"Όσον αφορά τον πανηγυρισμό μου, είχαμε μια συνομιλία με τους συμπαίκτες μου και θέλαμε να σηκώσουμε τον κόσμο όρθιο. Για αυτό επέλεξα τη συγκεκριμένη κίνηση που έχουμε δει όλοι από τη Χρυσή Αυγή". Αυτή ήταν η πιο ειλικρινής δικαιολογία του Γιώργου Κατίδη για το ναζιστικό χαιρετισμό με τον οποίο πανηγύρισε το γκολ που πέτυχε το Σάββατο, όμως δε βρέθηκε κανένας συμπαίκτης του να τον δικαιολογήσει (εκτός του κολλητού του Μ. Παυλή). Η ιστορία έγραψε ότι για πρώτη φορά μετά από 70 χρόνια εμφανίστηκε στο χορτάρι των γηπέδων στην Ελλάδα ο χαιρετισμός των ναζί.
Η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία απέκλεισε τον παίκτη ισόβια από τις εθνικές ομάδες ενώ ακόμη και ο Σαμαράς αναγκάστηκε να δηλώσει ότι δεν πρέπει να συμβεί κάτι τέτοιο "Ποτέ Ξανά". Οι άμεσες αυτές αντιδράσεις δεν είναι τυχαίες. Το ξέσπασμα του αντιφασιστικού κινήματος όλο το προηγούμενο διάστημα από τους δρόμους, τους χώρους δουλειάς μέχρι τα γήπεδα δεν αφήνει περιθώρια για ανοχή σε ναζιστικές προκλήσεις.
Αυταπάτη
Όχι ότι δεν έγινε προσπάθεια «να πέσουν οι τόνοι» από διάφορες μεριές, αλλά δεν πέρασαν. Για παράδειγμα, ο Γ. Χελάκης έγραψε ότι ένας «καθαρόαιμος φασίστας θα το έφτανε μέχρι το τέρμα». Είναι αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι ένας φασίστας θα παραδεχθεί οτιδήποτε: από τον Κασιδιάρη με τη ληστεία ή την επίθεση στις βουλευτίνες της αριστεράς μέχρι τα ναζιστικά καθάρματα που κυνηγούν τα βράδια μετανάστες σε στενά.
Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για την ηλικία ή την άγνοια. Με τις ίδιες δικαιολογίες είχαν προσπαθήσει να υπερασπίσουν και τη Β. Παπαχρήστου πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες για το ρατσιστικό σχόλιο της.
Δεν είναι μόνο η σωστή απόφαση της ΕΠΟ ή η κατακραυγή από όλα τα κόμματα, εκτός της Χρυσής Αυγής που έβγαλε αρχικά ανακοίνωση στήριξης στον Κατίδη, που δείχνουν τις διαθέσεις του κόσμου. Είναι οι συμπαίκτες του που τον απομόνωσαν για την πράξη του και οι φίλαθλοι της ΑΕΚ που απαιτούν στο σύνολό τους να τεθεί εκτός ομάδας ή/και ποδοσφαίρου.
Η ανακοίνωση της Original είναι ενδεικτική (original21.com/headlines/222). Το μέλλον μπορεί να είναι αντιφασιστικό και στα γήπεδα, μπροστά αλλά και πίσω από τα κάγκελα των εξεδρών. Κάποτε για το χαιρετισμό του ο Ιταλός Ντι Κάνιο τη γλίτωνε με ένα πρόστιμο της πλάκας και μια αγωνιστική αποκλεισμό. Στην αντιφασιστική κουλτούρα των ποδοσφαιρόφιλων εργαζομένων και νεολαίων του 2013 το "Θα κριθούμε από τις πράξεις μας ...", που έγραφε ο ίδιος ο Κατίδης στο τουίτερ, έχει ήδη γίνει πράξη: ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ.