Αυτή την πρόταση υπερψήφισαν οι ΠΑΣΚ (Ντριβαλάς), ΠΑΣΚ (Κουτσιουμπέλης), ΔΑΚΕ, Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή (Μπαλασόπουλος) και η Αυτόνομη Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία (ΑΑΡΣ- η παράταξη που πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ). Την ίδια πρόταση για απεργιακή κινητοποίηση είχε και το ΠΑΜΕ, αλλά με διαφορετικό πλαίσιο.
Οι Παρεμβάσεις πρότειναν 48ωρη στις 6 και 7 Φλεβάρη, ημέρες που υπάρχουν οι 24ωρες απεργίες σε Υγεία και Παιδεία αντίστοιχα, Γενικές Συνελεύσεις σε όλο το Δημόσιο στη συνέχεια και πρόταση για κλιμάκωση με τριήμερη ή πενθήμερη απεργία στις αρχές Μάρτη και συνέχιση με νέες ΓΣ και απεργία.
Αυτή η πρόταση μπορούσε να εξασφαλίσει ότι η ΑΔΕΔΥ θα στήριζε τις απεργιακές κινητοποιήσεις που έχουν ήδη αποφασίσει οι εργαζόμενοι σε Παιδεία και Υγεία ενάντια στις διαθεσιμότητες-απολύσεις και να βοηθήσει έγκαιρα στον συντονισμό όλων των κλάδων πριν από την κρίσιμη ημερομηνία στις 22 Μάρτη όταν και τελειώνει το οχτάμηνο της διαθεσιμότητας για τους εκπαιδευτικούς, τους Σχολικούς Φύλακες και άλλους. Αυτή ήταν και η απαίτηση από τη βάση των εργαζόμενων. Να καλύψει δηλαδή η ΑΔΕΔΥ τις δύο απεργιακές κινητοποιήσεις που βγήκαν από τα κάτω, με πίεση πάνω στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία του κάθε χώρου.
Αυτή η απαίτηση δεν πάρθηκε υπόψη από καμιά από τις δυνάμεις του Γενικού Συμβουλίου με δικαιολογίες ή ακόμα και ευθείες επιθέσεις στις αποφάσεις για τις δύο 24ωρες. Η ΠΑΣΚ, τόσο στη μία ή την άλλη εκδοχή της, αξιοποίησε το γεγονός της μη συγκρότησης του Προεδρείου της Εκτελεστικής Επιτροπής για να τονίσει ότι δεν μπορεί να αποφασιστεί ουσιαστικά τίποτα χωρίς να υπάρξει εκλογή προέδρου της ΑΔΕΔΥ.
Η ΔΑΚΕ επιτέθηκε στους συντονισμούς που έχουν υπάρξει (πχ της ΟΛΜΕ και της ΠΟΕ-ΟΤΑ) για να «υπερασπίσει» το ρόλο της Συνομοσπονδίας, αλλά στην ουσία τοποθετήθηκε με αυτόν τον τρόπο για να μπλοκάρει την απόφαση για άμεση απεργιακή κινητοποίηση.
Ψηφοφορία
Η Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή (που αποτελείται κυρίως από μέλη της ΠΟΕ-ΟΤΑ) αναφέρθηκε στην στάση εργασίας που έχει κηρύξει η Ομοσπονδία των Δήμων την Παρασκευή 7/2, αλλά στην ψηφοφορία δεν στήριξε την πρόταση για 48ωρη απεργία.
Η ΑΑΡΣ το μόνο που πρότεινε ήταν μια σειρά απογευματινά συλλαλητήρια που θα αναλάβουν να οργανώσουν τα Νομαρχιακά Τμήματα της ΑΔΕΔΥ και τελικά κατέληξε να ψηφίζει την παραπάνω πρόταση για απεργία το Μάρτη.
Το ΠΑΜΕ αφού κατηγόρησε τις υπόλοιπες δυνάμεις της αριστεράς ότι δεν έχουν το κατάλληλο πλαίσιο, έφερε την ίδια πρόταση με τις υπόλοιπες δυνάμεις αποδεικνύοντας ότι η διαφοροποίηση του είναι μονάχα λεκτική.
Ο Χρίστος Αργύρης, μέλος του Γενικού Συμβουλίου από τις Παρεμβάσεις μας σχολίασε την παραπάνω εξέλιξη: «Όπως είπα και στην τοποθέτηση μου στο Γενικό Συμβούλιο πρέπει να σταματήσει αυτό το γαϊτανάκι. Οι ίδιες δυνάμεις που στο Γενικό Συμβούλιο επιτίθενται στις αποφάσεις των Πρωτοβάθμιων Σωματείων και των Ομοσπονδιών, στις Γενικές Συνελεύσεις έρχονται και λένε ότι πρέπει να κινηθεί η ΑΔΕΔΥ και μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Είναι η συνταγή για παράλυση. Ο Σαμαράς με τον προϋπολογισμό, με το Φαρμακονήσι, με την καταστολή ετοιμάζεται να φέρει νέα μέτρα. Δεν πρέπει να αφήσουμε ξεκρέμαστες την ΟΛΜΕ και την Υγεία που απεργούν. Να προχωρήσουμε με απεργίες και κινητοποιήσεις δίπλα στους απεργούς του ΕΟΠΥΥ και να πάμε σε κλιμάκωση με απεργία διαρκείας μέσα στο Μάρτη. Αυτά χρειάζεται να τα πάρει απόφαση η ΑΔΕΔΥ από τώρα και όχι να περιμένει για ενάμιση μήνα».