Είναι μεγάλη η σημασία αυτών των εκλογών γιατί είναι οι πρώτες εκλογές που γίνονται με την εφαρμογή του αντεργατικού Μνημόνιου, αλλά και οι εκλογές που γίνονται με την εφαρμογή του νέου σχεδίου Καλλικράτης, που σημαίνει ότι πάμε σε τοπικό κράτος που εφαρμόζει ξεκάθαρα τις πολιτικές όχι μόνο της κυβέρνησης, αλλά και της ΕΕ, που προχωράει σε μεγαλύτερες ιδιωτικοποιήσεις στους δήμους, σε μεγαλύτερη φορομπηχτική πολιτική σε βάρος των πολιτών των δήμων, μεγαλύτερες περικοπές στις δαπάνες για την υγεία, την παιδεία.
Η περιοχή του Πειραιά έχει πληγεί ιδιαίτερα με την εφαρμογή των ιδιωτικοποιήσεων και των αντεργατικών μέτρων του τελευταίου καιρού. Ολοι γνωρίζουμε την κατάσταση που επικρατεί στην εργατική τάξη του Πειραιά, με τη μεγάλη ανεργία, με τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, με τα πάρα πολλά προβλήματα που συναντάνε ακόμα και για την επιβίωσή τους οι λαϊκές οικογένειες και η νεολαία του Πειραιά.
Οι δήμοι του Πειραιά στο σύνολό τους είναι υπερβολικά χρεωμένοι. Ο Δήμος, ιδιαίτερα του Πειραιά, έχει το πιο μεγάλο χρέος από όλους τους δήμους της χώρας, πράγμα που σημαίνει ότι με την εφαρμογή του Καλλικράτη, οι δήμοι αυτοί για να μπορέσουν να επιβιώσουν και να καλύψουν τα λειτουργικά έξοδα ή θα πρέπει να καταφύγουν σε ακόμα μεγαλύτερο δανεισμό, που σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη υπερχρέωση στις τράπεζες, είτε να προχωρήσουν σε ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας - δημοσίων χώρων, αλλά και παραχώρηση δημοτικών υπηρεσιών, όπως η καθαριότητα, οι ανακυκλώσεις κλπ στο κεφάλαιο – είτε επιβάλλοντας ακόμα περισσότερους φόρους στους πολίτες.
Στην περιοχή μας, στο μεγάλο πλήγμα που έχει δεχθεί η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και τη μεγάλη ανεργία που έχει προκαλέσει ειδικά σε περιοχές, όπως είναι το Πέραμα, η Δραπετσώνα, το Κερατσίνι, ήρθε να προστεθεί η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και το ξεπούλημά του στην κινέζικη COSCO και όλο το σχέδιο που τη συνοδεύει: με ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ και παράδοση των χώρων του, όπως η Λεύκα και ο Σταθμός των εμπορευμάτων, για την ίδια χρήση στην κινέζικη πολυεθνική.
Ανύπαρκτοι
Από την άλλη ο Πειραιάς χαρακτηρίζεται από τη χαμηλότερη ποιότητα ζωής στην Ελλάδα. Οι ελεύθεροι χώροι είναι ανύπαρκτοι και όπου υπάρχουν, δίνονται για «αξιοποίηση» στο μεγάλο κεφάλαιο, όπως ο χώρος του εργοστασίου των Λιπασμάτων, που αποδόθηκε στην Εθνική Τράπεζα για να «αξιοποιηθεί» για πολυτελή γραφεία και κατοικίες, μαρίνες κλπ – κάτι αντίστοιχο με το σχέδιο για το Ελληνικό. Η χαμηλή ποιότητα ζωής έχει να κάνει με την χαμηλή ποιότητα στην Παιδεία και την Υγεία, πχ η περιοχή του Πειραιά έχει το μεγαλύτερο ποσοστό αποτυχίας στις πανελλαδικές εξετάσεις.
