Καθημερινές είναι οι διαρροές στα ΜΜΕ για τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Ποιές είναι οι διεργασίες στα ηγετικά κλιμάκια; Ποιοι/ες θα είναι υποψήφιοι; Θα ανακάμψει ο ΣΥΡΙΖΑ μετά από τη βαριά ήττα των εκλογών; Πολλές εικασίες και παρασκηνιακές πληροφορίες, ελάχιστη δημόσια συζήτηση και αυτή περιορίζεται στα πρόσωπα, με γενικόλογες αναφορές στην ανάγκη «στροφής στην κοινωνία» με ορίζοντα τις τοπικές εκλογές σε δήμους και περιφέρειες τον Οκτώβρη.
Αυτό είναι άλλωστε το κριτήριο για τις εσωκομματικές διαδικασίες. Συνεδρίαση της Κ.Ε το ερχόμενο σαββατοκύριακο με κατάθεση υποψηφιοτήτων, «διαρκές συνέδριο» (δηλαδή χωρίς εκλογή αντιπροσώπων) τέλη Αυγούστου, εκλογή προέδρου «απ’ τη βάση» αρχές Σεπτέμβρη. Ο κόσμος της Αριστεράς είναι -για τα ηγετικά κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ- ψηφοφόροι και ψηφοσυλλέκτες που πρέπει να ξέρουν ποιος θα είναι «πρόεδρος». Όσο για το συνέδριο που θα «συζητήσει τα πάντα» πάει για Νοέμβρη και βλέπουμε..
Βέβαια η συζήτηση γίνεται. «Προς τα που να στρίψει το καράβι;» αναρωτιέται για παράδειγμα η Αυγή της Κυριακής. Μια πρώτη γεύση για το που στρίβει το καράβι πήραμε από την συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης στη βουλή.
Οι αποκαλύψεις για το έγκλημα των κλειστών συνόρων στην Πύλο συνεχίζονται. Ο Καιρίδης είναι ο νέος υπουργός Μετανάστευσης. Θυμίζουμε την περσινή του δήλωση για τους Ουκρανούς πρόσφυγες τους «χριστιανούς, λευκούς Ευρωπαίους, που προέρχονται από μας, δεν είναι αλλόθρησκοι στην Αφρική». Τώρα στις προγραμματικές του δηλώσεις είπε ότι: «Βασική μας προτεραιότητα είναι η πάταξη της παράτυπης μετανάστευσης, η οποία περνά, όχι μόνο μέσα από τη φύλαξη των συνόρων μας και τις διεθνείς πρωτοβουλίες για την επιτήρηση του ευρύτερου χώρου της Μεσογείου, αλλά και μέσα από τη δημιουργία και την ενίσχυση νόμιμων οδών μετανάστευσης».
«Προστασία των συνόρων»
Ο Σ. Φάμελος, ο προσωρινός πρόεδρος της Κ.Ο του κόμματος, δεν τόλμησε καν να θυμίσει τις ρατσιστικές βρωμιές του υπουργού της ΝΔ. Όμως μας είπε ότι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι: «Μια ουσιαστικά δίκαιη συμφωνία μετανάστευσης και ασύλου, όπου η προστασία των συνόρων -που, προφανώς και προέχει- απέναντι στην άθλια εργαλειοποίηση του πόνου και της αγωνίας από τους διακινητές, θα γίνει με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και στη ζωή…και προφανώς, όπου υπάρχει παρατυπία και παρανομία να υπάρχει και η ορθή διαδικασία της επιστροφής. Αυτό λέει ο ΣΥΡΙΖΑ». «Ορθή διαδικασία επιστροφής» είναι ο εύσχημος τρόπος να μιλήσεις για απελάσεις.
Και όσο για τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ που έχει δώσει και θέλει να δώσει μάχες ενάντια στον ρατσισμό των κλειστών συνόρων έρχεται ο Κ. Ζαχαριάδης να προειδοποιεί σε ραδιοφωνική συνέντευξη ότι: «Πρέπει να σοβαρευτούμε εμείς, να λέμε τα ίδια. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, για το φράχτη στον Έβρο να λέει άλλο ο ένας κι άλλο ο άλλος».
