Ο Παπανδρέου και ο Παπακωνσταντίνου, όπως ήταν φυσικό, έτρεξαν να δηλώσουν ότι “δεν θα υπάρξει δημοσιονομικός εκτροχιασμός της χώρας και, συνεπώς, νέα επιβάρυνση των μισθωτών και των συνταξιούχων”. Οι δηλώσεις τους όμως δεν αξίζουν ούτε μια δεκάρα. Μέσα στους δώδεκα μήνες που έχουν κλείσει στην εξουσία τα ψέματα και οι υποσχέσεις διαδέχονται συνεχώς η μια την άλλη. Στο τέλος πάντα τα “λεφτά δεν υπάρχουν” και οι περικοπές είναι για μια ακόμα φορά “αναγκαίες”.
Αυτή τη φορά η διάψευση ήρθε αμέσως από τους ίδιους τους εκπροσώπους της Τρόικας. Σύμφωνα με τον Σερβάς Ντερούζ, τον επικεφαλής του κλιμακίου της Κομισιόν “δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αναθεώρηση των στοιχείων του 2009 θα έχει επιπτώσεις το 2010 και το 2011”. Θα χρειαστούν “διορθωτικές δράσεις”, είπε, “είτε στην πλευρά των δαπανών είτε στην πλευρά των εσόδων”. Είτε νέες περικοπές, δηλαδή, είτε νέοι φόροι. 'Η ένας συνδυασμός και των δυο.
Αυτό που προκάλεσε την αναθεώρηση του ελλείμματος δεν ήταν η ξαφνική ανακάλυψη κάποιων νέων κρυφών κονδυλίων. Όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι ελεγκτές η αναθεώρηση είναι αποτέλεσμα της μεταφοράς κάποιων εξόδων από τη μια κατηγορία σε μια άλλη: καθαρό μαγείρεμα δηλαδή. Και αυτή η μεταφορά έχει έναν και μοναδικό στόχο: την λήψη πρόσθετων μέτρων. Αυτό που προκάλεσε την αναθεώρηση ήταν η ίδια η “επιτυχία” του προγράμματος λιτότητας μέσα σε αυτούς τους μήνες. Αν οι τραπεζίτες κατάφεραν ανεβάζοντας το έλλειμμα στο 13.5% να τσεπώσουν μερικά δισεκατομμύρια γιατί να μην το ανεβάσουν στο 15% ή ακόμα και στο 16%;
Ότι ήταν οι φούσκες για τα χρηματιστήρια όλα τα προηγούμενα χρόνια ήταν και η “δημιουργική λογιστική” για τα δημόσια οικονομικά. Τα χρέη και τα ελλείμματα εξαφανίζονταν κατά βούληση με την ίδια μέθοδο που εξαφανίζονταν και οι πειρασμοί στο τραπέζι των μοναχών: βαφτίζοντας τα διαφορετικά. Οι εξοπλισμοί ήταν για την άμυνα και όχι για δημόσιες δαπάνες. Άρα δεν προστίθενται στο έλλειμμα. Ούτε οι επιδοτήσεις προς τους τραπεζίτες προστίθενται στο έλλειμμα. Τι είναι οι τραπεζίτες, δημόσιοι υπάλληλοι που επιβαρύνουν με τον μισθό τους τον προϋπολογισμό; Και φυσικά αυτή η πρακτική μόνο ελληνική πρωτοτυπία δεν ήταν. Όσο η οικονομία δούλευε τα κόλπα αυτά απλά “λάδωναν” τα γρανάζια της. Τώρα που το σύστημα όμως σταμάτησε, οι οικονομολόγοι ανακάλυψαν ξαφνικά ότι ο μηχανισμός έχει βουλιάξει στο λάδι.
Αλλά αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι εγκατέλειψαν και τις παλιές καλές δοκιμασμένες τους μεθόδους της “δημιουργικής λογιστικής”. Απλά τις προσαρμόζουν στις νέες καταστάσεις. Κανένας μοναχός δεν έγινε, άλλωστε, ξαφνικά ενάρετος απλά και μόνο επειδή το κόκαλο της “λαγάνας” του κάθισε στο λαιμό.