6/12/2022, Διαδήλωση στην επέτειο της δολοφονίας Γρηγορόπουλου
Ο φόβος της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για την αντίσταση στις επιθέσεις της, πήγαινε από την αρχή παρέα με την προσπάθεια καταστολής των αγώνων και την επιβολή κλίματος αστυνομοκρατίας. Τίποτα δεν κατάφερε, παρά μόνο να μεγαλώσει την οργή για τα πεπραγμένα της.
Μπάτσοι αντί για γιατρούς
Η επένδυση στην καταστολή αντί για τις κοινωνικές ανάγκες, ήταν κυρίαρχη πολιτική που αναδείχτηκε πιο έντονα από ποτέ την περίοδο της πανδημίας. Η πανδημία ξέσπασε τους πρώτους μήνες του 2020, μισό χρόνο από την εκλογή του Μητσοτάκη, κι έπεσε πάνω σε ένα τσακισμένο από τις ελλείψεις και την υποχρηματοδότηση σύστημα Υγείας. Η λογική θα έλεγε -και οι διεκδικήσεις των εργαζομένων το έκαναν- ότι η κυβερνητική πολιτική, η χρηματοδότηση, οι προσλήψεις, θα στρέφονταν στην ενίσχυση του ΕΣΥ και στη διαμόρφωση ασφαλών συνθηκών εργασίας και διαβίωσης για την πλειοψηφία της κοινωνίας, την εργατική τάξη και τη νεολαία. Αλλά η Νέα Δημοκρατία είχε άλλη γνώμη. «Η κρίση γεννά ευκαιρίες» και οι ευκαιρίες ήταν στην κατεύθυνση της κερδοφορίας των μεγιστάνων της ιδιωτικής Υγείας και της επιβολής κλίματος φόβου και τρομοκρατίας από τις συμμορίες της ΕΛ.ΑΣ στις γειτονιές.
Οι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ βρέθηκαν να είναι 19 χιλιάδες λιγότεροι μέσα σε μια δεκαετία μνημονιακών περικοπών και η κυβέρνηση αντί να ανταποκριθεί στις εκκλήσεις των ίδιων των νοσοκομειακών για μαζικές μόνιμες προσλήψεις, χρησιμοποίησε το σταγονόμετρο προκηρύσσοντας κάποιες ελάχιστες θέσεις επικουρικού προσωπικού με μονοετείς συμβάσεις. Αντίθετα οι δαπάνες επί του ΑΕΠ για την αστυνομία την περίοδο διακυβέρνησης της ΝΔ αυξήθηκαν σε βαθμό που έφεραν την Ελλάδα στην πρώτη θέση της σχετικής κατάταξης στην ΕΕ. Τι κι αν τα συνδικάτα της Υγείας διαδήλωναν στις πύλες των νοσοκομείων ήδη από τον Απρίλη του 2020 για ουσιαστική ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων. Μήνα με το μήνα δημοσιεύονταν νέες προκηρύξεις προσλήψεων στην ΕΛ.ΑΣ και διαφημίζονταν τα καλογυαλισμένα νέα περιπολικά που αγοράζονταν αφειδώς.
17/11/2020, Απαγορευμένη συγκέντρωση για το Πολυτεχνείο
Κατά συνέπεια αντιμετώπιση της πανδημίας σήμαινε απαγόρευση κυκλοφορίας, έξοδο με SMS, όργιο προστίμων σε έρημους δρόμους κυριαρχούμενους από αφιονισμένους μπάτσους που οι Χρυσοχοΐδης - Χαρδαλιάς τους είχαν αναβαθμίσει σε «τοποτηρητές των μέτρων». Τα πρόστιμα κόβονταν ακόμα και σε άστεγους που δεν μπορούσαν να «μείνουν σπίτι». Το ίδιο και σε αγωνιστές/ριες που επιχειρούσαν να σπάσουν τις απαγορεύσεις κάνοντας συμβολικές διαμαρτυρίες, σε συντρόφους/ισσες που διακινούσαν την Εργατική Αλληλεγγύη σε λαϊκές αγορές ή σε μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έκαναν εξορμήσεις (Θεσσαλονίκη, Ν.Ιωνία, Ζωγράφου, Ξάνθη). Σε πλατείες όπως στην Αγ. Παρασκευή ή στην Κυψέλη που μαζευόταν η νεολαία να ξεσκάσει από την κλεισούρα, επιχειρήθηκαν βίαιες επιδρομές των ΜΑΤ με δακρυγόνα και ξύλο. Ειδικές απαγορεύσεις συναθροίσεων επιβλήθηκαν σε ιστορικές επετείους, όπως στις 17 Νοέμβρη και στις 6 Δεκέμβρη. Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα και η εφημερίδα Εργατική Αλληλεγγύη αντιμετώπισε απανωτές επιχειρήσεις στα γραφεία της στην Ομόνοια, όπου μπάτσοι την έστηναν απ’ έξω επιχειρώντας να κόψουν πρόστιμα και να προσαγάγουν συντρόφους/ισσες μόλις έβγαιναν.
