Γεννημένος στις 3 Μάη του 1919 ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη μουσική στην δεκαετία του '30 επηρεασμένος από τους φολκ και μπλουζ ήχους του Γούντυ Γκάθρι και του Leadbelly, με τους οποίους λίγο αργότερα θα δημιουργούσαν τους Almanac Singers. Καταγράφουν και τραγουδούν στις συναυλίες συμπαράστασης και τις απεργιακές φρουρές τα τραγούδια των μεγάλων αγώνων του αμερικάνικου εργατικού κινήματος. Τότε ο Σίγκερ, όπως και χιλιάδες άλλοι ριζοσπαστικοποιημένοι εργάτες και καλλιτέχνες θα γραφτεί στο Αμερικάνικο Κομμουνιστικό Κόμμα.
Την δεκαετία του '40 γίνεται γνωστός μέσω των ραδιοφωνικών του παρουσιάσεων ενάντια στους φασίστες και τους ναζί, ενώ στην δεκαετία του '50 με την μπάντα του The Weavers έχει τις πρώτες μεγάλες δισκογραφικές επιτυχίες. Ωστόσο μπαίνει στο μάτι της επιτροπής του Γερουσιαστή ΜακΆρθυ και κατηγορείται για “αντιαμερικανική προπαγάνδα”. Ο ίδιος αρνείται με ένα τραγούδι την κλήση του σε απολογία και καταδικάζεται σε ένα χρόνο φυλάκιση.
Το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων και το κίνημα ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ στη δεκαετία του '60 βρίσκουν τον Σίγκερ στην πρώτη γραμμή. Ο Πητ θα αφιερωθεί με όλες του τις δυνάμεις σε αυτή τη μάχη βοηθώντας όχι μόνο με τα τραγούδια του αλλά και προωθώντας νέους καλλιτέχνες. “Οι περισσότεροι από εμάς χρωστάμε την καριέρα μας στον Πητ”, θα έλεγε κάποια στιγμή η Τζόαν Μπαέζ, θέλοντας να δώσει το στίγμα τόσο της καλλιτεχνικής του επιρροής όσο και εκείνο του μαχητικού καλλιτέχνη. Στην ίδια σκηνή μαζί του θα βρεθούν δεκάδες καλλιτέχνες όπως ο Μπομπ Ντύλαν σε ένα τεράστιο μπαράζ αντιπολεμικών συναυλιών.
Τη δεκαετία του '60, το χιλιοτραγουδισμένο “We shall overcome”, ένα σπιρίτσουαλ που χρησιμοποιήθηκε από τους μαύρους εργάτες στις μεγάλες απεργίες του '30 στη Νότια Καρολίνα και ξεθάφτηκε από τον Σίγκερ, θα γίνει ο ύμνος μιας ολόκληρης γενιάς.
Τις επόμενες δεκαετίες ο Σίγκερ θα συνεχίσει να είναι στην πρώτη γραμμή, ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό του Ρήγκαν, ενάντια στους πολέμους των Μπους και του Κλίντον, ενάντια στην περιβαλλοντική καταστροφή, συμμετέχοντας στα 90 του στο κίνημα των πλατειών Οccupy.
“Σε ευχαριστούμε Pete για το παράδειγμα που συνεχίζεις να μας δίνεις”, ήταν τα λόγια του Bruce Springsteen στην μεγάλη συναυλία με τους δεκάδες καλλιτέχνες που οργανώθηκε στο κατάμεστο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης το 2009 για τα 90 χρόνια ζωής του μεγάλου μουσικού.