 θέατρα, όπερες, σκηνές χορού και χώροι Πολιτισμού σε πολλές πόλεις σε όλη τη Γαλλία τελούν υπό κατάληψη από τους εργάτες της Τέχνης. Ζητούν από την κυβέρνηση του Μακρόν να ξανανοίξουν οι χώροι του Πολιτισμού, να στηριχτούν οικονομικά και να παρθεί πίσω η μεταρρύθμιση των ταμείων ανεργίας που πλήττει σημαντικά τους ανέργους, τους εποχικούς και επισφαλείς εργαζόμενους.
Όλα ξεκίνησαν στις 4 Μάρτη, όπου πραγματοποιήθηκαν οι μαζικές διαδηλώσεις «Πολιτισμός σε κίνδυνο» σε αρκετές πόλεις της Γαλλίας. Στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της πορείας, μια ομάδα διαδηλωτών έκανε κατάληψη στο ιστορικό θέατρο Odeon, ένα από τα έξι εθνικά θέατρα της Γαλλίας. Σχεδόν δύο βδομάδες αργότερα, οι καταλήψεις είχαν ήδη εξαπλωθεί σε όλη τη Γαλλία και οι καταλήψεις έγιναν κέντρα αγώνα και συντονισμού. Τα συνδικάτα στηρίζουν αυτό το κίνημα, όπως και οι σπουδαστές σε καλλιτεχνικές σχολές. Μάλιστα οι σπουδαστές είναι αυτοί που προχώρησαν σε μια από τις πρώτες καταλήψεις μετά το Odeon, στο Εθνικό Θέατρο Λα Κολίν.
Κεντρικό αίτημα του κινήματος είναι η απόσυρση της μεταρρύθμισης των ταμείων ανεργίας. Τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με τους καλλιτέχνες; Ότι, όπως και στην Ελλάδα, έτσι και στη Γαλλία, η επισφάλεια και η μη σταθερή εργασία είναι κανόνας για τους εργαζόμενους στον κλάδο του Πολιτισμού. Ταυτόχρονα με αυτό το αίτημα το κίνημα διευρύνεται με συμμετοχή και άλλων κλάδων με εποχικούς εργαζόμενους, όπως ο επισιτισμός, τουρισμός, ξεναγοί…, και ανταποκρίνεται στον θυμό και στην απελπισία εκατομμυρίων ανέργων στη Γαλλία. Ενώ τον περασμένο χρόνο, οι φιλανθρωπικές οργανώσεις έχουν εντοπίσει περισσότερους από 1 εκατομμύριο νέους φτωχούς και αύξηση περίπου 30% στον αριθμό των δικαιούχων επισιτιστικής βοήθειας, η κυβέρνηση επιμένει να επιβάλει μια μεταρρύθμιση των ταμείων ανεργίας τόσο άδικη όσο και κυνική. Σύμφωνα με τις περισσότερες εκτιμήσεις, αυτό θα οδηγήσει σε δραστική μείωση του ποσού των παροχών για τουλάχιστον 830.000 άτομα.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, το κίνημα των καλλιτεχνών και των καταλήψεων πολιτιστικών χώρων γίνεται κέντρο μιας πιο συνολικής αντίστασης στην κυβέρνηση του Μακρόν. Ο απεργιακός συντονισμός με όλη την εργατική τάξη είναι το επόμενο βήμα που χρειάζεται να γίνει για να κερδίσουν τον πόλεμο ενάντια στον Μακρόν και τα αφεντικά.