Εξωφρενικές είναι οι καταγγελίες των ακτιβιστών/ριών του Παγκόσμιου Στόλου Αλληλεγγύης για τα βασανιστήρια που αντιμετώπισαν από το στρατό του ισραηλινού κράτους μετά την πειρατεία και την απαγωγή τους ανοιχτά της Κύπρου.
Στις 14 Μάη περισσότερα από 50 σκάφη με περίπου 500 ακτιβιστές/ριες από όλο τον κόσμο, σάλπαραν από τη Μαρμαρίδα της νοτιανατολικής Τουρκίας για το τελευταίο μέρος του ταξιδιού με στόχο το σπάσιμο του αποκλεισμού της Γάζας. Τέσσερις μέρες μετά, το πρωί της 18ης Μάη κι ενώ ο στόλος βρισκόταν ανατολικά της Κύπρου, σε κυπριακή ζώνη έρευνας και διάσωσης, το Ισραήλ ξεκίνησε την επιχείρηση πειρατείας. Το κυπριακό λιμενικό επέλεξε να αγνοήσει τα σήματα κινδύνου που εξέπεμπαν τα σκάφη, συναινώντας στην επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων όπως ακριβώς είχαν κάνει και οι ελληνικές αρχές στο προηγούμενο κύμα πειρατικών επιθέσεων την τελευταία ημέρα του Απριλίου ανατολικά της Κρήτης. Χρειάστηκε μιάμιση ημέρα για να καταφέρει ένας από τους πιο ισχυρούς στρατούς του πλανήτη να καταλάβει το σύνολο των σκαφών και να απαγάγει τους ακτιβιστές/ριές του.
Κινητοποιήσεις ξέσπασαν σε πολλά σημεία σε όλο τον κόσμο, ακόμα και στην ίδια τη Γάζα όπου έγινε συγκέντρωση μετά από πρωτοβουλία των εργατικών σωματείων.
Για σχεδόν δύο ημέρες οι απαχθέντες αγνοούνταν. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας έπαιζε κρυφτό απέναντι στους συγγενείς των απαχθέντων, τη νομική ομάδα και τους εκατοντάδες αγωνιστές/ριες που συγκεντρώθηκαν έξω από το υπουργείο το απόγευμα της 18/5 και το πρωί της επόμενης ημέρας.
Έφτασε το βράδυ της Τετάρτης 20/5 για να έρθουν πληροφορίες για την κατάσταση των απαχθέντων από το δίκτυο νομικής βοήθειας Αντάλα που κατάφερε να τους συναντήσει στο λιμάνι της Ασντόντ. Εκεί γινόταν λόγος και «για ακραία βία… που είχε ως αποτέλεσμα σοβαρούς και εκτεταμένους τραυματισμούς». Νωρίτερα την ίδια μέρα ο ακροδεξιός ισραηλινός υπουργός Μπεν Γκβιρ είχε δημοσιεύσει βίντεο με τον ίδιο να δίνει σόου τρομοκρατίας και τους άντρες του να κακοποιούν τους απαχθέντες μπροστά του. Η διεθνής κατακραυγή και η πίεση του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης ανάγκασε το σιωνιστικό κράτος να προχωρήσει στην απέλαση των σχεδόν 500 ακτιβιστών/ριών του στόλου στην Τουρκία.
Όταν άρχισαν να φτάνουν οι απαχθέντες στο αεροδρόμιο της Ιστανμπούλ, άλλοι κουτσαίνοντας, άλλοι υποβασταζόμενοι, άλλοι με πληγές και σημάδια από πλαστικές σφαίρες, άρχισαν να ακούγονται από πρώτο χέρι τα ναζιστικής έμπνευσης βασανιστήρια του ισραηλινού στρατού. Πολλοί από τους ακτιβιστές/ριες μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία για άμεση περίθαλψη.
«Ήμουν και στην προηγούμενη αποστολή» λέει η αυστραλέζα Τζουλιέτ Λαμόντ. «Αυτή τη φορά υπήρχε τεράστια κλιμάκωση στη βία απέναντί μας. Υπήρξαν σεξουαλικές κακοποιήσεις. Ήμουν σε ένα πλοίο φυλακή όπου 180 άνθρωποι συστηματικά ξυλοκοπούνταν. Ανάμεσά μας καταγράψαμε 40 ανθρώπους με σπασμένα πλευρά, 12 σεξουαλικές επιθέσεις, ηλεκτροσόκ με τέηζερ στο πρόσωπο, ενέσεις με άγνωστες ουσίες. Ήμουν στα γόνατα δεμένη και δεχόμουν νερό για πολλή ώρα ώστε νόμιζα ότι θα πνιγώ. Πέντε άντρες με ξυλοκοπούσαν και με κακοποιούσαν σεξουαλικά. Κι όλο αυτό συνεχιζόταν τόσο στην πλωτή φυλακή όσο και στο Ασντόντ. Μπορεί να μας έσπασαν τα κόκκαλα, δεν έσπασαν την ψυχή και τη θέλησή μας. Είμαστε πιο δυνατοί από αυτούς».
