Η αυξανόμενη πίεση που ασκείται τα τελευταία χρόνια στα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στην Τουρκία έφτασε σε εντελώς νέα διάσταση με τις επιχειρήσεις της περασμένης εβδομάδας.
Τη νύχτα της 12ης Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονες αστυνομικές επιδρομές σε συλλόγους, νυχτερινά κέντρα και ιδιωτικές κατοικίες σε 15 πόλεις, με αποτέλεσμα πολυάριθμες συλλήψεις. Τις επόμενες ημέρες, συνελήφθησαν επίσης άτομα που διαμαρτυρήθηκαν για αυτές τις επιχειρήσεις. Στις 15 Σεπτεμβρίου, και τα 109 άτομα που συγκεντρώθηκαν μπροστά από το δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης συνελήφθησαν πριν καν τους επιτραπεί να διαβάσουν τη δήλωσή τους προς τον Τύπο. Οι συλληφθέντες κρατήθηκαν για ώρες σε λεωφορεία με χειροπέδες ανάποδα, πράγμα που συνιστά παραβίαση της συνταγματικής απαγόρευσης των βασανιστηρίων. Για ώρες δεν υπήρχαν νέα από τους κρατούμενους: δεν ήταν δυνατό να εξακριβωθεί ο ακριβής αριθμός των κρατουμένων ούτε σε ποια αστυνομικά τμήματα μεταφέρθηκαν, ενώ δεν δόθηκαν πληροφορίες ούτε στους δικηγόρους τους, ούτε στους συγγενείς τους. Ως αποτέλεσμα των επιχειρήσεων, 82 άτομα συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη φυλακή με την κατηγορία εγκλημάτων όπως «ασελγεία», «πορνεία» και «παραβίαση του νόμου περί συλλόγων».
Συνελήφθησαν στελέχη πολλών ενώσεων που λειτουργούν νόμιμα εδώ και δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένων οργανώσεων που εργάζονται με άτομα που ζουν με τον ιό HIV. Μεταξύ των συλληφθέντων βρίσκονται μια μητέρα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και μια δημοσιογράφος. Η δημοσιογράφος Τούκμπα Τεκερέκ συνελήφθη για ένα ρεπορτάζ που της ανατέθηκε και το οποίο έγραψε σχετικά με τα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στη Γεωργία, ενώ κάλυπτε τις εκλογές του 2024 στη χώρα
Η έκθεση δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο της KAOSGL, η οποία ιδρύθηκε το 1994 και αποτελεί μία από τις πιο καταξιωμένες οργανώσεις LGBTI+ της Τουρκίας. Επιπλέον, η επιτροπή του TransPride της Κωνσταντινούπολης ανακοίνωσε ότι μεταξύ των συλληφθέντων περιλαμβάνονταν και πολλές τρανς γυναίκες που δεν είχαν καμία σχέση με τον ακτιβισμό της κοινότητας. Δεν είναι ακόμη γνωστό πόσα τρανς άτομα συνελήφθησαν συνολικά.
Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, αποκλείστηκε η πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στους ιστότοπους οργανώσεων και ακτιβιστών της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Οι απαγορεύσεις πρόσβασης επεκτάθηκαν αργότερα ώστε να συμπεριλάβουν τους λογαριασμούς δημοσιογράφων, πολιτικών ομάδων, οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ατόμων που δημοσίευσαν μηνύματα αλληλεγγύης προς την κοινότητα ενάντια στις επιχειρήσεις. Μεταξύ αυτών των οποίων η πρόσβαση αποκλείστηκε βρίσκονται οι λογαριασμοί του DSİP (αδερφής οργάνωσης του ΣΕΚ στην Τουρκία) και του marksist.org.
Αναφέρθηκε ότι όσοι οδηγήθηκαν στη φυλακή υπέστησαν βασανιστήρια και κακομεταχείριση. Υποβλήθηκαν σε αναγκαστικές εξετάσεις για ναρκωτικά, σε όσους είχαν ειδικές ιατρικές παθήσεις δεν επιτράπηκε η πρόσβαση στα τακτικά φάρμακά τους, σε ορισμένους κόπηκαν τα μαλλιά με τη βία, διενεργήθηκαν εξετάσεις με γδύσιμο, ενώ υπέστησαν προσβολές και ταπεινώσεις λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου τους. Αποκαλύφθηκε ότι μια ομάδα κρατουμένων μεταφέρθηκε σε άλλη φυλακή, καθώς δεν ήταν δυνατό να διασφαλιστεί η ασφάλειά τους στην πρώτη φυλακή στην οποία είχαν σταλεί. Οι κρατούμενοι τοποθετήθηκαν σε ξεχωριστά τμήματα, ενώ οι μισοί από αυτούς κρατούνται σε απομόνωση. Στους κρατούμενους δεν έχει επιτραπεί η πρόσβαση σε καθαρά ρούχα ή είδη υγιεινής εδώ και μία εβδομάδα.
