Μια βραδιά με πολύ ζωντανή συζήτηση έγινε στο φιλόξενο χώρο των κατειλημμένων Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, με αφορμή την εκδήλωση που οργάνωσε το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο για το βιβλίο «Επανάσταση και Αντεπανάσταση στην Ελλάδα – Ο Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949», την Παρασκευή 23 Οκτώβρη. Ομιλητές ήταν ο δημοσιογράφος και ιστορικός Τάσος Κωστόπουλος και ο συγγραφέας του βιβλίου Λέανδρος Μπόλαρης. Τη συζήτηση που ακολούθησε συντόνισε η Αλεξάνδρα Σιαφάκα, εργαζόμενη στην ΕΡΤ.
«Μου δόθηκε η ευκαιρία, κατ' αρχήν, να διαβάσω ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο» είπε ο Τάσος Κωστόπουλος. «Συνήθως αυτά που διαβάζουμε, όταν μιλάνε για πράγματα που σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον γνωρίζουμε, η αυθόρμητη τάση είναι κανείς να κάνει μια νοερή διόρθωση: αυτό θα το έγραφα αλλιώς, κλπ. Αυτή τη φορά, παραδόξως, αισθανόμουν διαρκώς να συμφωνώ με τα γραφόμενα στο βιβλίο του Λέανδρου σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Το βιβλίο “Επανάσταση και αντεπανάσταση στην Ελλάδα – Ο Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949” αποτελεί ένα έξοχο δείγμα υψηλής ιστορικής εκλαΐκευσης, που απευθύνεται σε ένα ευρύ κοινό του κοινωνικού κινήματος, καταφέρνοντας να δώσει ένα συνοπτικό αλλά επαρκές και εμπεριστατωμένο ερμηνευτικό πλαίσιο και σχήμα για ένα γεγονός που καθόρισε σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξη της μεταπολεμικής Ελλάδας».
«Η Αντίσταση κι ο Εμφύλιος είναι διαρκές θέμα συζήτησης στην Αριστερά, και θα μείνει», συνέχισε ο Λ. Μπόλαρης. «Αλλά έχει σημασία και για το σήμερα. Ζούμε σε μια στιγμή που όλη η συζήτηση στο κίνημα είναι τι γίνεται στη Γαλλία, τι γίνεται στην Ισπανία, και τι ξεπροβάλλει εδώ. Είμαστε σε –ή πάμε για– ένα Μάη του 1968; Το σίγουρο είναι ότι έχουμε ένα ολόκληρο κομμάτι κόσμου που βάζει ξανά στην ατζέντα της συζήτησης την εξέγερση, την κόντρα με το σύστημα, τη λέξη επανάσταση. Και αυτό που προσπαθεί να δείξει το βιβλίο, που γράφτηκε πριν από αυτά τα γεγονότα προφανώς, είναι ότι σαν Αριστερά πρέπει να προβλέπουμε και να προλέγουμε, που έλεγε κι ο Γκράμσι. Γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που η Ευρώπη έζησε περίοδο πολέμων αλλά και επαναστάσεων. Και το βιβλίο επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα: γιατί στο τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου δεν είχαμε επανάληψη των επαναστάσεων που είχαμε στο τέλος του Πρώτου;».
Αναπόφευκτα, η συζήτηση που ακολούθησε αφορούσε όλα τα κρίσιμα ζητήματα για το κίνημα τότε και σήμερα: από το ρόλο των εθνικοαπελευθερωτικών και αντιφασιστικών κινημάτων ή το αν ήταν ζήτημα «λαθών» ή ζήτημα στρατηγικής η πολιτική του ΚΚΕ τότε, μέχρι τους σημερινούς αγώνες της εργατικής τάξης και της νεολαίας.