«Αντιμετωπίσαμε τους πιο απαίσιους και βάναυσους ανθρώπους έχω γνωρίσει. Ούτε η προέλευσή μας ούτε τα διαβατήριά μας παρείχαν καμία προστασία. Μιλάμε για σπασμένα πόδια, χέρια, πλευρά. Συστηματικοί βασανισμού, βιασμοί, ξυλοδαρμοί, ηλεκτροσόκ. Φανταστείτε τι κάνουν στους Παλαιστίνους κρατούμενους. Ούτε μπορώ να φανταστώ πώς είναι να το ζει κανείς αυτό για δεκαετίες και να υπόκεινται σε τέτοια μαρτύρια από τους σιωνιστές» δήλωσε ο αμερικανός Γκρέγκορι Τέρι.
Η ιρλανδή Κατ Γκράχαμ που φώναξε Free Palestine στα μούτρα του Μπεν Γκβιρ πριν αρχίσει να κακοποιείται μπροστά του, μίλησε στο Αλ Τζαζίρα: «Ήταν η δεύτερη φορά που με απήγαγαν σε αυτή την αποστολή. Το σκάφος μας κατελήφθη τρεις ώρες μετά την έναρξη της επιχείρησης του ισραηλινού στρατού. Ήρθαν αμέσως με πλαστικές σφαίρες, πήραν έναν από εμάς τον έδεσαν και του κάλυψαν τα μάτια με αποτέλεσμα να πέσει στο νερό. Από εκείνη τη στιγμή ήταν ξεκάθαρο ότι θα ακολουθούσε μια πολύ βίαιη διαδικασία καθ’ όλη τη διάρκειά της κράτησής μας. Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε ότι θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε μέχρι να πετύχουμε το στόχο μας που δεν είναι άλλος από την υποστήριξη των Παλαιστίνιων συντρόφων μας και τον αγώνας τους για λευτεριά. Δεν θα λυγίσουμε. Θα παραμείνουμε δυνατοί και θα συνεχίσουμε και καλούμε όλο τον κόσμο να κάνει το ίδιο. Να ξεσηκωθεί ενάντια στην αποικιοκρατία και την λευκή υπεροχή».
Ανάμεσα στους εκατοντάδες αγωνιστές/ριες που έφτασαν στην Ιστανμπούλ ήταν και τα 19 μέλη της ελληνικής αποστολής. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εκδικητικά προσπάθησε να τους υποβάλει σε καψόνι δίνοντας ως μοναδική επιλογή για την επιστροφή τους, το… λεωφορείο για Αλεξανδρούπολη. Χρειάστηκαν ξανά οι πιέσεις του κινήματος αλληλεγγύης και μια μεγάλη διαδήλωση χιλιάδων προς την ισραηλινή πρεσβεία στην Αθήνα το απόγευμα της Πέμπτης 21/5, για να αναγκαστεί να κάνει πίσω και να εξασφαλίσει τον αεροπορικό επαναπατρισμό τους.
Υποδοχή συλλαλητήριο
Η υποδοχή των 19 συντρόφων/ισσών στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος το απόγευμα της Παρασκευής 22/5 εξελίχθηκε σε συλλαλητήριο αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό, καταδίκης του ισραηλινού κράτους – τρομοκράτη και απαίτησης για σπάσιμο της συνεργασίας μαζί του από τη μεριά της ελληνικής κυβέρνησης. Από νωρίς η αίθουσα αφίξεων του Ελ.Βενιζέλος γέμισε με πανό, παλαιστινιακές σημαίες και συνθήματα από εκατοντάδες αγωνιστές/ριες που περίμεναν τους ακτιβιστές/ριες του Στόλου Αλληλεγγύης. Όταν εμφανίστηκαν πνίγηκαν στις αγκαλιές συγγενών, φίλων και συντρόφων/ισσών. Η αστυνομία προσπάθησε να προβοκάρει τη συγκέντρωση με σπρωξίματα και τραμπουκισμούς αλλά δεν της πέρασε.
Σχεδόν όλοι οι ακτιβιστές/ριες είχαν τραύματα, μώλωπες, σπασμένα κόκκαλα και διαμετακομίστηκαν στο Αττικό νοσοκομείο για εξετάσεις και περίθαλψη. Τρεις παρέμειναν για νοσηλεία.
Όσοι/ες είχαν τη δυνατότητα μετέφεραν τις συγκλονιστικές οι μαρτυρίες για τα όσα υπέστησαν στα χέρια του ισραηλινού στρατού, επισημαίνοντας πάνω απ’ όλα ότι όσα έζησαν είναι μόλις ένα ελάχιστο δείγμα των όσων υφίστανται οι χιλιάδες Παλαιστίνιοι φυλακισμένοι στις ισραηλινές φυλακές.