Η κυβέρνηση της ΝΔ βάζει μπρος ένα πρόγραμμα σκληρής λιτότητας και περικοπών για να εξασφαλίσει το «δημοσιονομικό χώρο» που θα φέρει την «επενδυτική βαθμίδα». Καμιά αναφορά γι’ αυτό από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα ο Ε. Τσακαλώτος έκανε ένα μάθημα περί θεσμών και ανθεκτικότητας της οικονομίας: «Λέει ο κ. Μητσοτάκης: ‘μα θα πάρουμε την επενδυτική βαθμίδα’. Θα την πάρουμε την επενδυτική βαθμίδα και θα βοηθήσει στην διαθεσιμότητα χρηματοδότησης». Αλλά το ζήτημα κατά τον Ε. Τσακαλώτο είναι ότι: «Δεν είχαμε τους θεσμούς και δεν είχαμε κυβερνήσεις που να επιθυμούν την ανθεκτικότητα της οικονομίας».
Ο Θ. Θεοχαρόπουλος, διευθυντής της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει σε ένα άρθρο του στα Νέα: «Ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας, είναι κόμμα διακυβέρνησης και οφείλει να ανακτήσει την κυβερνητική του προοπτική ως εναλλακτική πρόταση απέναντι στη ΝΔ. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνει ξανά κόμμα κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας, που θα αγκαλιάζει κάθε προοδευτικό πολίτη από την ριζοσπαστική αριστερά ως το προοδευτικό κέντρο». Δεν λέει κάτι πρωτότυπο, αυτή είναι η κοινή συνισταμένη σχεδόν όλων των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτό που ανέδειξε η σκληρή εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές ήταν το αδιέξοδο και η χρεοκοπία συνολικά της στρατηγικής του κοινοβουλευτικού δρόμου. Της στρατηγικής που λέει ότι η Αριστερά είναι «χρήσιμη» όταν είναι «κυβερνώσα» και για να γίνει τέτοια πρέπει να κάνει τους «απαραίτητους» συμβιβασμούς: με τους τραπεζίτες και την «επιχειρηματικότητα», την ΕΕ και τους φράχτες της, το «βαθύ κράτος» και τη γραφειοκρατία του. Αυτή ήταν η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ όλη την τελευταία δεκαετία.
Αυτή είναι η ουσία όσες περίτεχνες διατυπώσεις και αν επιστρατεύουν τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αυτές τις μέρες για την «ανασυγκρότηση», για την «στροφή στην κοινωνία», για την «επανάκτηση του ηθικού και πολιτικού κύρους της Αριστεράς». Κι αυτή η στρατηγική δεν έχει να προσφέρει τίποτα ούτε στις μάχες που ξεδιπλώνονται μπροστά μας ούτε προοπτικά.
Ο Γ. Δραγασάκης σε συνέντευξή του στην Κυριακάτικη Αυγή αναφέρει τις: «Συνθήκες που χαρακτηρίζονται από έναν οικονομικό κύκλο με μέτρια ανάκαμψη…στον οποίο ταυτόχρονα όμως παράγονται μεγάλες ανισότητες και ασυμμετρίες. Αυτός ο κύκλος ανάκαμψης εκτυλίσσεται εν μέσω πολλαπλών κρίσεων, γεγονός που σημαίνει ότι ο πολιτικός χρόνος μπορεί να ξαναγίνει πυκνός, ενδεχομένως απότομα και απροειδοποίητα. Πρέπει, λοιπόν, να είμαστε έτοιμοι, σε δράση και όχι σε παθητική αναμονή».
Ο «πολιτικός χρόνος» είναι ήδη «πυκνός». Η «πολυκρίση» του συστήματος γεννάει κοινωνικές εκρήξεις και πολιτική αστάθεια στις άρχουσες τάξεις, μια ματιά στη Γαλλία τις προηγούμενες βδομάδες αρκεί. Και πράγματι χρειάζεται να «είμαστε έτοιμοι σε δράση», μόνο που αυτή η ετοιμότητα χρειάζεται να είναι σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση απ’ αυτή που εκπροσωπεί ο Γ. Δραγασάκης και ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην στήριξη και ενίσχυση της αντίστασης στις επιθέσεις της ΝΔ που έχει ξεκινήσει στο «πεζοδρόμιο» και την απεργία. Και στην προοπτική της ανατροπής του χρεοκοπημένου και καταστροφικού συστήματος.