Έγραφε η Εργατική Αλληλεγγύη στις 18 Νοέμβρη του 2020: «Πάνω από 60 χιλιάδες έλεγχοι για την τήρηση των μέτρων της καραντίνας πραγματοποιήθηκαν κάθε εργάσιμη ημέρα της εβδομάδας που πέρασε, σύμφωνα με τα δελτία Τύπου της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Πρόκειται για ένα νούμερο που δείχνει γλαφυρά ότι η κατεύθυνση της “αντιμετώπισης” της πανδημίας είναι η καταστολή και μόνο αυτή. Τα παραδείγματα αυθαίρετης επιβολής προστίμου που ήρθαν στη δημοσιότητα την περασμένη εβδομάδα είναι χαρακτηριστικά. Πρόστιμο 300 ευρώ επιβλήθηκε σε άστεγο Παλαιστίνιο πρόσφυγα στη Θεσσαλονίκη. Πρόστιμα κόβονται στον σταθμό της Σφενδάλης, κοντά στα στρατόπεδα της Μαλακάσας, με την αιτιολογία της ολικής απαγόρευσης κυκλοφορίας σε πρόσφυγες μετά τις 7 το απόγευμα -μια ρατσιστική υποσημείωση στην ΚΥΑ του lockdown ... Πρόστιμο σε τρεις εργαζόμενους του ΨΝΑ επειδή επέστρεφαν μαζί σε ΙΧ... Παρά το όργιο αυθαιρεσίας που φουσκώνει τις παραβάσεις, αυτές είναι μόλις στο 3% των ελέγχων, περίπου 2.000 την ημέρα, σύμφωνα πάντα με τα επίσημα δελτία Τύπου.
Το ύψος των προστίμων από την άλλη μεριά είναι τεράστιο: πάνω από 200 χιλιάδες την ημέρα, δηλαδή πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ μέσα σε μια εργάσιμη εβδομάδα! Ο παραλογισμός φτάνει σε δυσθεώρητα ύψη. Η κυβέρνηση κεντράρει όλη της τη ρητορική στην τήρηση των μέτρων, κάτω από το χαλί των οποίων κρύβει την πλήρη αδράνειά της σε προσλήψεις και χρηματοδότηση που θα μπορούσαν να σώσουν πραγματικά ζωές και να σταματήσουν τη διάδοση του κορονοϊού. Ισχυρίζεται ότι αυτά δεν μπορεί να τα κάνει γιατί κοστίζουν, και ζητάει από την εργατική τάξη ένα εκατομμύριο ευρώ τη βδομάδα, επειδή δεν συμμορφώθηκε στα μέτρα».
Και τι κατάφερε η κυβέρνηση; Τίποτα δεν πέρασε. Οι απαγορεύσεις έσπασαν ξανά και ξανά. Στις 7 Οκτώβρη του 2020 η λεωφόρος Αλεξάνδρας πλημμύρισε από αντιφασίστες/ριες που κατάφεραν την καταδίκη των νεοναζί της ΧΑ, ακόμα κι αν έπνιξαν την κοσμοπλημμύρα στα χημικά, δευτερόλεπτα μετά την ανακοίνωση της καταδίκης. Στις 17 Νοέμβρη του 2020 παρά το όργιο αστυνομικής βίας και συλλήψεων, δυο-δυο, τρεις-τρεις, οι διαδηλωτές/ριες, κατάφεραν να συγκεντρωθούν στην πλατεία Κοραή και την Πανεπιστημίου, να βγάλουν μια αφίσα από τον κόρφο τους, να ανοίξουν πανό και να διαδηλώσουν έχοντας στην πρώτη γραμμή τους αγωνιστές/ριες υγειονομικούς με τις άσπρες ρόμπες τους.
