Πες μας για το Camp Breakerz Crew και την πορεία του στη Γάζα.

Ξεκινήσαμε την ομάδα μας το 2004, εγώ και ο αδελφός μου «Funk» Mohammed. Στην αρχή δεν ήταν εύκολο. Ήμασταν απλά έφηβοι που προσπαθούσαμε να εκφραστούμε μέσω της κίνησης και των ακροβατικών. Επίσης, δεν ήταν εύκολο να χορεύουμε κάτι που προέρχεται από τη Δύση. O παραδοσιακός μας χορός ήταν ο Dabke και ο κόσμος τον προτιμούσε περισσότερο από τη δυτική κουλτούρα. Στόχος ήταν να επικοινωνήσουμε με την κοινότητά μας και να δουν ότι στέλνουμε μηνύματα στον κόσμο για την παλαιστινιακή υπόθεση και όσα υποφέρουμε από την πολιορκία και την κατοχή στη Λωρίδα της Γάζας. Αποκαλούμε το στυλ μας «Σύγχρονο Στυλ της Γάζας» επειδή στέλνει ακριβώς αυτό το μήνυμα. Μετά από κάποια χρόνια γίναμε πολύ διάσημοι και δημοφιλείς. Αρχίσαμε να κάνουμε παραστάσεις και εργαστήρια σε όλη τη Γάζα από το νότο μέχρι το βορρά. 

Φτιάξαμε τη σχολή χορού μας το 2012. Δεν είχε συνδρομή. Ήταν πάντα ανοιχτή σε όλους/ ες για τη διάδοση του breaking και του hip hop σε όλη τη Λωρίδα της Γάζας. Το 2014 έλαβε χώρα άλλο ένα κύμα επιθέσεων στη Λωρίδα της Γάζας, οπότε η σχολή μας χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο για τον κόσμο της γειτονιάς και η κοινότητα άρχισε να μας εμπιστεύεται όλο και περισσότερο. Ήδη είχαμε αρχίσει να διοργανώνουμε τους πρώτους μας διαγωνισμούς. Καθώς κερδίζαμε περισσότερη εμπιστοσύνη από τον κόσμο, το 2014 για πρώτη φορά άρχισαν να στέλνουν κορίτσια στα μαθήματα χορού μας. Για εμάς ήταν μια μεγάλη επιτυχία. 

Το 2015 διοργανώσαμε ένα πρότζεκτ με τίτλο «Gaza is Alive». Ταξιδέψαμε σε διάφορες πόλεις και χώρες της Ευρώπης όπου πραγματοποιήσαμε ομιλίες, παραστάσεις και εργαστήρια. Τότε αποφάσισα να μείνω στη Γερμανία. Επέστρεψα στη Λωρίδα της Γάζας το 2019 για 6 μήνες. Δημιουργήσαμε το δεύτερο πρότζεκτ, επίσης με τίτλο «Gaza is Alive», με μερικούς γκράφιτι καλλιτέχνες, DJ, ράπερς και breakdancers. Θέλαμε να εισάγουμε μια μεθοδολογία για το πώς να χρησιμοποιήσουμε τα στοιχεία του χιπ-χοπ ως ψυχοθεραπεία για τα παιδιά. Η γενιά που βλέπετε τώρα στο διαδίκτυο είναι η γενιά με την οποία δούλεψα από το 2022. Τότε ήταν περίπου 9, 11, 13 ετών.

Ποιο ήταν το έργο της ομάδας στα δύο τελευταία χρόνια της γενοκτονίας;

Το 2023 ήθελα να κάνω μια παράσταση με τίτλο Still Alive. Δούλευα με μια ομάδα στο σχολείο μας στον προσφυγικό καταυλισμό της  Νουσεϊράζ προκειμένου να φτιάξω ένα βίντεο. Την επομένη της 7ης Οκτωβρίου ήταν η τελευταία μας πρόβα. Ξυπνήσαμε στις 7 Οκτωβρίου με όλα τα σχετικά. Δεν ξέραμε τι συνέβαινε, οπότε ήμασταν κάπως παγωμένοι για μερικές ημέρες. Δεν περίμενα ότι αυτό που ακολούθησε θα διαρκούσε τόσο πολύ. Νόμιζα ότι και τώρα ήταν ένα ακόμη επεισόδιο. Αποφάσισα να πάω στα σχολεία του ΟΗΕ και να τους ρωτήσω αν χρειάζονται βοήθεια. Μας υποδέχτηκαν με χαρά. Στην πρώτη μας δραστηριότητα, μια βόμβα εξερράγη πολύ κοντά. Αλλά, ευτυχώς, ελέγξαμε την κατάσταση. Συνεχίσαμε, και παρόμοιες καταστάσεις συνέβησαν πολλές φορές. Εκείνη την εποχή κάναμε πολλή εθελοντική εργασία σαν απλοί άνθρωποι που ήθελαν να βοηθήσουν.

