Το Μπαχρέιν καταλήγει συχνά να είναι η ξεχασμένη γωνιά της Αραβικής Άνοιξης. Όμως δεν είναι η λιγότερο σημαντική. Στη μικρή χώρα του Κόλπου, ο κόσμος που ξεσηκώθηκε πριν από δυο χρόνια, αντιμετώπισε άγρια καταστολή από την βασιλική οικογένεια, αλλά και από τα σαουδαραβικά στρατεύματα που εισέβαλαν για να ενισχύσουν την κυβέρνηση.
Παρότι το καθεστώς κατάφερε να παραμείνει στη θέση του πατώντας πάνω στο αίμα, o ηρωισμός και η αυτοπεποίθηση δεν έχουν κάνει βήμα πίσω. Την περασμένη βδομάδα η δεύτερη επέτειος της επανάστασης έδωσε αφορμή για μια ακόμη μαχητική εμφάνιση στο δρόμο, σε κόντρα με όλες τις απαγορεύσεις και απέναντι σε πραγματικά πυρά. Η Γιουσούρ αλ-Μπαχρέινι, που κατάγεται από το Μπαχρέιν και είναι μέλος της αδελφής οργάνωσης του ΣΕΚ στον Καναδά, μεταφέρει κάποιες από τις εικόνες της επετείου:
“Χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά βγήκαν στους δρόμους στη δεύτερη επέτειο της επανάστασης την περασμένη Πέμπτη. Σε πόλεις και χωριά, ο κόσμος που δίνει τη μάχη για τη συνέχιση της επανάστασης, τα έβαλε με το καθεστώς αλ-Χαλίφα, προχώρησε σε γενική απεργία και δράσεις πολιτικής ανυπακοής από τις 5 το πρωί. Οι εργάτες δεν πήγαν για δουλειά και κατέβηκαν στις διαδηλώσεις.
Δολοφονία
Οι φοιτητές και οι μαθητές δεν πήγαν στα μαθήματά τους. Ο 14χρονος Χουσεΐν αλ-Τζαζίρι ήταν ανάμεσά τους. Οι δυνάμεις καταστολής εισέβαλαν μαζικά στο χωριό Ντάιχ, όπου διαδήλωνε ο Χουσεΐν με τους συμμαθητές του. Άνοιξαν πυρ χρησιμοποιώντας διεθνώς απαγορευμένα πραγματικά πυρά. Σύμφωνα με την αντιπολιτευόμενη πολιτική οργάνωση αλ-Ουιφάκ, οι κυβερνητικές δυνάμεις σκότωσαν εσκεμμένα το μικρό παιδί, πυροβολώντας τον στο πάνω μέρος του σώματός του, τρεις φορές.
Ένας αυτόπτης μάρτυρας είπε: “Ξαφνικά ένας από τους μισθοφόρους στάθηκε μπροστά στον μάρτυρα και τον πυροβόλησε επανειλημμένα. Οι φίλοι του πάλεψαν για να τον κρατήσουν στη ζωή, αλλά δεν τα κατάφεραν.” Ο θάνατός του βεβαιώθηκε στο νοσοκομείο Σαλμανίγια.
Επιθέσεις δέχτηκαν και διαδηλώσεις σε άλλες περιοχές. Ένας διαδηλωτές από τη Σανάμπις δήλωσε: “Είναι σκοτεινά. Υπάρχουν μπλόκα της αστυνομίας παντού. Δακρυγόνα πέφτουν μέσα στα σπίτια των ανθρώπων. Τα παιδιά δεν μπορούν να αναπνεύσουν». Ένας άλλος αυτόπτης μάρτυρας από το Ντραζ λέει: “Αμέσως μετά το κάλεσμα για την προσευχή, ακούσαμε ήχους πυροβολισμών. Οι δυνάμεις ασφαλείας δεν θέλουν να φύγουμε από το σπίτι για να πάμε στο τζαμί. Φοβούνται ότι θα προχωρήσουμε σε μια ακόμη ειρηνική διαμαρτυρία”.
Παρά το θάνατο του Χουσεΐν αλ-Τζαζίρι και πολλές συλλήψεις, οι επαναστάτες στο Μπαχρέιν κατάφεραν μια νίκη σε βάρος του καθεστώτος: οι εργάτες σε απεργία, τα μαγαζιά κλειστά, οι μαθητές μακριά από τα μαθήματα, ενώ δεν πραγματοποιήθηκε καμιά οικονομική συναλλαγή. Η “απεργία αξιοπρέπειας” παρέλυσε το καθεστώς την ώρα που ο βασιλιάς του Μπαχρέιν προσπαθούσε να ανοίξει διάλογο με την αντιπολίτευση. Με διαλυμένες τις υποσχέσεις περί μεταρρύθμισης και με ασταμάτητη καταστολή, η κυβέρνηση δεν μπορεί για πολύ ακόμη να κρύβεται πίσω από αυτόν τον 'διάλογο'”.