Στις 6 Δεκέμβρη παρά την ομαδική σύλληψη όσων το επιχείρησαν (μεταξύ αυτών πάνω από 60 μέλη του ΣΕΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) εκατοντάδες κατάφεραν να συγκεντρωθούν και να διαδηλώσουν στο σημείο δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Φοιτητές/ριες κι εκπαιδευτικοί έχτισαν ένα μεγάλο πανεκπαιδευτικό κίνημα ξεκινώντας με συγκεντρώσεις μερικών δεκάδων στην Κοραή που δέχονταν τις επιθέσεις των ΜΑΤ, αλλά που γρήγορα εξελίχτηκαν σε τεράστιες διαδηλώσεις, καταλήψεις κι απεργίες που τσάκισαν τις επιδιώξεις της Κεραμέως. Και ταυτόχρονα ο κόσμος συνέχισε να εφευρίσκει τρόπους για να κυκλοφορεί, η νεολαία συνέχισε να μαζεύεται στις πλατείες, τα συνδικάτα -με την οργάνωση και την πίεση της επαναστατικής αριστεράς- συνέχισαν να κινητοποιούνται, οι εξορμήσεις της Εργατικής Αλληλεγγύης δεν έλειψαν ούτε ένα Σάββατο από το καθιερωμένο ραντεβού τους στις γειτονιές.
9/3/2021, Η Ν. Σμύρνη ενάντια στην αστυνομική τρομοκρατία
Νέα Σμύρνη
Κι όταν έφτασε η ώρα που η χύτρα έβρασε και το καπάκι έσκασε, η γειτονιά της Νέας Σμύρνης έγινε σύμβολο εξέγερσης ενάντια στην αστυνομοκρατία και την καταστολή. Μιας εξέγερσης που έστειλε τον Χρυσοχοΐδη στο σπίτι του. Στις 7 Μάρτη 2021 στην πλατεία της Ν. Σμύρνης μπάτσοι επιχείρησαν να κόψουν πρόστιμα σε μια οικογένεια που καθόταν σε ένα παγκάκι. Ένα σκηνικό που είχε επαναληφθεί σε δεκάδες σημεία όλη την προηγούμενη χρονιά. Μόλις αντέδρασε ένας νεαρός τον έσπασαν στο ξύλο. Το γεγονός βιντεοσκοπήθηκε από περαστικούς, μεταδόθηκε στα social media και η απάντηση ήταν «ως εδώ»! Αμέσως η γειτονιά ξεσηκώθηκε. Ο Δημήτρης Δασκαλάκης, μέλος του τοπικού πυρήνα του ΣΕΚ και δημοσιογράφος της Εργατικής Αλληλεγγύης, ήταν στο σημείο και μετέφερε την εικόνα των άμεσων αντιδράσεων:
«“Έξω οι μπάτσοι απ' τις γειτονίες και την πλατεία” φώναζαν διαρκώς οι εκατοντάδες διαδηλωτές που ξεκίνησαν από την πλατεία, κατευθύνθηκαν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής, υπό τα διαρκή χειροκροτήματα των κατοίκων που είχαν βγει στα μπαλκόνια τους, και στη συνέχεια γύρισαν στο Δημαρχείο, δίπλα από την πλατεία. Εκεί δυνάμεις των ΜΑΤ διέλυσαν τη διαδήλωση κάνοντας χρήση κρότου λάμψης και δακρυγόνων παρά την παρουσία μικρών παιδιών τόσο μεταξύ των διαδηλωτών αλλά και περαστικών που βρίσκονταν στη πλατεία. Το μεσημέρι είχε προηγηθεί απόβαση δυνάμεων της αστυνομίας στην πλατεία της Ν. Σμύρνης. Οι πάνω από 50 οπλισμένοι αστυνομικοί ήρθαν εσπευσμένα μέσα στο πλακόστρωτο της πλατείας με μηχανές και περιπολικά για να αντιμετωπίσουν την οργή του κόσμου. Δεκάδες άνθρωποι είχαν αντιδράσει στον ξυλοδαρμό που υπέστη ένας νεαρός από αστυνομικό με πτυσσόμενο γκλόπ όταν υπερασπίστηκε τις οικογένειες που είχαν μόλις δεχτεί πρόστιμο γιατί καθόντουσαν σε ένα παγκάκι! Οι αστυνομικοί απειλούσαν με προσαγωγές ενώ πολλοί έκαναν χειρονομίες προς όποιον τους βιντεοσκοπούσε. Αφού ξυλοκόπησαν τον νεαρό προσήγαγαν 11 άτομα. Έστειλαν ακόμα και ένοπλους της ΟΠΚΕ μέσα στο Άλσος Ν. Σμύρνης για να συλλάβουν κάποιον που τους βιντεοσκοπούσε από την αρχή. Οι μαρτυρίες και των οικογενειών που δέχτηκαν τα πρόστιμα αλλά και δεκάδων περαστικών δεν αφήνουν περιθώρια στις διαστρεβλώσεις που επιχειρεί το υπουργείο που μιλά για επίθεση 30 ατόμων στην αστυνομία».