Άρχισα σιγά σιγά να δουλεύω ξανά με τα παιδιά στους δρόμους για να τα βοηθήσω να διατηρήσουν την ψυχική τους ισορροπία. Δυόμιση μήνες μετά τις 7 Οκτωβρίου έπρεπε να γυρίσω στη Γερμανία λόγω της δουλειάς μου. Συνεχίσαμε να υποστηρίζουμε τα παιδιά. Ο ανιψιός μου έμεινε στη θέση μου στη Γάζα. Στις 23/2/24, βομβάρδισαν το σπίτι δίπλα στη σχολή χορού μας. Χάσαμε συγγενείς και μαθητές. Έχασα ανθρώπους, όπως την Ράνια και την Τούτα, που ήμασταν πολύ κοντά. Ο ανιψιός μου είδε αυτά τα κορίτσια να πεθαίνουν μπροστά του. Σταματήσαμε να κάνουμε οτιδήποτε για περίπου δύο εβδομάδες. Και μετά παιδιά και προπονητές άρχισαν να καθαρίζουν τη σχολή, να κλείνουν την τρύπα στον τοίχο και να συνεχίζουν τις δράσεις. Επειδή το έχουν ανάγκη. Γι’ αυτούς είναι σαν θεραπεία το να κάνουν αυτές τις δραστηριότητες και να έχουν ένα δικό τους χώρο. Γι' αυτό συνεχίζουμε μέχρι σήμερα με διάφορα προγράμματα. Έχουμε το Get Down for Gaza που κάνει παιδικές δραστηριότητες εκτός σχολείου. Έχουμε το Battle of the Week κάθε Παρασκευή. Έχουμε το Colors of Hope με δράσεις ζωγραφικής κλπ.

Χρησιμοποιείτε το breakdance, μια κουλτούρα χορού που ξεκίνησε από τους καταπιεσμένους μαύρους νέους στα γκέτο της Αμερικής, και το φέρατε στη Γάζα, το μεγαλύτερο γκέτο της σημερινής εποχής.

Ναι, μου αρέσει να μιλάω συνεχώς για το πώς ξεκίνησε το Hip Hop στο Μπρονξ, γιατί με τον ίδιο τρόπο υπάρχει και στη Γάζα. Υφίστανται οι ίδιοι λόγοι. Νιώθουμε καταπιεσμένοι, ζούμε υπό πολιορκία, υπό κατοχή. Δεν μας επιτρέπεται να είμαστε σε επαφή με τον έξω κόσμο. Υποφέρουμε όταν θέλουμε να ταξιδέψουμε. Υπάρχουν πραγματικά πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. 

Εφάρμοσαν πειραματικά πολλές επιθέσεις στον κόσμο της Γάζας. Για παράδειγμα, τα drones. Ήταν εκεί πριν από τις 7 Οκτωβρίου. Όλος αυτός ο θόρυβος συνεχώς… Οι άνθρωποι έγιναν σαν ζόμπι. Έχασαν τα συναισθήματα και τα αισθήματά τους επειδή ήταν εξαντλημένοι. Δεν μπορείς να κοιμηθείς βαθιά. Ένας φυσιολογικός άνθρωπος χρειάζεται τουλάχιστον 5 με 6 ώρες την ημέρα για να κοιμηθεί βαθιά. Οι άνθρωποι στη Λωρίδα της Γάζας δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα. Το μυαλό τους είναι συνεχώς ξύπνιο υπό την απειλή της επίθεσης. Το σώμα σου δεν έχει ενέργεια για να μείνει ξύπνιο. Κοιμάσαι χωρίς να κοιμάσαι. Αρχίζεις να νιώθεις αποπροσανατολισμένος. Αδυνατείς να κάνεις μακροπρόθεσμα σχέδια ή να σκεφτείς ακόμη και το αύριο. 

Είναι σημαντικό να τα θυμίζουμε αυτά, γιατί έξω από τη Γάζα μερικές φορές υπάρχει η εντύπωση ότι οι άνθρωποι υπέφεραν μόνο από τους βομβαρδισμούς. Αυτός ο καθημερινός τρόπος που κάνει τη ζωή σου αφόρητη είναι κάτι που δεν βγαίνει συχνά στην επιφάνεια. Δεν είναι στις ειδήσεις.