Στο πλαίσιο της επιχείρησης με την ονομασία «Η οικογένειά μου είναι ασφαλής» που διοργάνωσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης, δημιουργήθηκε μια «υπόθεση-καλάθι» (δίκη που καλύπτει τα πάντα) συγκεντρώνοντας πολλά άτομα που δεν είχαν καμία σχέση μεταξύ τους στην ίδια υπόθεση. Η σύλληψη στελεχών συλλόγων, διαχειριστών χώρων και χρηστών κοινωνικών μέσων με την ίδια ποινική κατηγορία αποτελεί ένδειξη ότι ο πυρήνας αυτών των επιχειρήσεων είναι μια επίθεση κατά της ίδιας της ύπαρξης των ατόμων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Με άλλα λόγια, γίνεται μια προσπάθεια να δημιουργηθεί η αντίληψη ότι το να είναι κανείς ΛΟΑΤΚΙ+ αποτελεί από μόνο του έγκλημα.
Πρόσφατα, οι πιέσεις που ασκούνται με την κατηγορία του εγκλήματος της «ασελγείας» έχουν ενταθεί. Τα μέλη του γυναικείου μουσικού συγκροτήματος Manifest καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης με την κατηγορία της «άσεμνης συμπεριφοράς» λόγω των ρούχων που φορούσαν και του χορού τους κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας. Ο μάνατζερ του συγκροτήματος βρίσκεται σήμερα στη φυλακή. Εν τω μεταξύ, ο τραγουδιστής Mabel Matiz αντιμετωπίζει δίκη με τις ίδιες κατηγορίες για τους στίχους και τα μουσικά βίντεο του με κάθε νέο τραγούδι που κυκλοφορεί.
Τα τελευταία χρόνια, το AKP έχει επανειλημμένα θέσει στην ημερήσια διάταξη νομοθετικές ρυθμίσεις που στοχοποιούν την ύπαρξη των ατόμων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Οι ρυθμίσεις αυτές συζητούνται για εβδομάδες και στη συνέχεια παραμερίζονται. Ωστόσο, ακόμη και αν οι ρυθμίσεις αυτές δεν τεθούν σε ισχύ, από τη στιγμή που τίθενται επί τάπητος, αρχίζουν να εφαρμόζονται στην πράξη. Ακριβώς όπως η άμβλωση έχει ουσιαστικά απαγορευτεί εδώ και χρόνια, παρόλο που αποτράπηκε η νομική απαγόρευσή της.
Είναι σημαντική η κατανόηση της σύνδεσης μεταξύ του λόγου για αυτές τις επιθέσεις και των πολιτικών συνθηκών που επικρατούν σε όλο τον κόσμο. Τα τελευταία χρόνια, τα ακροδεξιά επιχειρήματα έχουν εισχωρήσει όλο και περισσότερο στο mainstream, και το μίσος κατά των ΛΟΑΤΚΙ+ αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα εργαλεία σε αυτή τη διαδικασία. Οι επιθέσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως η παρεμπόδιση του δικαιώματος των τρανς ατόμων στην πρόσβαση σε ορμόνες ή σε διαδικασίες επιβεβαίωσης φύλου, επίσης δεν είναι τυχαίες.
Αυτές οι επιθέσεις δεν πρέπει να περιορίζονται σε απλές δικαιολογίες για την αλλαγή της «πραγματικής» ατζέντας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το AKP προβαίνει σε αυτές τις επιθέσεις επειδή είναι αδύναμο. Το AKP προσπαθεί να ενώσει τα πιο αντιδραστικά τμήματα της βάσης του γύρω από τις πιο οπισθοδρομικές δεξιές ιδέες, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει να διαδώσει ένα κλίμα φόβου στην κοινωνία ενάντια σε οποιοδήποτε κίνημα στους δρόμους. Η κυβέρνηση δεν έχει άλλη επιλογή από το να προκαλεί αυταρχικά κύματα σοκ. Όπως προσπάθησε να καλλιεργήσει την εχθρότητα προς τους γιατρούς, δίνοντας την ευκαιρία να «χτυπήσουν τους γιατρούς» αντί να παρέχει το δικαίωμα στην υγειονομική περίθαλψη, έτσι τώρα προσπαθεί να καλλιεργήσει το αντιΛΟΑΤΚΙ+ κλίμα. Ωστόσο, αυτά τα κύματα σοκ δεν μπορούν να καταστείλουν την κοινωνική αναταραχή και την οργή εναντίον της κυβέρνησης. Η ηγεσία του ΑΚΡ δεν μπορεί να συντρίψει το Νέο Κόμμα (ένα κόμμα που σχηματίστηκε από όσους αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από το CHP) στις εκλογές.
Δεν μπορεί να λύσει την οικονομική δυσαρέσκεια που επικρατεί σε ευρείες στρώσεις του πληθυσμού, την κατάσταση των εργαζομένων μαζών που αγωνίζονται να επιβιώσουν, το όριο της πείνας, ούτε την τραγική κατάσταση των μεταφορών και των τιμών των τροφίμων.
Σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο οργανώθηκαν δράσεις αλληλεγγύης προς τα άτομα της κοινότητας LGBTI+ στην Τουρκία. Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν μπροστά από τις τουρκικές πρεσβείες σε διάφορες πόλεις πολλών χωρών, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Γαλλία, οι Κάτω Χώρες, η Δανία, ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Ισπανία, η Νότια Κορέα, οι ΗΠΑ και η Ελβετία.
Μελτέμ Οράλ