Στις 9 Μάρτη ο κόσμος που πλημμύρισε τη γειτονιά της Νέας Σμύρνης δεν είχε προηγούμενο. Όλοι ήταν εκεί. Τα εργατικά συνδικάτα, η αριστερά, οι Πάνθηρες του Πανιωνίου και δεκάδες χιλιάδες που απαίτησαν να μπει τέλος στην αστυνομοκρατία του Μητσοτάκη και του Χρυσοχοΐδη. Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν σε δεκάδες γειτονιές και σύντομα ο Χρυσοχοΐδης βρέθηκε χωρίς υπουργείο κι ο Χαρδαλιάς μετακινήθηκε σε λιγότερο εμφανές πόστο στο Υπουργείο Άμυνας.
Κυβέρνηση εναντίον απεργιών και διαδηλώσεων σημειώσατε 2
Παράλληλα με τους μπάτσους στις γειτονιές και τα αστυνομικά μέτρα με πρόσχημα την πανδημία, η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεμπερδέψει με τα βασικά όπλα της εργατικής τάξης, την απεργία, την κατάληψη, τη συλλογική δύναμη των σωματείων, τις διαδηλώσεις.
Τον Ιούλιο του 2020 Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ κι Ελλ. Λύση, πολιορκημένοι από ένα μεγάλο συλλαλητήριο των συνδικάτων και της αριστεράς, υπερψήφισαν νομοσχέδιο του Χρυσοχοΐδη που στόχευε να βάλει τέλος στις διαδηλώσεις. «Κάθε άρθρο του νομοσχέδιου είναι μια πρόκληση» σχολίαζε τότε η εφημερίδα μας. «Το νομοσχέδιο όχι μόνο δίνει το δικαίωμα στην αστυνομία να απαγορεύει “συναθροίσεις” όπως θέλει αλλά νεκρανασταίνει διατάξεις του χουντικού διατάγματος του 1971 για τον “οργανωτή” της διαδήλωσης που θα δίνει λόγο και θα είναι υπόλογος στην αστυνομία ακόμα και για την περιφρούρησή της. Φτάνει στο σημείο να ανάγει σε ιδιώνυμο αδίκημα, με ποινές φυλάκισης τη συμμετοχή σε απαγορευμένη συγκέντρωση - διαδήλωση, ή στην περίπτωση που παραβιάζονται οι περιορισμοί που έχουν τεθεί».
