Εκδηλώσεις τιμής και μνήμης έγιναν την περασμένη βδομάδα με αφορμή τα 70 χρόνια από την αναχώρηση του πρώτου τρένου από τη Θεσσαλονίκη με προορισμό το στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς. 50 χιλιάδες Εβραίοι της Θεσσαλονίκης, μια ολόκληρη κοινότητα που ζούσε στην πόλη από τα τέλη του 15ου αιώνα εξοντώθηκε από τους ναζί.
Το Ολοκαύτωμα είναι το μεγαλύτερο έγκλημα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Οι ναζί έστησαν μια βιομηχανία θανάτου. Σιδηροδρομικές γραμμές, σταθμοί, αποθήκες, εργοστάσια, όλα για να μεταφέρουν εκατομμύρια ανθρώπους: Εβραίους, Ρώσους, ανάπηρους, Ρομά, ομοφυλόφιλους, αριστερούς, με το θάνατό τους να οργανώνεται μεθοδικά και τα κορμιά τους να καταλήγουν στους φούρνους. Αυτός ήταν ο ναζισμός που σήμερα νοσταλγούν οι Χρυσαυγίτες. Ήταν τα μεσάνυχτα της ανθρώπινης ιστορίας.
Πράξη
Ο Σαμαράς πήρε μέρος στις εκδηλώσεις της Θεσσαλονίκης και αναγκάστηκε κι αυτός να χρησιμοποιήσεις ένα αντιφασιστικό σύνθημα: “Ποτέ ξανά”. Είπε μάλιστα πως τη μνήμη της αντιναζιστικής αντίστασης “την προσβάλλουν βάναυσα και την αμαυρώνουν σήμερα οι ελάχιστες μεμονωμένες φωνές που προσπαθούν να αναβιώσουν το ρατσισμό και τον αντισημιτισμό”. Σε αυτές τις “ελάχιστες φωνές” βέβαια, το δρόμο τον έχει ανοίξει η κυβέρνησή του που προσπαθεί να γατζωθεί στην εξουσία με τη ρατσιστική ατζέντα, η αστυνομία του που ψηφίζει κατά 50% Χρυσή Αυγή, οι δικαστές του που χαϊδεύουν τους νεοναζί. Είναι ο ίδιος που έχει ανοίξει σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης για μετανάστες. Το “Ποτέ ξανά φασισμός” για μας δεν είναι μόνο σύνθημα, αλλά πράξη.
Όπως και πριν από 70 χρόνια, αυτοί που πάλεψαν για να σώσουν τους Εβραίους και τελικά κατάφεραν να τσακίσουν τους ναζί ήταν οι μαχητές και οι μαχήτριες του ΕΑΜ. Κόντρα στους πολιτικούς προγόνους του Σαμαρά που δεν βίωσαν ούτε τον πόλεμο, ούτε την πείνα, ούτε τη φρίκη της ναζιστικής κατοχής.