Tην Τρίτη 26/5 τα ξημερώματα ενώ διαπραγματευτές του Ιράν βρίσκονταν στο Κατάρ για διαπραγματεύσεις πάνω στη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν, οι ΗΠΑ προχώρησαν σε χτυπήματα στο νότιο Ιράν εναντίον «χώρων εκτόξευσης» και «πλοιαρίων» που σύμφωνα με τον αμερικανικό στρατό, επιχειρούσαν να βάλουν νάρκες.
Η αμερικανική επίθεση «έγινε για αποτρεπτικούς λόγους» και μέχρι το πρωί της Τρίτης το Ιράν δεν είχε απαντήσει με κάποιο χτύπημα. Ο ανώτερος εκπρόσωπος των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν Σεκάρτσι δήλωσε ότι «οποιαδήποτε νέα επιθετική ενέργεια εναντίον του Ιράν θα αντιμετωπιστεί με μια πολύ πιο σκληρή αντίδραση, η οποία θα εκτείνεται πέρα από τα όρια της περιοχής». Η τιμή του πετρελαίου πήρε ξανά την ανιούσα φτάνοντας περίπου τα 100 δολάρια το βαρέλι.
Μόλις μια μέρα νωρίτερα, ο υπ.Εξ. των ΗΠΑ Ρούμπιο είχε δηλώσει ότι «η συμφωνία μπορεί να κλείσει εντός της ημέρας». Και μόλις λίγες ώρες πριν από την επίθεση ο Τραμπ είχε δηλώσει: «Οι διαπραγματεύσεις με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν προχωρούν ομαλά! Θα είναι είτε μια ‘Σπουδαία Συμφωνία’ για όλους, είτε δεν θα υπάρξει συμφωνία. Επιστροφή στο μέτωπο και στα πυρά, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα και με μεγαλύτερη ένταση από ποτέ. Και κανείς δεν το θέλει αυτό!». Και αμέσως μετά την επίθεση ο Ρούμπιο την υποβάθμισε λέγοντας ότι «οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται».
Τρεις ακριβως μήνες από την εκκίνηση του αμερικανοϊσραηλινού πολέμου στο Ιράν ο Τραμπ παραμένει εγκλωβισμένος ψάχνοντας απεγνωσμένα ένα «θετικό» αποτέλεσμα σε έναν πόλεμο που ο ίδιος ξεκίνησε αλλά δεν μπορεί να νικήσει.
Τις προηγούμενες μέρες, οι διαρροές των αμερικάνων διαπραγματευτών έκαναν λόγο για μια συμφωνία «κλεισμένη στο 95% αλλά πανομοιότυπη με τη συμφωνία που τρεις εβδομάδες νωρίτερα είχε προτείνει το Ιράν αλλά δεν αποδέχθηκαν οι ΗΠΑ: Εκεχειρία 60 ημερών όπου το Ιράν θα ανοίξει σταδιακά τα Στενά του Ορμούζ με αντάλλαγμα την εν μέρει άρση των κυρώσεων από τις ΗΠΑ καθώς και επέκταση της εκεχειρίας και σε όλα τα μέτωπα δηλαδή και στον Λίβανο. Δηλαδή μηδέν εις το πηλίκον για τον Τραμπ. Αυτό προκάλεσε αντιδράσεις.
Αρχικά εξεγέρθηκε ο Νετανιάχου που είπε στον Τραμπ ότι το Ισραήλ διατηρεί την ελευθερία κινήσεων στον Λίβανο. Μέσα στο σαββατοκύριακο ήρθε η σειρά των «γερακιών» του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, με ένα μπαράζ δηλώσεων. Στην πιο χαρακτηριστική, ο πρόεδρος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, Γουίκερ δήλωσε ότι ο Τραμπ επιδιώκει «μια συμφωνία που δεν θα αξίζει το χαρτί στο οποίο είναι γραμμένη», ότι «κινδυνεύει να δημιουργήσει μια αίσθηση αδυναμίας» καθιστώντας «όλα όσα επιτεύχθηκαν με την Επιχείρηση Επική Οργή, μάταια».
Τις ίδιες μέρες ο Τραμπ από τη μια ξεκίνησε μια καμπάνια «Όχι σκόνη-όχι δολάρια» επιμένοντας ως προαπαιτούμενο της συμφωνίας το Ιράν να παραδώσει στις ΗΠΑ ή και άλλη χώρα το υψηλά απεμπλουτισμένο ουράνιο για να καταστραφεί. Από την άλλη, σε διαδικτυακή σύσκεψη με τις χώρες που συμμετέχουν στην διαπραγμάτευση (Πακιστάν, Τουρκία, ΗΑΕ, Σαουδική Αραβία, Αίγυπτος, Μπαχρέιν, Κατάρ, Ιορδανία) εμμέσως πλην σαφώς έθεσε ως αντάλλαγμα στην υπογραφή μιας τέτοιας συμφωνίας από τις ΗΠΑ, ότι όλες αυτές οι χώρες «θα πρέπει να είναι υποχρεωτικό, τουλάχιστον, να υπογράψουν τις Συμφωνίες του Αβραάμ». Έφτασε μάλιστα να πει ότι και το Ιράν θα μπορούσε να γίνει μέρος των συμφωνιών! Όπως δήλωσε στο Axios ένας αμερικάνος αξιωματούχος οι ηγέτες των χωρών έμειναν άφωνοι: «Υπήρξε σιωπή στη γραμμή και ο Τραμπ αστειεύτηκε και ρώτησε αν είναι ακόμα εκεί…».
