Πολιτική
ΠΑΣΟΚ: Μονομαχία στον πράσινο βάλτο
“Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα Κόμμα εκρηκτικό, συναισθηματικό, με έντονο θυμικό που προσφέρει και πολύ έντονο θέαμα”, ήταν μια από τις ατάκες του Βενιζέλου στη συνέντευξη της ΔΕΘ την Κυριακή 7/9 και ίσως να είναι η μοναδική αλήθεια στα αμέτρητα τερατώδη ψέματα που ξέρασε για πάνω από δυο ώρες υπερφύαλης φλυαρίας.
\r\n\r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n
40 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ και τα τεκταινόμενα της τελευταίας εβδομάδας δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για το ποια είναι η πραγματική κατάσταση στο πάλαι ποτέ “ενωμένο και δυνατό” κόμμα εξουσίας που ίδρυσε ο Αντρέας Παπανδρέου την 3η Σεπτέμβρη του 1974.
\r\nΣτο Ζάππειο, τη μία μέρα οπαδοί του ΓΑΠ προπηλακίζουν τον Βενιζέλο κατά τη διάρκεια της επετειακής εκδήλωσης που οργάνωσε το ίδρυμα Αντρέας Παπανδρέου, καλώντας τον Γιώργο να αναλάβει δράση για “να φύγει η δεξιά”. Την επόμενη μέρα στο ίδιο σημείο στην εκδήλωση του “επίσημου” ΠΑΣΟΚ για τα 40χρονα, ο Βενιζέλος ξεσαλώνει ενάντια στην ανεύθυνη στάση των “κλακαδόρων” που δεν αντιλαμβάνονται τις κρισιμότητες των στιγμών, ενώ ο Σημίτης ξεθάβεται από την πολιτική λήθη για να έρθει ως σταθεροποιητικός παράγοντας, να νουθετήσει όλες τις πλευρές, παίρνοντας πάντως καθαρή θέση απέναντι στον Παπανδρέου και επικρίνοντας κάθε λαϊκιστική εκτροπή τύπου “λεφτά υπάρχουν”.
\r\nΑπό την μεριά των Παπανδρεϊκών η διαμάχη παρουσιάζεται σαν μια αντεπίθεση της “λαϊκής” βάσης για την ανακατάληψη του κόμματος από τον Βενιζέλο και την κλίκα του, που έχουν οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ στην δεξιά συνύπαρξη με την ΝΔ του Σαμαρά και θέλουν, με τις επικείμενες διαδικασίες για το συνέδριο της “δημοκρατικής παράταξης”, να του δώσουν και την χαριστική βολή. Με πρόσχημα την δημιουργία του κεντροαριστερού πόλου, ο Βενιζέλος οδηγεί το ΠΑΣΟΚ σε μια συνεδριακή διαδικασία που ελπίζει πως θα ολοκληρώσει την πλήρη μετάβαση στην ΕΛΙΑ και θα του δώσει τον απόλυτο έλεγχο στο νέο σχήμα της κεντροαριστεράς.
\r\n\r\n
\r\nΣυγκυβέρνηση με ΝΔ
\r\nΑπό την άλλη ο Βενιζέλος, με εκείνο το απεχθές ύφος των 40 καρδιναλίων, επιμένει πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την κεντροαριστερά στους επόμενους “εξαιρετικά κρίσιμους” μήνες θεωρητικοποιώντας την αναγκαιότητα της συγκυβέρνησης με την ΝΔ ως το μοναδικό εργαλείο για “την πορεία της χώρας προς το μέλλον και την οριστική και ασφαλή έξοδο από την κρίση”, όπως τόνισε επανειλημμένως στη ΔΕΘ.
\r\nΟ Βενιζέλος ξέρει καλά πως ηγείται ενός κόμματος που ακόμα και αν αποκηρύξει το όνομα ΠΑΣΟΚ δεν καταφέρνει να συσπειρώνει πάνω από ένα 8% του εκλογικού σώματος και μάλιστα με τάση μείωσης. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ γνωρίζει καλά πως αν στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές μπόρεσε να βρεθεί, ακόμα και με εκείνο το ισχνό 12% σε θέση ρυθμιστή στην κυβερνητική συμμαχία, αυτή τη φορά, όποτε και αν γίνουν εκλογές, ο ρόλος του ίδιου και του κόμματός του θα είναι ακόμα μικρότερος. Αυτός είναι και ο λόγος που στήνει δίχτυα ασφαλείας προς όλους τους παρακείμενους χώρους (Ποτάμι, ΔΗΜΑΡ, κλπ).
\r\nΣτην άλλη όχθη, τα απομεινάρια του παραδοσιακού παπανδρεϊκού μηχανισμού στην Πελοπόννησο, τη Δυτική Ελλάδα και την Κρήτη που ασφυκτιούν κάτω από την διάλυση της κομματικής βάσης και κάθε είδους κομματικής συνοχής βλέπουν το καράβι να βουλιάζει και ψάχνουν να βρουν ασφαλείς πολιτικές διεξόδους για την επόμενη μέρα.
\r\nΗ “εξέγερση των Παπανδρεϊκών” δεν είναι μια αριστερή ανταρσία της βάσης ενάντια στη δεξιά στροφή της ηγεσίας αλλά ένα ακόμα δείγμα του πολέμου των μηχανισμών, των φατριών και των διαφόρων παραγοντίσκων που έχει ξεσπάσει μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Είναι μια ξεκάθαρη ένδειξη της τεράστιας κρίσης στην οποία βρίσκεται.
\r\nΚανείς δεν μπορεί να ξεχνά πως το ΠΑΣΟΚ -παπανδρεϊκό, βενιζελικό και εκσυγχρονιστικό- είναι συνυπεύθυνο για την φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση στην οποία έχουν καταδικαστεί οι εργαζόμενοι και η νεολαία.
\r\nΟ Βενιζέλος, ο Παπανδρέου και ο Σημίτης προσπαθούν να βρουν διέξοδο για την επόμενη μέρα μπροστά στο διαφαινόμενο τέλος της κυβέρνησης Σαμαρά. Το πραγματικό ζήτημα για τους εργαζόμενους και τη νεολαία είναι αν θα ολοκληρώσουν την δυναμική που διαφάνηκε τόσο στις εκλογές του 2012 όσο και στις ευρωεκλογές του Μάη που μας πέρασε, δηλαδή να εξαφανίσουν από τον πολιτικό χάρτη όλους όσους πρόδωσαν τους αγώνες και τις ιδέες μια ολόκληρης γενιάς από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Όχι για να γυρίσουμε πίσω στην “παλιά, καλή” σοσιαλδημοκρατία, αλλά για να ανοίξουμε το δρόμο της ανατροπής του συστήματος που υπηρέτησαν όλοι αυτοί.
\r\n