Εργατικό κίνημα
Συνέδριο μάχης στο ΕΚΑ

Ο Κώστας Πολύδωρος στην εξέδρα της απεργίας για την Παλαιστίνη στις 10 Οκτώβρη 2025. Φωτο Στέλιος Μιχαηλίδης

Το 33ο Τακτικό Εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Αθήνας (ΕΚΑ) πραγματοποιείται το Σάββατο 7 και την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026. Ο Κώστας Πολύδωρος, γραμματέας Σωματείου Εργαζομένων στην Τσαμούρης Α.Ε., εκλεγμένος αντιπρόσωπος στο 33ο Συνέδριο του ΕΚΑ και μέλος της Αγωνιστικής Ταξικής Ενότητας μίλησε στην Εργατική Αλληλεγγύη.

Σε τι συνθήκες πραγματοποιείται το συνέδριο;

To 33o Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας διεξάγεται σε συνθήκες όξυνσης της κρίσης σε όλα τα επίπεδα, στην οικονομία, στους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, στην πολιτική.

Εκτός από τον πόλεμο στην Ουκρανία που έχει βαλτώσει και τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, αναδύονται νέες εστίες έντασης όπως στην Βενεζουέλα και το Ιράν. Στην οικονομία είναι ορατή η απειλή για μία νέα βουτιά στην ύφεση κάτω από τον κίνδυνο του σκασίματος της φούσκας του ΑΙ και την αδυναμία επίτευξης ικανοποιητικών ρυθμων ανάπτυξης των οικονομιών. Την ίδια ώρα οι αντιστάσεις παίρνουν την μορφή εξεγέρσεων από την Μινεάπολη ενάντια στους τραμπούκους της ICE έως το Ιράν. 

Τι καλείται να συζητήσει και να αποφασίσει το συνέδριο; 

Σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας που οι δαπάνες για τους εξοπλισμούς έρχονται σε σύγκρουση με τις κοινωνικές δαπάνες τσακίζοντας το κράτος πρόνοιας είναι κρίσιμος ο παράγοντας του εργατικού κινήματος. Θέλουμε τα συνδικάτα να πρωτοστατήσουν για να διεκδικήσουμε αυξήσεις στους μισθούς, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, λεφτά για την δημόσια Υγεία και Παιδεία, για την κοινωνική στέγη, όχι για τις φρεγάτες και τα F35 που προβλέπει το εξοπλιστικό πρόγραμμα με ορίζοντα 12 έτη (2025-2037) και συνολικό κόστος 25 δις ευρώ. Και φυσικά θέλουμε απεργιακές πρωτοβουλίες για να βάλουμε τέλος στα εργοδοτικά εγκλήματα όπως στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα με τις 5 νεκρές εργάτριες. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε ότι το 2026 θα είναι ακόμα μία χρονιά όπως το 2025 με τους 200 εργάτες/ριες νεκρούς/ές σε χώρους δουλειάς.

Είσαι από ένα νέο πρωτοβάθμιο σωματείο του ιδιωτικού τομέα. Εξαίρεση ή τάση επιστροφής στο συνδικαλισμό;

Το σωματείο μας είναι νεοσύστατο, ιδρύθηκε το 2024, αλλά δεν είναι το μόνο νέο πρωτοβάθμιο σωματείο του ιδιωτικού τομέα. Αφορμή για να στήσουμε το σωματείο στάθηκε το έγκλημα των Τεμπών και οι μεγαλειώδεις απεργίες που ακολούθησαν. Ήταν η πρώτη φορά που αποφασίσαμε να κατέβουμε συλλογικά οι συνάδεφοι και συναδέλφισσες στην απεργία με πανό. Το κίνημα των Τεμπών άνοιξε ένα μεγάλο ταξικό ρήγμα. Μέσα από αυτό το ρήγμα που παραμένει ενεργό στήθηκαν κι άλλα πρωτοβάθμια σωματεία όπως στην Teleperformance, στην Wolt, στο εργοτάξιο του Ελληνικού. Στις 28 Φλεβάρη 2025 στην επέτειο δύο χρόνων από την επέτειο των Τεμπών έκανε την εμφάνισή του το σωματείο εργαζομένων στα McDonalds που είχε ιδρυθεί μία μέρα πριν. Η ενίσχυση των σωματείων και η τάση επιστροφής στον συνδικαλισμό καταγράφεται και στην αυξημένη συμμετοχή συνέδρων και σωματείων στο φετινό συνέδριο του ΕΚΑ.

Είναι σε εξέλιξη η καμπάνια για 48ωρη απεργία στις 27 και 28/2. Τι ρόλο έχει να παίξει σε αυτές τις συνθήκες;

Το ΕΚΑ την προηγούμενη περίοδο προχώρησε σε κάποιες αγωνιστικές πρωτοβουλίες. Κάλεσε στο απεργιακό συλλαλητήριο στις 10 Οκτωβρίου 2025 με κεντρικό αίτημα την αλληλεγγύη στην παλαιστινιακή αντίσταση και την καταδίκη της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη από το κράτος τρομοκράτη του Ισραήλ. Προκήρυξε απεργία στις 14 Οκτώβρη ενάντια στο νομοσχέδιο για το 13ωρο. Οι κινητοποιήσεις αυτές έδειξαν ότι υπάρχουν δυνατότητες για έναν μαχητικό προσανατολισμό κόντρα στην αδράνεια που προωθεί η ηγεσία της ΓΣΕΕ.

Παρόλα αυτά η ηγεσία του ΔΣ του ΕΚΑ δεν μπόρεσε να απαγκιστρωθεί από την κατεύθυνση της ΓΣΕΕ που δεν θέλει και δεν μπορεί να οργανώσει τους αγώνες. Ούτε οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ πήραν πρωτοβουλίες για κλιμάκωση των αγώνων με επίκληση στον “αρνητικό συσχετισμό δύναμης” και ακολουθώντας ουσιαστικά τον απεργιακό σχεδιασμό της ηγεσίας της ΓΣΕΕ.

Το 33ο συνέδριο του ΕΚΑ διεξάγεται λίγες μέρες πριν την επέτειο των τριών χρόνων από το έγκλημα των Τεμπών και ενώ έχει ξεκινήσει η καμπάνια για 48ωρη απεργία στις 27 και 28 Φλεβάρη. Ταυτόχρονα μία σειρα από χώρους και κλάδους βγαίνουν μπροστά απεργιακά όπως η Ομοσπονδία Εργαζομένων Τροφίμων και Ποτών με πανελλαδική απεργία στις 3 Φλεβάρη ενάντια στο έγκλημα στη Βιολάντα, το σωματείο εργαζομένων στην efood με απεργία για την διεκδίκηση ΣΣΕ και η διεθνής απεργία των λιμενεργατών σε Ελλάδα, Ιταλία, Μαρόκο και Τουρκία ενάντια στον πόλεμο. Σε αυτές τις συνθήκες χρειάζεται να πάρουμε απόφαση στο συνέδριο για 48ωρη πανεργατική απεργία με αιτήματα την κρατικοποίηση των σιδηροδρόμων χωρίς αποζημίωση για την Hellenic Train και την ανατροπή της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.