Φέτος στις 8 Μάρτη, στην Παγκόσμια Μέρα των Γυναικών, βγαίνουμε μαζικά στους δρόμους σε συλλαλητήρια γεμάτα οργή για τα εγκλήματα σε βάρος των γυναικών.

• Είναι μια μέρα αφιερωμένη στις 5 νεκρές εργάτριες στο εργοστάσιο Βιολάντα που έχασαν τη ζωή τους στο βωμό του κέρδους. Το εργοστάσιο ήταν χτισμένο πάνω σε μια βόμβα από προπάνιο, αλλά τα αφεντικά αγνοούσαν τις καταγγελίες των εργαζόμενων. Μπορούσαν να μεθοδεύουν αυτό το έγκλημα με τις πλάτες της Νέας Δημοκρατίας χάρη στους στενούς δεσμούς της οικογένειας των αφεντικών με το κυβερνητικό κόμμα, με τον πρώην Περιφερειάρχη Αγοραστό και τον υπουργό Παπαστεργίου που σαν μηχανικός υπέγραφε τις «μελέτες». Η κυβέρνηση του Μητσοτάκη είναι συνένοχη και σε αυτό το έγκλημα.

Η κατάργηση της νυχτερινής εργασίας για τις γυναίκες ήταν αίτημα της Παρισινής Κομμούνας και κατακτήθηκε από την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία του 1917, τότε που οι εργάτριες της Πετρούπολης μπήκαν μπροστά και έκαναν την 8 Μάρτη αφετηρία της νικηφόρας επανάστασης. Πέρασαν τριάντα χρόνια για να καθιερωθεί η απαγόρευση με Διεθνή Σύμβαση το 1948 και ακόμα περισσότερα για να γίνει νόμος στην Ελλάδα. Αλλά η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήρθε να ξηλώσει ό,τι είχε απομείνει από τις κατακτήσεις προωθώντας τις «ευέλικτες» εργασιακές σχέσεις.

• Είναι μια μέρα αφιερωμένη στη Ρενέ Γκουντ και τον Άλεξ Πρέτι που δολοφονήθηκαν από τη ρατσιστική αστυνομία ICE του Τραμπ στη Μινεσότα την ώρα που προσπαθούσαν να σώσουν μετανάστριες από τις επιθέσεις των μπάτσων. Τα εκατομμύρια των διαδηλωτών σε όλες τις ΗΠΑ ξαναπιάνουν το νήμα από το κίνημα Black Lives Matter αλλά και από το #metoo. 

Κλείνουν είκοσι χρόνια από τότε που ξεκίνησε το κίνημα #metoo με καταγγελίες για τους βιασμούς Μαύρων γυναικών στις ΗΠΑ. Τις ίδιες μέρες, συγκλονίζεται όλος ο κόσμος από τις αποκαλύψεις των φακέλων Έπσταϊν που δείχνουν χειροπιαστά τον Τραμπ και τους πλούσιους βιαστές να εγκληματούν σε βάρος νέων γυναικών. Αυτοί είναι οι φίλοι και σύμμαχοι του Μητσοτάκη, μαζί συνένοχοι και στον πόλεμο, στη Γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστίνιων, και στα σεξιστικά εγκλήματα κατά των γυναικών.

• Η πάλη για την Απελευθέρωση των Γυναικών έχει βαθιές ρίζες. Το νήμα των εργατριών της Πετρούπολης έπιασαν οι αγώνες του Μάη του 1968, οι γυναίκες στην Ιταλία που έδωσαν μάχες για να κερδίσουν το δικαίωμα στο διαζύγιο και στις εκτρώσεις που ήταν ακόμα απαγορευμένα. Με εκείνα τα κινήματα συνδέθηκαν οι αγώνες της Μεταπολίτευσης εδώ, οι απεργίες των Τηλεφωνητριών, τα συλλαλητήρια των Μαιών, οι αγώνες για το δικαίωμα στην έκτρωση και μια σειρά κατακτήσεις που τώρα απειλούνται. 

