Συμφωνία με το καθεστώς του Σάραα στην Συρία υπέγραψε πριν από λίγες μέρες η ηγεσία του κουρδικού κινήματος. Μετά από βδομάδες συγκρούσεων έφτασαν σε συμφωνία εκεχειρίας και ο Σάραα με τον Μαζλούμ Άμπτνι, των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, έδωσαν τα χέρια.
Οι όροι της Συμφωνίας λένε πως οι ένοπλες δυνάμεις των Κούρδων θα ενταχθούν στον συριακό στρατό και οι πολιτικές τους οργανώσεις θα στηρίξουν τον διοικητικό μηχανισμό της ενιαίας Συρίας. Από πέρσι που ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις σε σχέση με το τι θα συμβεί με τις περιοχές που είχαν στα χέρια τους οι κουρδικές δυνάμεις, το κουρδικό κίνημα πήγε από υποχώρηση σε υποχώρηση.
Τον Γενάρη αναγκάστηκε να υπογράψει μια ενδιάμεση συμφωνία χειρότερη από την περσινή και τελικά τώρα παραδίνεται πλέον στο κράτος του Σάραα. Η ηγεσία των Κούρδων προσπαθεί να περάσει ορισμένες πλευρές της συμφωνίας ως “νίκη”. Πολύς κόσμος βγήκε στους δρόμους για να γιορτάσει το τέλος των συγκρούσεων, καθώς η κατάσταση είχε γίνει απελπιστική στις περιοχές που βρίσκονταν περικυκλωμένες και αποκλεισμένες από το στρατό του Σάραα. Χωριά και πόλεις είχαν μείνει μέσα στο κρύο χωρίς καύσιμα και με τα τρόφιμα να τελειώνουν. Όμως τα ρεπορτάζ από την περιοχή δείχνουν πως ο κόσμος είναι τουλάχιστον μοιρασμένος. Η Μπεριβάν Ίσα, στέλεχος του κουρδικού κινήματος, δηλώνει ο πως “ο κόσμος είναι απογοητευμένος γιατί δεν εμπιστεύονται την συριακή κυβέρνηση και ήλπιζαν σε κάτι πολύ περισσότερο”.
Η υπόσχεση που είχε δώσει η κουρδική ηγεσία πέρσι όταν αποδέχτηκε τη πρώτη συμφωνία για ένταξη στο κράτος του Σάραα ήταν ότι οι στρατιωτικές της μονάδες θα διατηρούσαν την αυτονομία τους και ότι η διοίκηση στις περιοχές που είχαν κερδίσει οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις θα παρέμενε στα χέρια τους με αυτόνομη μορφή. Τίποτα από αυτά δεν έγινε. Ο Σάραα ωστόσο αναγκάστηκε να κάνει κάποιες παραχωρήσεις όσον αφορά στα πολιτισμικά δικαιώματα των Κούρδων, όπως με την αναγνώριση της χρήσης της γλώσσας τους.
Η ηγεσία των Κούρδων αναγκάστηκε σε αυτή την υποχώρηση για να γλυτώσει τον κόσμο της από τη σφαγή, καθώς βρισκόταν υπό συνεχή πίεση. Η ίδια είχε πρώτα προδοθεί από την αμερικάνικη κυβέρνηση, η οποία από εκεί που θεωρούσε τους Κούρδους στρατιωτικό σύμμαχο, τα βρήκε τελικά με τον Σάραα. Ο Τραμπ απαίτησε από την κουρδική ηγεσία να υποταχθεί στον Σάραα και να ενταχθεί στη Συρία θάβοντας τα όνειρα της αυτονομίας ή της ανεξαρτησίας.
Οι ιμπεριαλιστές πιστεύουν πως με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουν τη σταθερότητα. Η Τουρκία που στηρίζει τον Σάραα εισέβαλε περισσότερες από μία φορές στη Συρία στη διάρκεια του εμφύλιου ώστε να καθορίσει πως δεν θα προέκυπτε αυτόνομος κουρδικός τομέας στα νότια σύνορά της.
Τοπικοί χωροφύλακες
Ο Σάραα την περασμένη βδομάδα επισκέφθηκε για δεύτερη φορά τον Πούτιν στη Ρωσία, παίρνοντας και από αυτόν το πράσινο φως για τη συνέχεια της συνεργασίας. Ο Πούτιν θέλει να εξασφαλίσει τη στρατιωτική παρουσία της Ρωσίας στη Συρία, παρόλο που ο δικτάτορας Άσαντ πλέον αποτελεί παρελθόν. Ο Σάραα προσπαθεί να αξιοποιήσει τις συμφωνίες με τον Πούτιν ως αντίβαρο απέναντι στο Ισραήλ, το οποίο από τότε που έπεσε ο Άσαντ βομβαρδίζει τη Συρία, εισέβαλε και άρπαξε κι άλλα εδάφη πέραν των Υψωμάτων του Γκολάν που ήδη είχε από το 1967. Ο Σάραα έκανε και κάνει το παν για να δείξει στο Ισραήλ ότι δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από αυτόν. Ο Τραμπ υποσχέθηκε στον Σάραα ότι μέσα σε λίγες βδομάδες ο Νετανιάχου θα έχει υπογράψει κι αυτός μια συμφωνία από τη μεριά του ότι θα βάλει τέλος στις επιθέσεις.
Η “σταθερότητα” των ιμπεριαλιστών είναι συνεπώς μια Συρία στο έλεος των τοπικών χωροφυλάκων της από όλες τις μεριές. Μια Συρία στην οποία κάθε κίνηση θα περνάει πρώτα από το κόσκινο των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Τουρκίας, του Ισραήλ και των καθεστώτων του Κόλπου. Ο κόσμος που πάλεψε ενάντια στον Άσαντ και συνέχισε να παλεύει ενάντια σε όλους τους πολέμαρχους, οι Κούρδοι και οι Κούρδισσες που υπεράσπισαν τις περιοχές, δεν μάτωσαν για αυτό το μέλλον. Οι ξένοι προστάτες που εγγυώνται σήμερα τη σταθερότητα είναι οι ίδιοι που ματοκύλισαν τη χώρα. Τα χαρτιά που υπογράφουν και οι συμφωνίες τους δεν έχουν την παραμικρή αξία.