«Το Χαμένο Σήμα της Δημοκρατίας»

Σε όλη τη διάρκεια της μάχης της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή, ο Γιώργος Αυγερόπουλος και το συνεργείο του ήταν παρόντες συλλέγοντας υλικό για την καινούργια τους δουλειά σχετικά με την κρίση, το ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους «AGORA» που ολοκληρώνεται τις επόμενες βδομάδες. Τελικά, η ιστορία της ΕΡΤ αποτέλεσε ένα αυτόνομο πενηντάλεπτο προπομπό που αξίζει την προσοχή όλου του κόσμου που πάλεψε για τη δημόσια τηλεόραση και εξακολουθεί να συμπαραστέκεται στους εργαζόμενους της ΕΡΤ.

Το ντοκιμαντέρ ξεκινά «βάρβαρα» με την αισχρή δήλωση του Κεδίκογλου στις 11 Ιούνη 2013, που ανακοίνωνε το κλείσιμο της ΕΡΤ και την απόλυση των 2600 εργαζόμενων. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει το ιστορικό της κατάληψης του Ραδιομέγαρου και παρακολουθεί μέρα με τη μέρα την ηρωική προσπάθεια των εργαζόμενων μαζί με τους συμπαραστάτες να κρατήσουν την ΕΡΤ ανοιχτή με εργατικό έλεγχο, παρά το «μαύρο» και το σαμποτάρισμα της κυβέρνησης και των συμμάχων της, την πολιτική κρίση στην τρικομματική κυβέρνηση με την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ, τη δημιουργία της ΝΕΡΙΤ υπό τον Π.Καψή και τέλος την εισβολή των ΜΑΤ τα χαράματα της 7ης Νοέμβρη.

Παράλληλα με τα γεγονότα, παρεμβάλλονται συνεντεύξεις και δηλώσεις, τόσο από τους εργαζόμενους, τους συνδικαλιστές και τον κόσμο που στήριξε την ΕΡΤ, όσο και από την άλλη πλευρά. Στόχος του σκηνοθέτη είναι να προβάλει δύο στοιχεία: Τη θυσία της δημοκρατίας στο βωμό των επιταγών των μνημονιακών πολιτικών και την ανοιχτή πριμοδότηση του ιδιωτικού τομέα από αυτές τις πολιτικές, στην προκειμένη περίπτωση της αμαρτωλής Digea, που σε αγαστή σύμπνοια με την κυβέρνηση έκοψε το σήμα της ΕΡΤ για να ανταμειφθεί με συμβόλαια εκατομμυρίων που της εκχωρήθηκαν με προνομιακές συμφωνίες.

Παρόλο που είναι αρκετά εκνευριστική η παρέλαση στην οθόνη τύπων όπως ο Λ.Ταγματάρχης, ο Π.Καψής, ο Φ. Κουβέλης, το αφεντικό της digea Μαθιός, με αυτό τον τρόπο τεκμηριώνεται και στον πιο ανυποψίαστο θεατή ότι έλεγαν ψέματα για τα προνόμια και τις «σπατάλες» της ΕΡΤ και στην πραγματικότητα τη διέλυσαν για να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις των μνημονίων.

Πάντως τα πιο δυνατά σημεία παραμένουν κατά την άποψή μας οι κινηματικές εικόνες: το πλημμύρισμα του προαύλιου από χιλιάδες κόσμου που έδινε το παρόν για εκατοντάδες μέρες και οι μαρτυρίες των απλών εργαζόμενων και αγωνιστών. Η δημοκρατία των Σαμαράδων πράγματι θανατώθηκε στη χώρα που γεννήθηκε, μοναδική ελπίδα είναι να την επαναφέρουν αυτοί που έχουν λόγο να την σεβαστούν, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.

Δήμητρα Κυρίλλου