Αυτή η κατάσταση είχε αντίκτυπο και στις μεθόδους που χρησιμοποιώ στη σχολή χορού. Και το breakdance βοηθάει πολύ. Κατά τη διάρκεια των επιθέσεων, για παράδειγμα, προσάρμοσα τις ασκήσεις με στόχο την αποβολή του στρες και της έντασης, την αντιμετώπιση του τραύματος, την επικοινωνία κλπ. 

Η φωτογραφία της ομάδας σας που χορεύει στα βομβαρδισμένα ερείπια έγινε αφίσα για διαδηλώσεις και πρωτοσέλιδο του περιοδικού μας εδώ. Το κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε παγκοσμίως είχε αντίκτυπο στον αγώνα σας;

Σίγουρα. Τώρα υπάρχει μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση. Πριν, η προπαγάνδα απαγόρευε τις φωνές των Παλαιστινίων σε όλο τον κόσμο, αλλά τώρα... μπουμ, είναι παντού. Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έδειξαν μεγάλη αλληλεγγύη και υποστήριξη. Το διαπίστωσα αυτό όταν άρχισα να λαμβάνω προσκλήσεις από διάφορους ανθρώπους που με καλούσαν ως κριτή σε κάποιο διαγωνισμό ή για να δώσω μια ομιλία ή ένα εργαστήριο. Ελπίζουμε ότι αυτό θα συνεχιστεί. Ίσως οι άνθρωποι στον κόσμο να πιστεύουν ότι τώρα όλα είναι εντάξει στη Γάζα και πρέπει να το ξεχάσουμε. Όχι, εξακολουθεί να συμβαίνει και εξακολουθούμε να χρειαζόμαστε την υποστήριξη των ανθρώπων. Συνεχίστε να οργανώνετε εκδηλώσεις, συναντήσεις, εκδηλώσεις αλληλεγγύης. Είμαστε ακόμα εδώ και πρέπει να συνεχίσετε να μιλάτε για την Παλαιστίνη, δεν είναι κάτι που ήταν της μόδας και μετά εξαφανίστηκε.

Ποια είναι η κατάσταση στη Γάζα τώρα και πώς βλέπεις το επόμενο διάστημα;

Το 90% της Γάζας έχει καταστραφεί. Λένε ότι άνοιξαν τα σύνορα της Ράφα, αλλά αφήνουν ελάχιστους να βγουν για ιατρική περίθαλψη. Μας αντιμετωπίζουν σαν ζώα. Ανοίγουν ένα μονοπάτι για να περάσουμε και πρέπει να υποβληθούμε σε έλεγχο και κακοποίηση και να ανακριθούμε για δύο, τρεις ώρες. Οι κατοχικές δυνάμεις χτυπούν κατά καιρούς ανθρώπους στο δρόμο και λένε: «Αυτοί μας χτύπησαν πρώτοι». Συνεχίζουν να σκοτώνουν ανθρώπους. Σε πολλά μέρη, οι άνθρωποι δεν έχουν σπίτια ή δεν μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους. 

Επίσης τα τελευταία δύο χρόνια πολλοί Παλαιστίνιοι της διασποράς ήταν σε δύσκολη κατάσταση. Δεν μπορούσαν να ζήσουν κανονικά τη ζωή τους. Σκεφτόντουσαν συνεχώς τη Γάζα και προσπαθούσαν να την υποστηρίξουν όσο το δυνατόν περισσότερο. Τώρα  ανυπομονώ να επιστρέψω στη Γάζα, γιατί έχω την εμπειρία και τις γνώσεις για να βοηθήσω. Ελπίζουμε ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί, ελπίζουμε ότι τα σύνορα θα ανοίξουν, θα γίνει πιο εύκολο να περάσουμε και να ταξιδέψουμε όποτε θέλουμε. Θέλουμε να εργαστούμε για την κοινότητα και για τη νέα γενιά, να είναι δυνατή, να μεγαλώσει όπως όλα τα παιδιά στον κόσμο και να έχει το δικαίωμα να ταξιδεύει. Να μπορέσουμε να κάνουμε μια διεθνή περιοδεία με τα παιδιά, για παράδειγμα. Φυσικά, η σχολή χορού μας θα συνεχίσει να υποστηρίζει τα παιδιά, θα συνεχίσει να υποστηρίζει την κοινότητα στη Λωρίδα της Γάζας και αυτή είναι η πρώτη προτεραιότητά μας. Να αγωνιστούμε για μια φυσιολογική ζωή. Κάτι που είναι τόσο συνηθισμένο για όλους, αλλά όχι για τους ανθρώπους στη Γάζα.

Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για το Camp Breakerz Crew και τρόπους ενίσχυσης στο www.campsbreakers.com.