Κάθε μέρα που περνάει, από την Δευτέρα 26 Γενάρη και τον τραγικό θάνατο των πέντε εργατριών στη «Βιολάντα», βγαίνουν στη δημοσιότητα στοιχεία για το καραμπινάτο προδιαγεγραμμένο εργοδοτικό έγκλημα με «ηθικό αυτουργό» την κυβέρνηση και το σύστημα που υπηρετεί.
Στην κυβερνητική προπαγάνδα και στα «φιλελεύθερα» ΜΜΕ, η «Βιολάντα» είχε «όλο το πακέτο» του «success story» για τις ελληνικές βιομηχανίες και την «οικονομική ανάπτυξη». Ο Τζιωρτζιώτης ήταν ο «αυτοδημιούργητος», «ανήσυχος», «μη συμβατικός» βιομήχανος με «οικολογική συνείδηση» και 11 διπλώματα ευρεσιτεχνίας που μετέτρεψε, μέσα σε 20 χρόνια, τον φούρνο του πεθερού του στα Τρίκαλα σε μια βιομηχανία-πρότυπο με υπερσύγχρονες παραγωγικές μονάδες και με τεχνολογία αιχμής που εξάγει σε 30 χώρες, με συνεχόμενο μεγάλο ετήσιο τζίρο και κερδοφορία.
Τι αποδείχθηκε από όλο αυτό το παραμύθι; Ότι ο Τζιωρτζιώτης είναι ένας δολοφόνος που είχε τις «κατάλληλες» πολιτικές και τραπεζικές διασυνδέσεις για κρατικές επιχορηγήσεις και φοροαπαλλαγές, για τραπεζικό δανεισμό, για παράνομες αδειοδοτήσεις, για «απαλλαγή» από ελέγχους, για απαγόρευση του συνδικαλισμού. Τα ζητήματα ασφάλειας ήταν από «γραφειοκρατικές διαδικασίες που παρεμποδίζουν την επιχειρηματικότητα» μέχρι «παράλογες απαιτήσεις των εργατοπατέρων» και επιπλέον είχαν και κόστος. Πέντε μέρες πριν το έγκλημα, η Περιφέρεια Θεσσαλίας ενέκρινε επιχορήγηση σχεδόν 2 εκατομμυρίων ευρώ για την επέκταση της «Βιολάντα» και «ρύθμιζε» το πώς ακριβώς θα πάρει πίσω φοροαπαλλαγές για την επένδυση, σχεδόν 900.000 ευρώ.
Έτσι φτάσαμε σ' αυτό το προδιαγεγραμμένο έγκλημα. Μία πολύμηνη διαρροή προπανίου είχε μετατρέψει το εργοστάσιο σε «παγίδα θανάτου» και ήταν θέμα χρόνου για το πότε θα γίνει η έκρηξη.
Σύμφωνα με την Πυροσβεστική, «η έκρηξη οφείλεται σε διαρροή προπανίου (χρησιμοποιείται για τη λειτουργία των τεσσάρων φούρνων της βιομηχανίας) από σωλήνα που βρίσκεται κάτω (!) από την επιφάνεια του εδάφους... η διαρροή ήταν πολύμηνη (!)... η σημαντική αυτή διαφυγή προπανίου, μέσω του εδάφους… συγκρατήθηκε σε υπόγειο χώρο, όπου, με την παρουσία σπινθηρισμού… οδήγησε σε έκρηξη». Όμως, στο επικαιροποιημένο σχέδιο πυρασφάλειας της «Βιολάντα», που κατατέθηκε στην Πυροσβεστική το φθινόπωρο του 2025 (!), υπάρχουν αποτυπωμένες μόνο οι υπόγειες δεξαμενές προπανίου και όχι οι δύο υπέργειες (και «γερασμένες») δεξαμενές, από τις οποίες ξεκίνησε η διαρροή. Το σχέδιο προέβλεπε εγκατάσταση τεσσάρων ανιχνευτών διαρροής αερίου, έναν σε κάθε φούρνο, όχι όμως και στο υπόγειο της εγκατάστασης, όπου τελικά έγιναν η διαρροή και η έκρηξη, γιατί το υπόγειο δεν βρίσκεται αποτυπωμένο στα σχέδια του εργοστασίου και φυσικά, ούτε στο σχέδιο πυρασφάλειας. Ο χώρος του υπογείου, που καταλαμβάνει 400 τ.μ., θα άλλαζε βάσει νόμου την πυρασφάλεια της εγκατάστασης, θα υποχρέωνε σε πολλές περισσότερες παρεμβάσεις και ανανεώσεις με τελευταίας τεχνολογίας σύστημα πυρόσβεσης, κόστος που είχε εκτιμηθεί κοντά στις 300.000 ευρώ. Τόσο «κοστολογούσε» η εργοδοσία τις ζωές των εργατών και εργατριών στη «Βιολάντα».
