Ο ξεσηκωμός στις σχολές πανελλαδικά έχει αναγκάσει την κυβέρνηση να αλλάζει το Σχέδιο Αθηνά μέρα παρά μέρα. Στην…τρίτη βερσιόν του Σχεδίου δεν υπάρχουν οι αλλαγές που είχαν σχεδιαστεί για τα ξενόγλωσσα τμήματα στη Φιλοσοφική Αθήνας και στο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης, ενώ δεν καταργούνται ούτε το Πρόγραμμα Ψυχολογίας, ούτε το Τμήμα Προσχολικής Αγωγής.
Eίναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση προσπαθεί με διάφορες ντρίπλες να περιορίσει τις αντιδράσεις, αλλά το μόνο που πετυχαίνει με αυτές τις υποχωρήσεις είναι να ανοίξει την όρεξη στους φοιτητές να φτάσουν μέχρι το τέλος. Αυτά που δήλωσαν στην ΕΑ φοιτητές και καθηγητές της Φιλοσοφικής (διαβάστε στη σελίδα 7) είναι η πραγματική εγγύηση για τη νίκη. Κανείς δεν πρέπει να έχει αυταπάτες ότι θα «εξαιρεθεί», όλοι χρειάζεται να παλέψουν για τη συνολική ανατροπή.
Οι επόμενες δύο εβδομάδες είναι κρίσιμες. Ήδη, έχουν αποφασιστεί νέες διαδηλώσεις στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις αυτή την Πέμπτη 21/3, ενώ στις 28/3, κατά πάσα πιθανότητα, θα γίνει νέα πανελλαδική πορεία.
Είναι ευκαιρία ο συντονισμός ανάμεσα στους φοιτητές, τους πανεπιστημιακούς και τους διοικητικούς να δυναμώσει και να διευρυνθεί. Το Συντονιστικό των Γενικών Συνελεύσεων και των Καταλήψεων μπορεί να πάρει πρωτοβουλία να καλέσει δάσκαλους και καθηγητές σε σύσκεψη για να αποφασιστεί αγωνιστική συμπόρευση από δω και πέρα. Ακόμα και να μην ανταποκριθούν ο ηγεσίες των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ (παρόλο που θα έχουν πρόβλημα να αρνηθούν ένα τέτοιο κάλεσμα), αυτή η απεύθυνση μπορεί να γίνει στο συντονισμό των ΕΛΜΕ και των Συλλόγων Δασκάλων που είχε οργανώσει το μεγάλο εκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 2 Μάρτη.
Βασική προϋπόθεση για να είναι νικηφόρα η σύγκρουση είναι η συνέχιση και η κλιμάκωση των καταλήψεων. Ήδη, έχουν χάσει κάθε αξιοπιστία όσοι υποστήριζαν ότι δεν μπορούν να παρθούν αποφάσεις για καταλήψεις με διάφορα προσχήματα. Τα μαζικότερα μπλοκ της Πέμπτης 14 Μάρτη ήταν αυτά που είχαν πάρει απόφαση για κατάληψη μετά από Γενική Συνέλευση.
Συμπεράσματα
Πάνω στη συζήτηση για τη συνέχεια χρειάζεται να ξεκαθαριστούν ακόμα δύο ζητήματα που εμφανίστηκαν και στη μάχη του 2006-07, από όπου μπορούμε να βγάλουμε πολύτιμα συμπεράσματα.
Πρώτον, η μάχη απέναντι στο Σχέδιο Αθηνά χρειάζεται να δοθεί κοινά τόσο από τους σπουδαστές των ΤΕΙ όσο και από τους φοιτητές των Πανεπιστημίων. Είναι λάθος ο προσανατολισμός που βάζει το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (συσπειρώνει τους φοιτητές που επηρεάζονται από το ΚΚΕ). Η συγκέντρωση στο Υπουργείο Παιδείας με κέντρο λίγα τμήματα ΤΕΙ που καλέστηκε την ίδια μέρα με τη διαδήλωση στα Προπύλαια ήταν πολύ μικρότερη, ενώ περιορίστηκε στη Νερατζιώτισσα με αποτέλεσμα να μην τη δει κανείς.
Είναι μια επιλογή που οι δυνάμεις του ΚΚΕ έχουν ξαναδοκιμάσει αντιμετωπίζοντας σεκταριστικά το κίνημα των καταλήψεων που ξέσπαγε το Μάη του 2006. Τότε, είχαν προσπαθήσει να εμφανίσουν το «Πανελλαδικό Συντονιστικό των ΤΕΙ» που όμως εξαφανίστηκε μετά από λίγο αφού η ζωντάνια και η αποφασιστικότητα των χιλιάδων φοιτητών που συμμετείχαν στις Γενικές Συνελεύσεις είχαν δημιουργήσει το Συντονιστικό των Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων με πρωτοβουλία της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, των ΕΑΑΚ και της Πρωτοβουλίας Γένοβα.
Δεύτερον, η μάχη δεν αφορά μόνο τους φοιτητές, δεν έχουμε απέναντι μας μόνο το Υπουργείο Παιδείας. Χρειάζεται να μπαίνει ξεκάθαρα ότι πρέπει να συνδεθεί το φοιτητικό με το εργατικό κίνημα και ότι η μάχη είναι απέναντι στην συγκυβέρνηση του Σαμαρά.
Η νίκη του φοιτητικού κινήματος το 2006-07 απέναντι στη «ναυαρχίδα των μεταρρυθμίσεων» της κυβέρνησης Καραμανλή, όπως ονομάστηκε η επίθεση στη δημόσια Παιδεία, άνοιξε το δρόμο για να την ξηλώσουμε. Το ίδιο μπορεί να γίνει και τώρα και μάλιστα σε πολύ μικρότερο διάστημα αφού έχουμε περάσει τρία χρόνια γεμάτα με αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας, με δύο κυβερνήσεις να έχουν υποκύψει στη δύναμη των από τα κάτω.