Η περιορισμένη αμερικανική επίθεση την Τρίτη σε σχέση με το Ιράν είχε στόχο όχι τόσο να το πιέσει στις διαπραγματεύσεις αλλά να βολιδοσκοπήσει τα αντανακλαστικά στο εσωτερικό του καθεστώτος. Αλλά κυρίως στόχευε στα κράτη του Κόλπου (που ζορίζονται και με εξαίρεση τα ΗΑΕ θέλουν τον τερματισμό του πολέμου) να δώσουν έστω μια διπλωματική επιτυχία στις ΗΠΑ όσον αφορά τις Συμφωνίες του Αβραάμ – και, γιατί όχι, την «επιστροφή του ειρηνοποιού Τραμπ» με ένταξη και του Ιράν σε αυτές…
Βέβαια εκείνος που ζορίζεται περισσότερο από όλους είναι ο Τραμπ και αυτό το γνωρίζει πια ο καθένας. Την ώρα που εν μέσω τυμπανοκρουσιών, γινόταν επίσημη συνάντηση των αρχηγών κρατών Κίνας και Πακιστάν, ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν Καβάτζα Ασίφ, δήλωσε σχετικά με τις Συμφωνίες του Αβραάμ: «Η θέση μας είναι απολύτως σαφής: αυτό δεν είναι αποδεκτό για εμάς». Η Σαουδική Αραβία, το κράτος που περισσότερο από όλα ενδιαφέρει τον Τραμπ να υπογράψει, διέρρευσε στο CNN ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί μόνο αν δρομολογηθούν συνθήκες για την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους.
Η πρόταση Τραμπ έρχεται σε μια περίοδο που οι συμμαχικές σχέσεις ΗΠΑ-Σαουδικής Αραβίας βρίσκονται στο ναδίρ. Το σαουδαραβικό καθεστώς είναι εξοργισμένο με την υποστήριξη που παρέχουν οι ΗΠΑ στα ΗΑΕ που αποχώρησαν από τον ΟΠΕΚ ενώ κλιμακώνουν τη συνεργασία τους με το Ισραήλ. Θεωρεί υπεύθυνο για το κόστος που πληρώνει η Σ. Αραβία στον Τραμπ λόγω του πολέμου. Ενώ όπως αναφέρουν σαουδαραβικές πηγές, ο ηγέτης της χώρας Mοχάμεντ μπιν Σαλμάν μπιν Αμπτουλαζίζ Αλ Σαούντ εξακολουθεί να φέρει βαρέως τη δήλωση του Τραμπ τον Απρίλη, ότι κοτζάμ πρίγκηπας «του φιλάει τον κώλο».
Ήδη πριν από τις 7/10/23, τις «καλές εποχές», η Σαουδική Αραβία υποστήριζε ότι μια Συμφωνία του Αβραάμ προϋπέθετε κάποια λύση στο Παλαιστινιακό. Η γενοκτονία του Ισραήλ στην Γάζα απομάκρυνε κι άλλο αυτήν την προοπτική και η προσπάθεια του Τραμπ να την επαναφέρει μέσω «ανοικοδόμησης» της Γάζας και του «Συμβουλίου Ειρήνης» βάλτωσε με τον πόλεμο που εξαπέλυσε στο Ιράν.
Την επαναφορά των Συμφωνιών του Αβραάμ μέσω Ιράν δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο η στάση του Ισραήλ που:
Συνεχίζει να δολοφονεί και να καταστρέφει παραβιάζοντας με κάθε τρόπο την «εκεχειρία» στην Γάζα και κλιμακώνοντας τις επιδρομές στη Δυτική Όχθη. Εξακολουθεί να πιέζει για συνέχιση του πολέμου στο Ιράν θεωρώντας ότι έχει πλέον με την πλευρά του τα ΗΑΕ. Και ανακοινώνει νέα κλιμάκωση (εν μέσω μιας ακόμη ψευτο-εκεχειρίας) στον Λίβανο όπου το Ισραήλ «τα έχει βρει μπαστούνια» εναντίον της Χεζμπολάχ -με τον Νετανιάχου να δηλώνει «θα πατήσω περισσότερο το γκάζι» σφυροκοπώντας τη νότια Βηρυτό. Εκεί, παρά τους βομβαρδισμούς, χιλιάδες διαδήλωσαν στους δρόμους της πόλης στην επέτειο της αποχώρησης του ισραηλινού στρατού από τον νότιο Λίβανο το 2000.
Οι ΗΠΑ έχουν μπλέξει για τα καλά στον Περσικό Κόλπο και το ξεμπέρδεμα προμηνύει συνέχιση της πολεμικής κατάστασης και παρατεταμένη κρίση που αφορά όλο τον πλανήτη. Ενδεικτικά, μια «εναλλακτική ιδέα» που έχει πέσει στο οβάλ γραφείο, είναι ο Τραμπ να κλείσει στα γρήγορα τη συμφωνία με το Ιράν και να ψευτορεφάρει τον εξευτελισμό με έναν «εύκολο» πόλεμο στην Κούβα. Καλά θα πάει κι αυτό.