Όλα αυτά θα γίνουν χειρότερα. Το ερώτημα είναι πως μπορούμε να αντιδράσουμε και εάν σε αυτό μπορούν να βοηθήσουν αυτές οι εκλογές. Είμαστε από αυτούς που πιστεύουν ότι η αντίσταση του κόσμου, ο αγώνας είναι μονόδρομος. Ενας αγώνας, όμως, που πρέπει να είναι συντονισμένος, που πρέπει να ξεφύγει από τις δαγκάνες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που δεν τον αφήνει να αναπνεύσει και να ξεδιπλωθεί, ένας αγώνας που πρέπει να είναι στα χέρια των εργαζόμενων, αλλά και ένας αγώνας που να μπορέσει να φέρει στο πολιτικό προσκήνιο αιτήματα που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των εργαζόμενων του σήμερα.
Αιτήματα σαν τη διαγραφή του χρέους και την παύση πληρωμών, την εθνικοποίηση των τραπεζών και των άλλων μεγάλων επιχειρήσεων που κλείνουν, με την απαγόρευση των απολύσεων, με την έξοδο από την ΟΝΕ και το ευρώ, την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ. Τέτοια αιτήματα που δυστυχώς δεν τολμούν να θέσουν άλλες πολιτικές δυνάμεις που αναφέρονται στο χώρο της Αριστεράς, περιορίζοντας την πολιτική τους προπαγάνδα σε ένα πολιτικό πρόγραμμα κατώτερο των περιστάσεων, ανίκανο να αντιμετωπίσει τη μεγάλη επίθεση που δεχόμαστε.
Πιστεύουμε ότι σε αυτές τις εκλογές πρέπει να εκφραστεί ολόπλευρα η αποδοκιμασία του κόσμου στην πολιτική που έχει ακολουθηθεί και πρέπει να είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι οποιοδήποτε εκλογικό αποτέλεσμα που φαίνεται ότι στηρίζει αυτές τις πολιτικές θα χρησιμοποιηθεί από τους από πάνω για μεγαλύτερη επίθεση. Γι’ αυτό δεν πρέπει να επιλέξουμε, ούτε αποχή, ούτε λευκό, αλλά μαύρο και κατάμαυρο στις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, να δείξουμε και με την ψήφο μας ότι ο δικός μας δρόμος είναι αυτός της αντίστασης και της ανατροπής του μνημόνιου. Και παράλληλα ότι είναι μια ψήφος για μια άλλη Αριστερά που να μπορεί και να ενεργοποιεί και να ενώνει τους αγώνες και ταυτόχρονα να τους μετασχηματίζει σε ένα πολιτικό κίνημα αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Εχουμε τη δύναμη να δείξουμε ότι και στον Πειραιά, το αίτημα της αντικαπιταλιστικής ανατροπής δεν είναι περιθωριακό στην περιοχή του Πειραιά, υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που στρέφεται σε αυτήν την κατεύθυνση, θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να εκφραστεί αυτό και στις εκλογές.
Από την ομιλία του Θανάση Διαβολάκη, υποψήφιου Δήμαρχου Πειραιά σε εκδήλωση μαζί με τον Αγγελο Χάγιο και το Νίκο Καββαδά στο Πέραμα
Aντιμετωπίζουμε καθημερινά την υποβάθμιση των γειτονιών του Πειραιά. Του Πειραιά που πάει να μετατραπεί από μια εργατούπολη σε μια πόλη ανεργίας και εργατικών ατυχημάτων, που το σύστημα υποβαθμίζει συστηματικά την ίδια την ανθρώπινη ζωή, τον πολιτισμό. Εμείς, οι αγωνιστές που συμμετέχουμε στην Ανταρσία στο Λιμάνι έχουμε βρεθεί μπροστά σε όλους τους αγώνες των εργαζομένων, από τις μάχες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και την διάλυση των νοσοκομείων μέχρι τους αγώνες ενάντια στην καταστρατήγηση των εργασιακών, μισθολογικών, ασφαλιστικών δικαιωμάτων, του δικαιώματος στην ίδια την εργασία. Ταυτόχρονα αντιπροσωπεύουμε εκείνο το κομμάτι της αριστεράς που βάζει στο στόχαστρο το ίδιο το σύστημα με προοπτική την ανατροπή του.
Μαρία Ανδρέου, καθηγήτρια, υποψήφια με την «Ανταρσία στο Λιμάνι» στον Πειραιά