Προειδοποιούσαν
Και όμως, και αυτό το έγκλημα θα μπορούσε να αποφευχθεί αν είχαν τον έλεγχο του εργοστασίου οι εργαζόμενοι. Όπως και οι μηχανοδηγοί, όπως και οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, έτσι και οι εργαζόμενοι στη «Βιολάντα» προειδοποιούσαν. Η μητέρα ενός θύματος, της Έλενας Κατσαρού, που είναι κι αυτή εργάτρια στη «Βιολάντα», κατήγγειλε ότι «το κτίριο δεν το συντήρησαν ποτέ εδώ και 20 χρόνια… τόσο καιρό μύριζε υγραέριο και δεν έκαναν τίποτε» ενώ η αδελφή της ανέφερε ότι «το ήξεραν και δεν έγινε τίποτα... αμελούσαν να φτιάξουν αυτά που έπρεπε... κόβονταν δάχτυλα, χτυπούσε ο κόσμος, πήγαιναν με ράμματα στο νοσοκομείο, γίνονταν πολλά… ήταν άθλιες οι συνθήκες…καταγγελίες δεν γίνονταν. Εάν έκανες καταγγελία έχανες την δουλειά σου. Αδιαφορούσαν».
Αν υπήρχε Σωματείο θα ανάγκαζε την εργοδοσία να κλείσει το εργοστάσιο για να γίνει έλεγχος. Αλλά σωματείο δεν υπήρχε όχι γιατί δεν θέλανε οι εργαζόμενοι αλλά γιατί το απαγόρευε, με «ποινή απόλυσης», ο Τζιωρτζιώτης. Όταν οι καταγγελίες φτάσανε στο Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Τρικάλων και στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, η εργοδοσία καλούσε την αστυνομία για να μην αφήσουν τους συνδικαλιστές να μπουν μέσα στο εργοστάσιο.
Η κυβέρνηση, όπως και στα Τέμπη, έτρεξε από τη πρώτη στιγμή να «βγάλει πόρισμα», «δίνοντας γραμμή» στους δικαστές. «Ήταν η κακιά στιγμή… αυτά συμβαίνουν παντού στο κόσμο» δήλωνε ο Γεωργιάδης. Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι ο Τζιωρτζιώτης και η παρέα του παρά το ότι συνελήφθησαν και κατηγορούνται για ανθρωποκτονία από αμέλεια, βαριές σωματικές βλάβες κατά συρροή, εμπρησμό και έκρηξη, αφέθηκαν, σε λιγότερο από 24 ώρες, ελεύθεροι.
Οι πέντε εργάτριες που βρήκαν τραγικό θάνατο ήταν πέντε μητέρες που κάνανε την «επιλογή» να δουλεύουν στη νυχτερινή βάρδια. Η «Βιολάντα» ήταν γεμάτη από τέτοιες εργάτριες. Μία αναγκαστική «επιλογή» για να μπορούν να τα «βγάλουν πέρα», για να μπορούν την ημέρα να φροντίζουν τα παιδιά και τους ηλικιωμένους στην οικογένειά τους. Γιατί το σύστημα και η κυβέρνηση έχει διαλύσει κάθε είδος κρατικής πρόνοιας αναγκάζοντας έτσι τις γυναίκες της τάξης μας να κουβαλάνε όλο το βάρος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης για να μπορεί ο κάθε Τζιωρτζιώτης να περηφανεύεται για τα «επιτεύγματά» του και να «αυγατίζει» τα κέρδη του.