Η κυβέρνηση που διαλύει όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες, από τους παιδικούς σταθμούς μέχρι τα ΚΑΠΗ και το Βοήθεια στο Σπίτι, ρίχνει τα βάρη στις πλάτες των εργαζόμενων γυναικών και λασπολογεί σε βάρος της Αριστεράς ότι τάχα υπηρετεί «Woke agenda». Δεν θα τους αφήσουμε να διασπάσουν και να απομονώσουν τους αγώνες μας. Με τη δύναμη της εργατικής τάξης ενώνουμε τους αγώνες για την απελευθέρωση των Γυναικών και για την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

Η Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη έδωσε μάχες για να γίνει η 8 Μάρτη ξανά Απεργία. Συνδέσαμε την 8 Μάρτη με τον ξεσηκωμό στις 28 Φλεβάρη ενάντια στο έγκλημα των Τεμπών. Συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο. Καλούμε όλα τα σωματεία να οργανώσουν την απεργία στις 27-28 Φλεβάρη και τα συλλαλητήρια στις 8 Μάρτη. Να ξεσηκώσουμε όλους τους εργατικούς χώρους και τις γειτονιές πηγαίνοντας προς τα εκεί. Για να τελειώνουμε με τους Τραμπ και τους Μητσοτάκηδες. Για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τα εγκλήματα του κέρδους και του σεξισμού.

Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη

Οι εργαζόμενες στην ΕΡΤ και σε όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αντιμετωπίζουμε χρόνια προβλήματα άνισης και σεξιστικής συμπεριφοράς και όσον αφορά τους μισθούς μας σε σχέση με τους άνδρες συναδέλφους μας αλλά και την υπόσταση μας σαν εργαζόμενες.

Οι γυναίκες και εδώ αντιμετωπίζονται σαν εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας παρόλο που δουλεύουμε τα ίδια ωράρια και εκτελούμε τα ίδια καθήκοντα στο ακέραιο με τους συναδέλφους μας. Η ποσόστωση όσον αφορά τη στελέχωση του τεχνικού προσωπικού σε όλον τον χώρο των ΜΜΕ δείχνει έναν σαφή προσανατολισμό στον οποίο κυριαρχούν οι διακρίσεις σε θέματα φύλου, ιδιαίτερα σε θέσεις μεγαλύτερης ευθύνης όπως οι διευθυντές φωτογραφίας και οι σκηνοθέτες. Οι συμβασιούχες/οι στην ΕΡΤ διεκδικούμε οι συμβάσεις μας να γίνουν από συμβάσεις έργου, συμβάσεις εργασίας. Είμαστε με μπλοκάκι, μας διώχνουν, δεν έχουμε άδεια και δικαιώματα, δεν δικαιούμαστε αποζημίωση, δεν πληρωνόμαστε τα Σαββατοκύριακα. 

Γι' όλα αυτά φέτος θα συμμετέχουμε ενεργά σε όλες τις εκδηλώσεις για τις 8 Μάρτη και καλούμε τα σωματεία μας να συμμετάσχουν στη σύσκεψη στο Ρομάντσο στις 10 Φλεβάρη. Είναι μία μέρα αφιερωμένη στις 5 νεκρές εργάτριες στο εργοστάσιο Βιολάντα και σε όλες τις γυναίκες, τις μετάναστριες, τις τρανς και τις προσφύγισσες. Και επειδή ο μήνας μέχρι τις 8 Μάρτη είναι γεμάτος απεργιακές μάχες, θέτουμε ζήτημα στα εργατικά σωματεία να συμμετάσχουν με 48ωρες απεργίες στις 27 και στις 28 Φλεβάρη, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις οργανώνοντας εκδήλωση στον χώρο δουλειάς μας. Δένουμε όλα τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας γιατί αυτός είναι ο τρόπος για να τα κερδίσουμε όλα.

Δέσποινα Ζούλια, ηχολήπτρια στην ΕΡΤ