26 ΕΛΜΕ (το 32%) είχαν ψηφίσει υπέρ του προγράμματος δράσης που κατέβαζε το ΔΣ της ΟΛΜΕ και πρότεινε 48ωρη απεργία στις 13-14/3 και στη συνέχεια πενθήμερη από τις 17 μέχρι τις 21/3.
Η συζήτηση στην Συνέλευση ήταν γύρω από την αντιμετώπιση των διαθεσιμοτήτων-απολύσεων αφού πλησιάζει η 22 Μάρτη, μέρα που λήγει η διαθεσιμότητα για τους εκπαιδευτικούς (και μια σειρά άλλους κλάδους) και τη σύγκρουση με την προσπάθεια του Υπουργείου Παιδείας να φέρει την «αξιολόγηση-αυτοαξιολόγηση» με μια σειρά εκβιασμούς και πιέσεις.
Το θέμα που έβαζε η πλειοψηφία των Προέδρων ήταν ότι οι συνελεύσεις δεν είχαν απαρτία με αποτέλεσμα πολλές από αυτές να πάρουν απόφαση με διευρυμένη συνεδρίαση του ΔΣ σε κάθε ΕΛΜΕ.
To πραγματικό ζήτημα είναι ότι αυτές οι Συνελεύσεις δεν οργανώθηκαν όπως θα έπρεπε με αποτέλεσμα να βρουν ευκαιρία για να μιλήσουν ξανά για «όρους και προϋποθέσεις» όσοι το κάνουν με ... επιμονή τον τελευταίο χρόνο και μάλιστα εναντιώθηκαν στην πρόταση που είχε καταλήξει το ΔΣ.
Διάρκεια
Όμως, δεν υπάρχει άλλος τρόπος από την απεργία, και μάλιστα με διάρκεια, για να σταματήσει κανείς την επίθεση της κυβέρνησης και συγκεκριμένα τις απολύσεις. Όλοι γνωρίζουν ότι αν περάσουν αυτές οι απολύσεις, τότε θα ανοίξει η κερκόπορτα για όλους τους εκπαιδευτικούς.
Είναι ώρα για καλύτερη οργάνωση από τα κάτω, να συγκροτηθούν ή να επαναδραστηριοποιηθούν οι Επιτροπές Αγώνα σε όλες τις ΕΛΜΕ, να οργώσουν όλα τα σχολεία, να συζητήσουν με κάθε συνάδελφο, να οργανώσουν την περιφρούρηση για να υπάρχει μαζική συμμετοχή στην 48ωρη απεργία και τα συλλαλητήρια και να δοθεί έτσι ο τόνος για τις ΓΣ της δεύτερης μέρας. Μόνο έτσι οι Γενικές Συνελεύσεις μπορούν να είναι σαν του Μάη ή του Σεπτέμβρη του 2013.
Η αδράνεια και η υπονόμευση από τη μεριά της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ ή η επίθεση του ΠΑΜΕ στην υπόλοιπη αριστερά για την μορφή πάλης (δηλαδή την απεργία διαρκείας) είναι εμπόδια που μπορούν να ξεπεραστούν με την ενεργοποίηση της βάσης των καθηγητών. Η Τάξη μας, το δίκτυο εκπαιδευτικών που συμμετέχει στις Παρεμβάσεις, κυκλοφορεί προκήρυξη για την οργάνωση της 48ωρης απεργίας με πρόταση για κλιμάκωση.
Ένα κομμάτι της αναφέρει: «Απέναντι στα επιχειρήματα ότι οι συνάδελφοι δεν θέλουν απεργίες, να απαντήσουμε ότι οι συνάδελφοι θέλουν έμπνευση και εμπιστοσύνη ότι πάμε για να δώσουμε μια μεγάλη μάχη για να σταματήσουμε τις απολύσεις. Τον Μάη και τον Σεπτέμβρη δεκάδες χιλιάδες συνάδελφοι, γέμισαν τις συνελεύσεις και τις διαδηλώσεις ακριβώς γιατί έβλεπαν αυτήν την προοπτική. Σήμερα το πρόβλημα δεν είναι οι συνάδελφοι που «φοβούνται και έχουν κάτσει στα αυγά τους» αλλά οι ηγεσίες που δεν μπορούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη ούτε των μελών των παρατάξεών τους. Ηγεσίες που όταν κάνουν τον κόπο να περιοδεύσουν στα σχολεία, σπέρνουν την ηττοπάθεια και την απογοήτευση. Γι’ αυτό επιμένουμε ότι η μάχη θα δοθεί από τα κάτω».