Ο Μητσοτάκης επιχειρεί να μας πείσει ότι η Ελλάδα είναι η τρίτη χώρα στην ΕΕ με τα λιγότερα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα. Είναι και δολοφόνοι και ψεύτες. Ο Σύλλογος των Εργαζομένων στην Επιθεώρηση Εργασίας τονίζει ότι «σύμφωνα με τα στοιχεία του 2025, 201 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους στη δουλειά και 332 τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά... Σύμφωνα με την Eurostat, στην Ελλάδα καταγράφεται μόλις το 30% – 40% των εργατικών ατυχημάτων, καθώς μεγάλες κατηγορίες εργαζομένων (αγρότες, ναυτικοί, εργαζόμενοι σε λατομεία και μαρμαράδικα) εξαιρούνται από την καταγραφή. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε δηλωμένο εργατικό ατύχημα υπάρχουν τουλάχιστον δύο που δεν δηλώνονται ποτέ... Πόσοι από αυτούς τους λεγόμενους «αυτοαπασχολούμενους» δεν εκτελούν στην πράξη εξαρτημένη εργασία, αμειβόμενοι με μπλοκάκι για να αποκρύπτεται η εργοδοτική ευθύνη;... σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, για κάθε ένα θανατηφόρο εργατικό ατύχημα αντιστοιχούν έξι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες που σχετίζονται άμεσα με την εργασία, ένα κρίσιμο στοιχείο που δεν καταγράφεται καθόλου στη χώρα μας... ως Επιθεωρητές Εργασίας γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τα παραπάνω δεν είναι “ατυχίες”, αλλά είναι το αποτέλεσμα: των 13ωρων ωραρίων και της εντατικοποίησης στην λογική του κέρδους των επιχειρήσεων που οδηγούν σε σωματική και ψυχική εξάντληση των εργαζομένων, της δραματικής υποστελέχωσης όλων των αρμόδιων Υπηρεσιών, της συνειδητής επιλογής της πολιτείας να μετατρέπει τον έλεγχο σε εξαίρεση... Χαρακτηριστικό είναι ότι τα χιλιάδων επιχειρήσεων σε όλη τη χώρα ελέγχονται από μόλις 233 Επιθεωρητές Εργασίας. Στους νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας, πάνω από 12.000 επιχειρήσεις, βάσει στοιχείων ΕΡΓΑΝΗ, και χωρίς να υπολογίζονται τα οικοδομοτεχνικά έργα, ελέγχονται από το ΤΕΑΥΕ Τρικάλων – Καρδίτσας με μόλις 4 επιθεωρητές. Με περίπου 600 ελέγχους τον χρόνο, χρειάζονται δεκαετίες για να ελεγχθούν οι επιχειρήσεις έστω και μία φορά».
Οι ζωές της εργατικής τάξης μετράνε και μόνο η εργατική τάξη μπορεί να τις υπερασπιστεί. Ο θυμός και η θλίψη πρέπει να γίνουν οργή και αγώνας. Η «Βιολάντα» (και η κάθε «Βιολάντα») πρέπει να κρατικοποιηθεί χωρίς αποζημίωση στους δολοφόνους – ιδιοκτήτες και να λειτουργήσει με εργατικό έλεγχο. Μπορούμε να το πετύχουμε. Την Τρίτη 3 Φλεβάρη ήταν η πανελλαδική απεργία στο κλάδο Γάλακτος-Τροφίμων-Ποτών. Σε ένα κλάδο γεμάτο «Βιολάντες». Έχουμε μπροστά μας την 48ωρη απεργία στις 27 και 28 Φλεβάρη, στην επέτειο του εγκλήματος στα Τέμπη και την απεργία στις 8 Μάρτη, στην παγκόσμια μέρα πάλης για την γυναικεία απελευθέρωση. ΣΣΕ και υποχρεωτικός συνδικαλισμός παντού! Στη φυλακή οι δολοφόνοι. Να γκρεμίσουμε την κυβέρνηση και το σύστημα που δολοφονεί.