Άλλη μια φορά η κυβέρνηση απέδειξε ότι τον ρατσισμό τον έχει στο μεδούλι της. Προσπαθώντας να επαναπατρίσει τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής επιχειρεί να φτιάξει το νομικό πλαίσιο που θα βάζει ακόμα περισσότερα εμπόδια στους μετανάστες – θύματα ρατσιστικής βίας από όργανα του κράτους, να καταγγέλλουν τους θύτες τους. Π.χ., αν δεν έχεις την “τύχη”, να έχεις μάρτυρες του βασανισμού σου, θα τιμωρείσαι κι από πάνω με απέλαση.
Κατοχυρώνει έτσι και νομικά την ατιμωρησία των αστυνομικών που βασανίζουν μετανάστες, λίγες βδομάδες μετά τη δολοφονία των προσφύγων στο Φαρμακονήσι και τις καταγγελίες των διασωθέντων για απάνθρωπη συμπεριφορά του Λιμενικού. Δεκάδες είναι τα περιστατικά με τα ρατσιστικά καμώματα της ΕΛ.ΑΣ, που η κυβέρνηση θέλει, όχι μόνο να τα κρύψει κάτω από το χαλί, όπως κάνει χρόνια τώρα, αλλά να τα θεσμοθετήσει.
Βίος αβίωτος και με το νόμο
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την αποκάλυψη του “Κουτιού της Πανδώρας” του δημοσιογράφου Κ.Βαξεβάνη, για ανώτατο στέλεχος της ΕΛ.ΑΣ, που προέτρεπε τους συναδέλφους του να κάνουν “το βίο αβίωτο” στους μετανάστες.
Μόλις μερικοί μήνες πάνε από την εξέγερση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Αμυγδαλέζα, που ξέσπασε μετά από απάνθρωπη και προσβλητική μεταχείριση των άδικα κρατουμένων, από τις αρχές. Το γύρο του κόσμου είχε κάνει η φωτογραφία της Εργατικής Αλληλεγγύης με τον εξευτελιστικό αστυνομικό έλεγχο σε μετανάστη με τα παντελόνια κάτω, στην οδό Αναξαγόρα. Το ίδιο και τα βίντεο με τον σαδιστή αρχιμπάτσο να αναγκάζει μετανάστες να βαράνε ο ένας τον άλλον. Νωπές είναι οι μνήμες από το θάνατο του Μοχάμεντ Καμράν από βασανιστήρια, τον Οκτώβρη του 2009, στο Α.Τ. Νίκαιας και του Μπάμπερ Χαν, τον Ιούλη του 2011 από εγκληματική αμέλεια στο Α.Τ Ελληνικού.
Είναι η ίδια ρατσιστική πολιτική που έστρωσε το χαλί στους νεοναζί να δολοφονούν στους δρόμους και να ενισχύονται εκλογικά. Μετά από αντιδράσεις, η τροπολογία αποσύρθηκε προσωρινά, αλλά όπως λένε θα την επαναφέρουν “βελτιωμένη”. Είναι στο χέρι του αντιρατσιστικού κι αντιφασιστικού κινήματος να την πετάξει στα σκουπίδια, μαζί με κυβέρνηση και φασίστες. Αυτή η μάχη περνάει μέσα από την προσπάθεια να μη μείνει ούτε μία ρατσιστική επίθεση ατιμώρητη, είτε ο θύτης φόραγε στολή είτε όχι.