Η ΠΑΣΚΕ, με νέο όνομα και την στήριξη της ΔΑΚΕ από τις 7 έδρες έπεσε στις 5. Αυτό δεν ήταν κάτι τυχαίο, ήταν αποτέλεσμα των μαχών που είχαμε δώσει μέχρι τώρα, με πρωταρχικό ρόλο αυτόν που έπαιξαν οι αγωνιστές-μέλη του Νυστεριού και στο νοσοκομείο μας αλλά και γενικότερα σε όλο τον υγειονομικό κλάδο. Το Νυστέρι στο Αγ. Κυριακού βοήθησε όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα στο να στηθούν επιτροπές αγώνα για να σπάσουν την απάθεια της γραφειοκρατίας που προσπαθούσε να σπείρει την απογοήτευση ότι οι εργαζόμενοι δεν νοιάζονται και δεν συμμετέχουν. Οι εργαζόμενοι και τα αποτελέσματα έδειξαν ότι και νοιάζονται και θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα και το δείξανε στηρίζοντας εργαζόμενους που βλέπανε όλο αυτό το διάστημα να τους ενημερώνουν για τα προβλήματα και να βρίσκονται στη πρώτη γραμμή του αγώνα.
Μεγάλη βοήθεια υπήρξε και από το Συντονιστικό της Αττικής που έχει δημιουργηθεί και συμμετέχουν πάρα πολλά νοσοκομεία. Στην αρχή εκεί πηγαίναμε σαν μεμονωμένοι εργαζόμενοι κάποιοι αλλά και τα δύο εκλεγμένα μέλη που είχαμε στο προηγούμενο ΔΣ και όλο αυτό το μεταφέραμε μέσα στο χώρο. Μεταφέραμε τα προβλήματα που ήταν κοινά και κάναμε τη σύνδεση και με τους άλλους χώρους και προσπαθούσαμε από τα κάτω να οργανώσουμε τις απεργίες και να συμμετέχουμε σε αυτές. Αυτά ήταν βήματα που έκαναν τον κόσμο να πιστέψει ότι και δύναμη έχουμε και μπορούμε να οργανώσουμε. Παρά τα προβλήματα που δημιούργησαν ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, π.χ. συνάδελφοι που είχαν έρθει από την διαθεσιμότητα και τους οποίους στην αρχή αρνιόντουσαν να τους γράψουν. Γύρω στα 15 άτομα. Διαθεσιμότητα από τα κλεισίματα όπως της Πολυκλινικής. Μετά από κόντρα καταφέραμε να τους εγγράψουμε στο σωματείο για να ψηφίσουν ωστόσο δεν τους επέτρεψαν να μπορούν και να εκλέγονται και να συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο.
Στις συζητήσεις που κάναμε με τον κόσμο, αυτό που μας έκανε πάρα πολύ εντύπωση ήταν δυο στοιχεία. Ένα πως πραγματικά σε εμάς είχε εμπιστοσύνη γιατί ήξερε πως είμαστε με το μέρος του και το άλλο πως ήθελε να πάρει δύναμη για να μπορέσουμε να κάνουμε περισσότερα πράγματα. Αυτή τη στιγμή στα χέρια του Δ.Σ. του σωματείου υπάρχουν αιτήσεις από 50 εργαζόμενους που είχαν φύγει από το σωματείο και δεν είναι τυχαίο που διάλεξαν την ημέρα των εκλογών για να ξαναγραφτούν: ήταν η ελπίδα πως κάτι καινούριο υπάρχει και αυτή ήταν η αντικαπιταλιστική αριστερά γι' αυτό “θέλουμε να γραφτούμε και να δυναμώσουμε το σωματείο”. Είναι ένας κόσμος που το πρώτο που θα κάνουμε από αύριο που θα συγκροτηθεί το ΔΣ είναι να επικυρώσουμε αυτές τις αιτήσεις που έχουν γίνει.
Μάχες
Μπροστά μας συνεχίζονται οι μάχες. Τα προβλήματα στο χώρο της υγείας μεγαλώνουν. Ήδη ύστερα από το κλείσιμο του ΕΟΠΥΥ, ξαναχτυπιέται ο χώρος του ΕΣΥ και ο κόσμος περιμένει να δει πώς θα αντιδράσουμε. Και με τους οδηγούς που ξανασυζητιέται το θέμα για να μπουν στη διαθεσιμότητα και να φύγουν. Και οι συγχωνεύσεις των νοσοκομείων, όπως του δικού μας με το Αγ. Σοφία, ξαναμπαίνει στο τραπέζι των συζητήσεων.
Και η μόνη ελπίδα που ο κόσμος ξέρει ότι υπάρχει είναι η αντίδραση και ο συντονισμός όλων μαζί. Σκοπός μας είναι από αύριο αν είναι δυνατόν, να αρχίσουμε να πραγματοποιούμε αυτό που είχαμε υποσχεθεί, πώς θα ξεκινήσει να λειτουργεί το καινούριο σωματείο. Ότι είναι ένα σωματείο που θέλουμε τη συμμετοχή όλων από όλους τους χώρους, με γενικές συνελεύσεις, που η πρώτη θα βάλει να οργανώσει το θέμα της 48ωρης απεργίας που έχουμε 13-14 Μάρτη.
