Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Γιώργος Τσιάκαλος: Αντίσταση στη ρατσιστική «αποτρεπτική πολιτική»

Ο Γ. Τσιάκαλος στο φεστιβάλ Μαρξισμός 2023

To 2001 ξεκινάει για πρώτη φορά την καριέρα της η έννοια «αποτρεπτική πολιτική» σχετικά με τους μετανάστες. Ήταν η λέξη που χρησιμοποιούταν σε όλες τις γλώσσες κι αφορούσε την απόφαση ότι για να εφαρμοστεί η πολιτική Σένγκεν θα πρέπει να πούμε ότι όποιος άνθρωπος δεν έχει βίζα Σένγκεν, δεν μπορεί να πάρει ένα αεροπλάνο ή ένα πλοίο και να φτάσει στην Ευρώπη. Έτσι έλεγε συγκεκριμένη οδηγία της ΕΕ, με την οποία είχαν συμφωνήσει όλες οι χώρες. Προέβλεπε μάλιστα ότι θα υπάρχουν πολύ υψηλά πρόστιμα σε πλοιοκτήτριες κι αεροπορικές εταιρίες που θα μετακινούσαν επιβάτη που δεν είχε εγκεκριμένη βίζα Σένγκεν.

 Αυτή η πολιτική ονομάστηκε «αποτρεπτική πολιτική». Τι σημαίνει αυτό; Ότι κανείς δεν θα τολμήσει να το κάνει κι ότι αν τολμήσει, κανείς δεν θα τον βοηθήσει γιατί θα το πληρώσει κι αυτός. Είναι ενδιαφέρον ότι υπάρχει μια γλώσσα που είναι πιο ξεκάθαρη σε αυτά τα πράγματα. Είναι η Γερμανική γλώσσα. Στη Γερμανική γλώσσα η ακριβής μετάφραση της λέξης που χρησιμοποιείται για την αποτρεπτική πολιτική είναι «που προκαλεί τρόμο». Αυτό είναι το σκεπτικό τους. Ότι ένα ναυάγιο που χάνονται 500 – 600 άτομα θα τους τρομοκρατήσει. 

«Δεν καταλάβατε τόσο καιρό» τους λένε «ότι δεν περνάς από τη Μεσόγειο; 23 χιλιάδες έχουν χαθεί τα τελευταία χρόνια στη Μεσόγειο. Κι άλλοι τόσοι έχουν χαθεί στη Σαχάρα -γιατί κι εκεί εφαρμόζεται η αποτρεπτική πολιτική. Αν δεν το έχεις καταλάβει, ε, θα πνιγείς με άλλους 600 σε μια βάρκα».

Μέχρι το 2001 οι περισσότερες αιτήσεις ασύλου γίνονταν κατά κανόνα πρώτα στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης, μετά στα αεροδρόμια του Άμστερνταμ, των Βρυξελλών και της Στοκχόλμης. Το μεγαλύτερο hot spot που υπήρχε -υπάρχει ακόμα και σήμερα- είναι αυτό στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης. Έλεγα παλιά προκειμένου να υπερασπιστώ την υποχρεωτική εκπαίδευση όλων των παιδιών, ότι στο hot spot της Φρανκφούρτης, από την επόμενη μέρα που φτάνουν και μέχρι να τους απελάσουν τα παιδιά πηγαίνουν υποχρεωτικά στο σχολείο. «Ανθρώπινο» υποτίθεται hot spot. 

Φτάσαμε σε αυτό που ζούμε σήμερα. Τυχαία; Καθόλου. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι μερικές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που είναι προς απέλαση. Έκαναν αίτηση ασύλου, δεν τους δέχτηκαν, έκαναν την προσφυγή τους κι ούτε αυτή έγινε δεκτή. Προερχόμενοι από «ασφαλείς χώρες» καθώς όλοι γνωρίζουν ότι η πιο ασφαλής περιοχή στον κόσμο είναι η Αφρική. Λες και στην Αφρική δεν υπάρχουν θάνατοι, πόλεμοι, διωγμοί. Μόνο στην Ουκρανία υπάρχει πόλεμος. Στο Κογκό τίποτα. 

Που βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι τώρα αν δεν βρίσκονται στην Αμυγδαλέζα γιατί κατά τύχη τους έπιασαν στην Ομόνοια; Βρίσκονται στα ξενοδοχεία στα νησιά, όπου δουλεύουν. Γιατί χωρίς αυτούς ούτε τα ξενοδοχεία, ούτε οι ταβέρνες θα λειτουργούσαν κι ο τουρισμός θα κατέρεε. Υπάρχουν εταιρίες που πας και λες ότι δεν έχεις χαρτιά και θες να δουλέψεις, και σου βγάζουν τα απαραίτητα για όσο καιρό σε χρειάζονται. Από Σεπτέμβρη πάλι πίσω εδώ πέρα, να σε πιάσουν στην Ομόνοια και να σε στείλουν πίσω. Αυτός είναι ο κόσμος μας. Ένας κόσμος που λέει «σε έχω προς απέλαση, αλλά μέχρι τότε θα μου δώσεις φτηνή δουλειά».  

Ζούμε μια κατάσταση όπου, ενώ μέχρι τώρα κάποιοι ασχολούνταν με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, κάποιοι με την ακροδεξιά, κάποιοι με τις ενδοϊμπεριαλιστικές διενέξεις και τους πολέμους, τώρα όλα αυτά τα πράγματα δουλεύουν μαζί. Όταν η Γερμανία πηγαίνει και λέει εμείς δεν φεύγουμε από το Μάλι και την ίδια στιγμή πιέζει τον Νίγηρα δίπλα να μην αφήνει τους πρόσφυγες να φεύγουν προς τα πάνω, όταν πηγαίνει στην Τυνησία και λέει ότι θα φτιάξετε εδώ χώρους που θα μένουν και θα κάνουν αίτηση ασύλου, όταν κάνουν αυτά τα πράγματα, στο μυαλό τους έχουν πολλά ταυτόχρονα. Ταυτόχρονα τους ενδιαφέρει ποια ιμπεριαλιστική χώρα τελικά θα κυριαρχήσει στην Αφρική, ποιος θα κερδίζει από εκεί και ποιους θα αφήνουν να πηγαίνουν προς τα πίσω. 

Σήμερα ηγετική ακροδεξιά δύναμη στην Ευρώπη είναι η Πολωνία. Η οποία έχει πετύχει όλους τους δικούς της στόχους σε ότι αφορά τους πολέμους, τους εξοπλισμούς, τους πρόσφυγες, τους μετανάστες. Και κοιτάξτε, όλοι λέγανε για «θρησκευτικούς λόγους», επειδή είναι ενάντια στο Ισλάμ. Αλλά η Πολωνία στρέφεται κατά των αφρικανών μεταναστών και προσφύγων που είναι κατά κανόνα καθολικοί χριστιανοί. Και δεν τους θέλει. Γιατί ο ρατσισμός, ο ιμπεριαλισμός, ο αντιισλαμισμός ενώνονται.

(Κείμενο βασισμένο στην εισήγησή του στο φεστιβάλ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ 2023)