Οι περίοδοι κρίσης αναδεικνύουν «ευεργέτες», πλούσιους Έλληνες οι οποίοι δαπανούν χρήματα για «κοινωφελείς σκοπούς». Σε αυτή την κρίση φαίνεται πως και οι «φτωχοί» τείνουν να γίνουν ευεργέτες!
Η ΕΡΤ αποφάσισε πως δεν μπορεί να σηκώσει το οικονομικό βάρος της Eurovision και ήρθε ένας άνθρωπος, που δεν έχει λεφτά ούτε για να πληρώσει τους υπαλλήλους του και τους απολυμένους του, ο κ. Κουρής, να πει «για τη Eurovision ρε γαμώ το» και να την αναλάβει με απευθείας ανάθεση, μέσω του MAD TV.
Και όχι μόνο!!! Δεκάδες εταιρείες έχουν μπει ήδη στην ΕΡΤ για να βγάλουν τη δουλειά, αφού εκείνη λόγω μνημονίου διώχνει τους υπαλλήλους της. Συνάδελφοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ρίχνονται στην ανεργία (η εταιρεία θα πάρει έναν με σύμβαση για κάθε δέκα που απολύει), αλλά το πρόγραμμα φιλοδοξεί να το βγάλει με εργολάβους και μεικτές παραγωγές. Θα της κοστίσει λιγότερο αυτό; Δεν έχει σημασία, αφού πλαφόν μπαίνει μόνο στη μισθοδοσία και όχι στα έξοδα της δημόσιας τηλεόρασης, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και οι εργολαβίες.
Πριν πολλά χρόνια η ΕΡΤ αποφάσισε να δώσει την καθαριότητα σε ιδιώτη. Οι 34 συνάδελφοι –ες που εργάζονται για τον εργολάβο που πήρε τον καθαρισμό, από 500€ που έπαιρναν για έξι ώρες εργασίας, από εδώ και στο εξής θα παίρνουν 380€ για τις ίδιες ώρες. Το καλύτερο; Τα Σωματεία της ΕΡΤ δεν τους καλύπτουν, αφού δεν είναι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ, αλλά στον εργολάβο. Θυμάται κανείς την Κούνεβα;
Κι αν κάποιοι συνάδελφοι νομίζουν πως το θέμα δεν τους αφορά, αφού δεν ανήκουν στον εργολάβο, κάνουν μεγάλο λάθος. Τα σωματεία μας είναι ισχυρά όσο έχουν εργαζόμενους που τα στηρίζουν. Όταν οι μισοί εργαζόμενοι θα ανήκουν σε εργολάβους, τα σωματεία τι θα μπορούν να κάνουν για τους υπόλοιπους;
Κάναμε απεργίες, στάσεις εργασίας για συλλογικές συμβάσεις εργασίας, για να μην απολυθούν οι συμβασιούχοι και να πάψουν οι μεικτές παραγωγές. Σε αυτό πρέπει να συσπειρωθούμε όλοι οι εργαζόμενοι. Και να το προχωρήσουμε και λίγο ακόμα. Όσοι εργάζονται για την ΕΡΤ, να γίνουν υπάλληλοι της ΕΡΤ. Και να δυναμώσουμε τα σωματεία μας εντάσσοντάς τους στις γραμμές μας.
Ειρήνη Φωτέλλη