Ένα χρόνο αργότερα με νομοσχέδιο του Χατζηδάκη θέλανε να βάλουν φρένο και στη δράση των συνδικάτων. Μεταξύ άλλων αντεργατικών επιθέσεων όπως το χτύπημα στην κατάκτηση του 8ώρου, προβλέπονταν μια σειρά εμπόδια στην προκήρυξη των απεργιών. «Γιατί θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι ηλεκτρονικά θα συμμετάσχει το 50%+1 για να αποφασίσει για την απεργία, ότι θα έχει ενημερωθεί μέρες πριν το αφεντικό και ότι το 33% των εργαζόμενων θα πρέπει να δουλεύει εκείνη τη μέρα για να είναι προσωπικό ασφαλείας. Απαγορεύεται να είσαι το πρωί στην πύλη για να παρέμβεις στους απεργοσπάστες γιατί θα θεωρηθεί ψυχολογική βία, θα κηρυχθεί η απεργία παράνομη και θα πρέπει να δώσεις αποζημίωση στο αφεντικό, να πας φυλακή ή να απολυθείς» εξηγούσε τότε ο Τάσος Αναστασιάδης από τον Συντονισμό Εργατικής Αντίστασης σε σύσκεψη ενάντια στο νομοσχέδιο. «Ο λόγος για τον οποίο η κυβέρνηση, πέρα από την κλιμάκωση της εκμετάλλευσης, προχωράει στο χτύπημα της δυνατότητάς τους να αντιστέκονται, είναι γιατί βλέπει ότι μετά από ενάμιση χρόνο πανδημίας, οι απεργίες και τα συλλαλητήρια δεν έχουν σταματήσει, ο κόσμος δεν φοβήθηκε, αλλά βγήκε και κέρδισε μέσα στην πανδημία» συνέχιζε. Η απάντηση δόθηκε με τρεις μεγάλες πανεργατικές απεργίες τις μέρες που η κυβέρνηση βάδιζε προς την ψήφιση του νόμου. «Η τύχη του νόμου Χατζηδάκη δεν καθορίζεται από τους 158 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που τον ψήφισαν μέσα στη Βουλή, αλλά από τις εκατοντάδες χιλιάδες των εργαζόμενων που οργάνωσαν τρεις πανεργατικές απεργίες μέσα σε ενάμιση μήνα. Στις 6 Μάη, στις 10 Ιούνη και στις 16 ξανά, δείξαμε ποια είναι η δύναμη για να τσακίσουμε κάθε αντεργατικό σχέδιο του Μητσοτάκη και των αφεντικών του. Και συνεχίζουμε» τόνιζε ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης.
Πράγματι η ισχύς και των δύο νομοσχεδίων φάνηκε στη συνέχεια. Όχι ότι η κυβέρνηση δεν προσπάθησε να τους εφαρμόσει. Η αστυνομία επιχείρησε σε πολλές περιπτώσεις να εμποδίσει διαδηλωτές να βγουν στο δρόμο ή να τους περιορίσει και σε αυτή την προσπάθεια χρησιμοποίησε το γνωστό βίαιο οπλοστάσιο. Αντίστοιχα και στην περίπτωση των συνδικάτων δεν ήταν λίγες οι φορές που έγινε χρήση του νόμου προκειμένου να κηρυχθεί παράνομη μια απεργία. Ωστόσο αρκεί να δει κανείς την εικόνα των πρώτων μηνών του 2023 για να κρίνει πόσο αποτελεσματικά ήταν τα νομοσχέδια Χρυσοχοΐδη και Χατζηδάκη. 2,7 εκατομμύρια απεργοί στις μεγαλύτερες γενικές απεργίες της τελευταίας δεκαετίας, τρεις μεγάλες καταλήψεις καλλιτεχνών στο κέντρο της Αθήνας, καθημερινά γεμάτοι οι δρόμοι του κέντρου από διαδηλωτές/ριες.
Κυβέρνηση δολοφόνων
Το σύνθημα «κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων» διαπέρασε κάθε πόλη, εργατικό χώρο και γειτονιά μετά τη δολοφονία των Τεμπών. Αλλά τα χέρια της κυβέρνησης ήταν ήδη βαμμένα με αίμα καιρό πριν. Με το αίμα προσφύγων πνιγμένων στο Αιγαίο, κρεμασμένων ή παρατημένων άρρωστων σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Το αίμα χιλιάδων ανθρώπων χτυπημένων από τη ρημαγμένη κατάσταση του δημοσίου συστήματος Υγείας. Αλλά και με το αίμα των δολοφονημένων από τους άντρες του Θεοδωρικάκου, του διαδόχου του Χρυσοχοΐδη στο Υπουργείο Προ. Πο.
Το αίμα του Κώστα Φραγκούλη και του Νίκου Σαμπάνη, των Ρομά που εκτελέστηκαν εν ψυχρώ από συμμορίες αστυνομικών. Το αίμα του Βασίλη Μάγγου, του 26χρονου ακτιβιστή που έχασε τη ζωή του λίγο μετά τον βασανισμό του από τα ΜΑΤ. Ή τον παρ’ ολίγο θάνατο κρατουμένων, όπως ο Δ. Κουφοντίνας κι ο Γ. Μιχαηλίδης, που διεκδίκησαν τα νόμιμα δικαιώματά τους κάνοντας απεργία πείνας. Σε κάθε μια περίπτωση η οργή βγήκε στους δρόμους και η κυβέρνηση αποδείχτηκε ακόμα πιο προκλητική.