Πιστεύω ότι σήμερα στο Αγλ. Κυριακού, ύστερα από πάρα πολλά χρόνια έχουνε δημιουργηθεί καλύτερες συνθήκες, έχοντας τέσσερις έδρες μπορούμε από καλύτερη θέση να παλέψουμε. Αναδεικνύοντας ότι αυτό που θέλουμε είναι η καλύτερη περίθαλψη και για τους ασθενείς αλλά και για τις εργασιακές συνθήκες των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι μπορούμε να διαχειριστούμε καλύτερα από όλους τα νοσοκομεία, παρόλο που πολλές φορές η διοίκηση και ο “πρόεδρος μας”, αυτός που έφυγε νύχτα ύστερα από τα σκάνδαλα και τις μίζες που πήρε, χρέωνε τα προβλήματα του νοσοκομείου στους εργαζόμενους. Η καλύτερη διαχείριση γίνεται όταν το νοσοκομείο είναι στα δικά μας τα χέρια γιατί πραγματικά τα νοσοκομεία μας ανήκουν και τα έχουμε στηρίξει εμείς, όλοι οι εργαζόμενοι με τη δουλειά μας όλα αυτά τα χρόνια.
Μαρία Αλιφιέρη: «Ο κόσμος βλέπει πιο πολιτικά»
Έχω 27 χρόνια στο νοσοκομείο. Έχω δει, όπως καταλαβαίνεις, πάρα πολλές εκλογές. Ήταν από τις μοναδικές φορές που αυτές οι εκλογές είχαν ένα πιο πολιτικό χαρακτήρα. Πιστεύω πως αν ήταν μόνο η αγανάκτηση προς το παλιό σχήμα θα μπορούσε να εκφραστεί με αποχή. Υπήρχε και φέτος τελικά αποχή αλλά η στροφή έγινε προς την ΑΕΠΑ, ήταν μια στροφή που δηλώνει μια γενικότερη προδιάθεση ότι πλέον ψάχνει κάπου αλλού τη λύση. Ο στόχος ο δικός μας είναι η ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή όλων στις αποφάσεις του σωματείου. Δεν μας αρκούν οι τέσσερις έδρες. Μας δίνουν ώθηση αλλά θέλουμε αμφιθέατρα γεμάτα από εργαζόμενους. Όπου θα βάζουνε τα προβλήματά τους, θα οργανώνουμε τους αγώνες και θα συμμετέχουμε σε αυτούς.
Έχουμε κάνει προτάσεις ώστε κάθε τμήμα να εκλέξει τον εκπρόσωπό του, κάποιον που θα γνωρίζει καλύτερα τα προβλήματα του χώρου του, θα έρχεται και στα ΔΣ που θα κάνουμε και στις συναντήσεις με τη διοίκηση και θα μεταφέρει αυτός στο τμήμα του τις συζητήσεις και τις απόψεις και θα καλεί στις Γενικές Συνελεύσεις που θα οργανώνουμε, ώστε πέρα από νούμερα, να αποκτηθεί και να υπάρξει μια πραγματική μαζικότητα και μέσα από εκεί να υπάρξει η δυνατότητα να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε.
Ξεκινώντας να συζητάμε πολλές φορές από τα προβλήματα που έχουμε μέσα στο χώρο, τα συνδέουμε με τη γενικότερη κατάσταση π.χ. οι περισσότεροι εργαζόμενοι έχουν παιδιά, οι συζητήσεις απλώνονται αναγκαστικά και στην παιδεία και βλέπουν πως και η παιδεία διαλύεται.
Βλέπουν πως η πρωτοβάθμια υγεία, για τους γονείς τους, για τα παιδιά τους και για τους ίδιους δεν υπάρχει. Και πλέον υπάρχουν και απαντήσεις που έχουν καταρρίψει τους μύθους ότι δεν υπάρχουν χρήματα. Λένε ότι τα χρήματα αυτά υπάρχουν όταν τα δίνουν στους τραπεζίτες, όταν γίνονται οι στρατιωτικές δαπάνες αλλά όχι για το χώρο της υγείας. Όταν γίνονται οι ΜΚΟ και χρηματοδοτούνται, όπως έχει συμβεί και στο χώρο της υγείας. Π.χ. Σε εμάς έχουν βγει διάφορες οργανώσεις που στηρίζουν και καλά τα καρκινοπαθή παιδιά και παίρνουν διάφορα προγράμματα που στην ουσία προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τα χρήματα του λαού. Πλέον υπάρχουν πολιτικές διαφοροποιήσεις και το βλέπει ο κόσμος πιο πολιτικά και όχι τόσο στενά, δηλαδή δεν πιστεύει πλέον ο κόσμος ότι τα προβλήματα μπορούν να λυθούν μόνο στον χώρο της υγείας ή στο χώρο του νοσοκομείου του. Τον απασχολεί η γενικότερη κατάσταση. Και επιπλέον βλέπει τη λύση προς τα αριστερά.