«Σε αυτό το πλοίο - φυλακή ζήσαμε κάτι που μοιάζει με την επικράτηση του απόλυτου κακού» δήλωσε ο Αντώνης Βραδής στην Εργατική Αλληλεγγύη. «Είναι ένα πλοίο σχεδιασμένο για να φυλακίζει και να βασανίζει κόσμο. Υπήρχε κοντέινερ βασανιστηρίων από το οποίο έπρεπε κάθε άτομο να περάσει από εκεί. Από εκείνο το σημείο και μετά η μόνη επαφή που είχαμε με τους ισραηλινούς ήταν κρότου λάμψης και πλαστικές σφαίρες στο ψαχνό ακόμα και για να έχουμε απλά πράγματα όπως το νερό. Οι τραυματισμένοι ήταν αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν τα πλαστικά δαχτυλίδια από τα λιγοστά μπουκαλάκια και τις ετικέτες για να φτιάξουν στηρίγματα για τα σπασμένα τους χέρια. Είναι σκηνές βγαλμένες από ένα πολύ σκοτεινό παρελθόν. Το μόνο πράγμα που μας κράτησε δυνατούς/ες είναι η σκέψη των Παλαιστίνιων κρατούμενων που περνάνε καθημερινά πολύ χειρότερα στην επ’ αόριστον διοικητική κράτηση που επιβάλει το γενοκτονικό καθεστώς του Ισραήλ. Μιλάμε για κοντά 10 χιλιάδες Παλαιστίνιους που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στις ισραηλινές φυλακές ανάμεσά τους και 400 παιδιά. Ο αγώνας που δίνουν και η αξιοπρέπειά τους ήταν αυτό που μας δίνει και μας δύναμη να συνεχίσουμε».
«Δεν θα σταματήσουμε να μαχόμαστε για μια ελεύθερη Παλαιστίνη. Πρέπει να καταγγείλουμε τη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης που επέτρεψε να γίνει αυτή η παράνομη ενέργεια σε διεθνή ύδατα αλλά σε ελληνική SAR. Το Ισραήλ αλωνίζει τη Μεσόγειο λες και είναι χωραφάκι του» επεσήμανε η κινηματογραφίστρια και μέλος της αποστολής Φαίδρα Βόκαλη. «Όσο υπάρχει ατιμωρησία θα συνεχίσουν να γίνονται αυτά τα πράγματα. Είμαστε οι επόμενοι. Αυτό πρέπει να καταλάβουμε. Έρχονται για μας. Το Ισραήλ πρέπει να τελειώσει. Είναι φασίστες. Το γεγονός ότι μπορούν να κάνουν αυτά τα πράγματα και να τα δημοσιεύουν σε βίντεο είναι ενδεικτικό της ατιμωρησίας και της συνενοχής των κυβερνήσεων».
«Μας πειρατεύσανε σε κυπριακή SAR μας μετέφεραν σε δύο πλωτές φυλακές και τα βασανιστήρια που υποστήκαμε δεν έχουν προηγούμενο. Δεν υπάρχει ακτιβιστής που να μην πέρασε από τα χέρια ενός βασανιστή. Ο κόσμος κι όλη η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να αντιδράσει, όχι για εμάς, αλλά για όλον αυτόν τον κόσμο που βρίσκεται στις φυλακές και για την Παλαιστίνη. Για την ανεξαρτησία και την ελευθερία ενός λαού που αγωνίζεται για το αυτονόητο. Το βασικό είναι να μην μείνουμε στο τι περάσαμε εμείς αλλά στο τι βιώνουν οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι και το πώς θα μπορέσει το κίνημα να σταματήσει αυτή την κατάσταση» τόνισε μεταξύ άλλων η Χριστίνη Δέση Λουκά, γραμματέας του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών και μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Οι μαρτυρίες και οι καταγγελίες συνεχίστηκαν και στη συνέντευξη Τύπου που οργάνωσε το March to Gaza Greece την επόμενη ημέρα και μπορείτε να τη δείτε ολόκληρη στο σύνδεσμο www.youtube.com/watch?v=wxInts9njbI.
«Οι σύντροφοι/ισσες του Παγκόσμιου Στόλου Αλληλεγγύης επέστρεψαν νικητές/ριες» υπογραμμίζει η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο – Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. «Όχι γιατί κατάφεραν να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας και να παραδώσουν την ανθρωπιστική βοήθεια που μετέφεραν. Αλλά γιατί κατάφεραν να απονομιμοποιήσουν ακόμα περισσότερο το ισραηλινό κράτος και να εκθέσουν ακόμα περισσότερο συνεργάτες τους σαν την κυβέρνηση Μητσοτάκη, που βρίσκεται κι αυτή απολογούμενη τόσο για την πειρατεία και όσα ακολούθησαν σε βάρος των πληρωμάτων, όσο και για τη συνεχιζόμενη συνενοχή της στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού. Συνεχίζουμε κλιμακώνοντας τη μάχη για Ελεύθερη Παλαιστίνη από τον Ιορδάνη μέχρι τη Μεσόγειο και για σπάσιμο της συνεργασίας της ελληνικής κυβέρνησης με το κράτος τρομοκράτη, με μαζικό αντιπολεμικό κίνημα, με απεργίες, καταλήψεις και διαδηλώσεις στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού».