Ο υποψήφιος με την Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας Μοχάμεντ Σαϊντ ήταν ένας από τους επτά Πακιστανούς μετανάστες που υπέγραψαν το παραπάνω κείμενο, έχοντας πέσει θύματα των παράνομων απαγωγών που οργάνωσαν από κοινού οι ελληνικές και νατοϊκές μυστικές υπηρεσίες, το καλοκαίρι του 2005.
Η ελληνική κυβέρνηση αρχικά αρνήθηκε το γεγονός και τις καταγγελίες που δημοσιεύτηκαν στην Εργατική Αλληλεγγύη -και στον αστικό τύπο στα ψιλά- για να εκτεθεί ανεπανόρθωτα όταν εκπνέοντας το 2005, στοιχεία και αποδείξεις της παράνομης δράσης των μυστικών υπηρεσιών ήρθαν στο φως δικαιώνοντας τους απαχθέντες.
Αυτό που ακολούθησε, ήταν μια σωρεία επιθέσεων και απειλών ενάντια στους καταγγέλλοντες εκ μέρους της ελληνικής και της πακιστανικής κυβέρνησης, με αποκορύφωμα την προσπάθεια δίωξης του προέδρου της Πακιστανικής Κοινότητας, Τζαβέντ Ασλάμ. Το εργατικό και αντιρατσιστικό κίνημα απέκρουσαν τις επιθέσεις, αλλά αυτό δεν σήμανε και τη δικαίωση των θυμάτων, αφού η υπόθεσή τους έφτασε τελικά να μπει στο αρχείο το 2008, για να ξανανοίξει όμως υπό την πίεση των διαμαρτυριών ξανά φέτος το Μάη.