Όσον αφορά τους φασίστες, έχω την εντύπωση πως ο χώρος των υγειονομικών είναι από τους πιο αντιφασιστικούς χώρους. Ερχόμαστε σε επαφή με μετανάστες, και ειδικά για το Αγ. Κυριακού με παιδιά μεταναστών, έχουμε δει πώς αυτούς τους ανθρώπους τους εκμεταλεύονται. Δεν ξεχωρίζουμε τα παιδιά, τα ελληνόπουλα από τα παιδιά των μεταναστών. Για εμάς εδώ στο νοσοκομείο όλα τα παιδιά του κόσμου είναι ίσα. Και αυτό το έχουμε αποδείξει στην πράξη. Μερικές φορές μάλιστα προς τους μετανάστες είμαστε και πιο υπομονετικοί.
Οι προσπάθειες που γίνανε στην αρχή για αιμοδοσία μόνο για έλληνες, χτυπηθήκανε. Στο Αγ. Σοφία που προσπαθήσανε να πάνε, πήγαμε εργαζόμενοι και από τα δυο νοσοκομεία και δεν τους το επιτρέψαμε. Σε μια προσπάθεια του Άδωνη να εκμεταλευτεί κάποια εγκαίνια για έναν μαγνητικό τομογράφο με έξοδα της Βαρδινογιάννη-Φλόγας, υπήρξε κόσμος που πραγματικά του είπε πως εδώ χάνονται παιδιά από το Παιδοκαρδιοχειρουργικό που δεν λειτουργεί και εσύ ήρθες για εκδηλώσεις και για συγχαρητήρια και αποδοκιμάστηκε από πλήθος εργαζόμενων αλλά και από γονείς που έχουν τα παιδιά τους να νοσηλεύονται.
Ανταπόκριση
Γίνανε εκδηλώσεις για τη δίωξη της Εργατικής Αλληλεγγύης στο Αγλ. Κυριακού και η ανταπόκριση του κόσμου ήταν πάρα πολύ μεγάλη, αφού καταλαβαίνανε πως πάνε να φιμώσουν μια εφημερίδα που λέει την αλήθεια. Άσχετα αν συμφωνούν απόλυτα ή όχι με αυτά που λέει η Εργατική Αλληλεγγύη ξέρουν ότι βρίσκεται πάντα και πρωτοστατεί στους αγώνες που δίνονται. Ήταν μια εκδήλωση που είχε συγκεντρωθεί πολύς κόσμος. Ετοιμάζουμε άλλη μια αντιφασιστική εκδήλωση με φόντο τις 22 Μάρτη.
Τα δυο νοσοκομεία Παίδων που υπάρχουν στο Γουδί είναι πανελλαδικά. Έρχονται παιδιά από όλη την Ελλάδα. Έχουμε τμήματα όπως το ακτινοθεραπευτικό, που είναι το μοναδικό για όλη την Ελλάδα και σχεδόν σε κάθε εφημερία μπορεί να έρθει και ένα ογκολογικό περιστατικό. Από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι ο χρόνος αναμονής που υπάρχει σε αυτές τις μορφές θεραπείες που κάθε καθυστέρηση ακόμα και αυτές της μιας μέρας είναι επιβαρυντική για τη ζωή και την εξέλιξη της νόσου στα παιδιά. Υπάρχει λοιπόν το μοναδικό ακτινοθεραπευτικό το οποίο δεν το επανδρώνουν. Σε μια λογική του να προωθήσουν, να στείλουν κόσμο στην ιδιωτική υγεία για να κάνουν αυτές τις θεραπείες. Αυτό δημιουργεί προβλήματα, πέρα από τα οικονομικά. Η προσπάθεια που γίνεται να προωθήσουν τον κόσμο σε άλλες παιδοκλινικές πολλές φορές έχουν φτάσει στο σημείο να κινδυνεύει η ίδια τους η υγεία. Είναι η ίδια προσπάθεια που το καρδιοχειρουργικό του Αγ. Σοφία το κλείσανε για μεγάλο διάστημα στέλνοντας τα παιδιά στο Ωνάσειο και υπήρξαν πραγματικά παιδιά που χαθήκανε σε αυτή την αναμονή.
Οι τελευταίες εικόνες που έχω είναι πραγματικά απογοητευτικές γιατί με το κλείσιμο του ΕΟΠΥΥ αναγκάζονται οι άνθρωποι ακόμα και για να κάνουν ένα εμβόλιο να έρχονται στα εξωτερικά των νοσοκομείων και πολλές φορές μη έχοντας να πληρώσουν για τις εξετάσεις να φεύγουν άπραγοι ή να λένε κάνε μου μόνο κάποιες από αυτές.
Εμείς αυτό που λέμε είναι ότι χρειάζεται να μεγαλώσει η χρηματοδότηση των Παίδων και να λειτουργήσουν σε τέτοια βάση ώστε να μπορούν να εξυπηρετούν όλα τα παιδιά ανεξαιρέτως.