«Ο Βασίλης Μάγγος στις 14 Ιουνίου 2020 χτυπήθηκε βάναυσα, με αγριότητα και αναίτια, από αστυνομικούς, μπροστά στα δικαστήρια του Βόλου. Οι συνέπειες ήταν εφτά σπασμένα πλευρά, θλάση στο συκώτι και τη χολή, ψυχική κατάρρευση, θάνατος». Αυτά ήταν τα λόγια του πατέρα του Γιάννη, σε συνέντευξή του στην Εργατική Αλληλεγγύη τον περασμένο Οκτώβρη. Τρία χρόνια μετά οι αστυνομικοί που τον βασάνισαν παραμένουν ατιμώρητοι και η οικογένεια του Βασίλη παλεύει για δικαιοσύνη έχοντας μαζί της ένα ολόκληρο κίνημα συμπαράστασης αλλά κι όλα τα εμπόδια που προσπαθεί να της βάλει το κράτος.
Το βράδυ της 22/10/21 στο Πέραμα μπάτσοι της ομάδας ΔΙΑΣ άνοιξαν πυρ κατά τριών άοπλων Ρομά που επέβαιναν σε αυτοκίνητο. 38 σφαίρες άφησαν νεκρό τον 18χρονο Νίκο Σαμπάνη. Τα ΜΜΕ αμέσως αναπαρήγαγαν τα ψέματα που διέρρεε η αστυνομία για επίθεση των θυμάτων και τραυματίες αστυνομικούς, ο δεξιός δήμαρχος Ασπροπύργου Ν. Μελετίου εμπόδιζε την ταφή του νεκρού στο δημοτικό νεκροταφείο, ο Άδωνις Γεωργιάδης σχολίασε ότι οι αστυνομικοί έκαναν πολύ καλά, ενώ ο ίδιος ο Θεοδωρικάκος επισκέφτηκε τους συλληφθέντες αστυνομικούς για να δηλώσει τη συμπαράστασή του στους δολοφόνους. Με τέτοια κυβερνητική αντιμετώπιση ήταν θέμα χρόνου να επαναληφθεί το φονικό.
Πήρε λίγο παραπάνω από ένα χρόνο. Στις 5/12/23, μπάτσος πυροβόλησε έναν έφηβο Ρομ 16 ετών, τον Κωνσταντίνο Φραγκούλη, στη Θεσσαλονίκη. Υποτίθεται ότι ο νέος που έφαγε τη σφαίρα, σταμάτησε σε βενζινάδικο, έβαλε 20 ευρώ βενζίνη κι έφυγε χωρίς να πληρώσει. Αυτό το τρομερό έγκλημα οι άντρες του Θεοδωρικάκου αποφάσισαν να καταδιώξουν, να δικάσουν και να καταδικάσουν επί τόπου σε θάνατο, με δήμιο έναν καβαλάρη της ΔΙΑΣ που έβγαλε το περίστροφο και τον πυροβόλησε στο κεφάλι. Η κυβέρνηση επιβράβευσε τους φονιάδες χορηγώντας έκτακτο μπόνους 600 ευρώ στα σώματα ασφαλείας κι έστειλε πάνοπλους αστυνομικούς σε ειδικές επιχειρήσεις τρομοκρατίας σε οικισμούς Ρομά. Αλλά ακόμα κι έτσι η οργή τύλιξε τη γειτονιά του Φραγκούλη στη Θεσσαλονίκη, έβγαλε τους φίλους και συγγενείς τους στο δρόμο έχοντας μαζί τους την αριστερά, φοιτητικούς συλλόγους και εργαζόμενους του Ιπποκράτειου στο οποίο νοσηλεύτηκε μέχρι να χάσει τη ζωή του. Το ίδιο και στις 6 Δεκέμβρη, την επόμενη της εκτέλεσης του Φραγκούλη όπου σε πολλές πόλεις οι διαδηλώσεις στη μνήμη του δολοφονημένου από μπάτσους Αλέξη Γρηγορόπουλου και της εξέγερσης που ακολούθησε το 2008, μετατράπηκαν σε διαδηλώσεις οργής ενάντια στην αστυνομία και την κυβέρνηση που παραμένουν το ίδιο επικίνδυνες και δολοφονικές.