Μια μέρα πριν, δάσκαλοι και εκπρόσωποι του Δήμου συνοδεύσαμε τους γονείς των παιδιών μας (έτσι συνήθως αποκαλούμε τα παιδιά του σχολείου μας οι δάσκαλοι) στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Χανίων, ώστε εγγράφως να διατυπώσουν τα δίκαια αιτήματά τους για ένα δάσκαλο ανά τάξη και επαναλειτουργία του Ολοημέρου. Εκεί, παρά την άθλια υποδοχή που μας επιφύλαξε (\"Τι μου κουβαληθήκατε εδώ όλο το χωριό;\"), ο Διευθυντής Εκπαίδευσης μου έμαθε τα εξής:

 

1) Ότι η Λουίζα, η Αντζέλικα, ο Λαζάρ και τόσα άλλα παιδιά του σχολείου μας παύουν να έχουν όνομα και υπόσταση και χαρακτηρίζονται με το γενικότερο όρο \"αλλοδαπά\". Ως εκ τούτου, το σχολείο στο σύνολό του αποκλείεται από τις υποτιθέμενες \"ίσες ευκαιρίες για μάθηση\"… \"Τι να σας κάνω που το σχολείο έχει 43 παιδιά και τα μισά είναι αλλοδαπά\" ήταν τα λόγια του για την ακρίβεια.

\r\n

Φούμαρα

\r\n

2) Ότι η απόφαση υποβιβασμού ή όχι ενός σχολείου περνά μόνο από το χέρι του Διευθυντή Εκπαίδευσης και τη διάθεση που έχει για επίδειξη ισχύος τη δεδομένη χρονική στιγμή, αφού \"Το σχολείο σας μπορεί να μείνει εξαθέσιο, αλλά εγώ το κάνω πενταθέσιο και του χρόνου θα γίνει τετραθέσιο\". Κοίτα να δεις που μας έλεγαν φούμαρα για παιδαγωγικά κριτήρια αυτών των αποφάσεων…

 

3) Ότι για τα αυξημένα ποσοστά μαθητών με διαγνώσεις από τα οικεία ΚΕΔΔΥ -κέντρα διαφοροδιάγνωσης, διάγνωσης και υποστήριξης ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών- που αφορούν μαθησιακές και λοιπές δυσκολίες (π.χ. νοητική υστέρηση, αυτισμό, δυσλεξία, υπερκινητικότητα) ευθυνόμαστε οι δάσκαλοι που δεν κάνουμε σωστά τη δουλειά μας. Συμπέρασμα; Και περισσότεροι ακόμα δάσκαλοι δε θα σώσουν την κατάσταση.

 

4) Ότι ήμασταν πολύ τυχεροί μέχρι πέρσι που \"χαριστικώς\" είχαμε τις δυο δασκάλες ειδικοτήτων -Αγγλικών και Γυμναστικής- και ότι γι\'αυτό πρέπει να ευχαριστούμε αιώνια...

Είναι προφανές ότι ο Διευθυντής Εκπαίδευσης, προκειμένου να προωθήσει και να δικαιολογήσει τις αποφάσεις του Υ.ΠΑΙ.Θ για μείωση του διδακτικού προσωπικού και περικοπές στην Παιδεία, χρησιμοποίησε τα μόνα του όπλα: ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ, ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΛΕΚΤΙΚΟ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟ.

 

Υπέπεσε, ωστόσο, σε ένα ακόμα σημαντικό σφάλμα: τη λήθη. 

Γιατί μάλλον ξέχασε πως η Κάντανος είναι μαθημένη να παλεύει ηρωικά και να βγαίνει κερδισμένη. Κατάληψη, λοιπόν, μέχρι να θυμηθεί πως \"Η Κάντανος υπάρχει\". Πριν δύο χρόνια άλλωστε είχαν επιχειρήσει να κλείσουν και το Γυμνάσιο, αλλά έπειτα από μεγάλη κινητοποίηση το σχολείο παρέμεινε ανοιχτό. Καμιά υποχώρηση, καμιά ανοχή.

 

Τα παιδιά μας δε χωρούν σε κανένα μαθηματικό τύπο που να ορίζει ξερά πόσους δασκάλους έχουν ανάγκη. Η σωστή λειτουργία του σχολείου, άλλωστε, είναι η μόνη που μπορεί να υποσχεθεί σ\' αυτά μια αξιοπρεπή εκπαίδευση και στην Ύπαιθρο ότι δε θα ερημώσει. Πάνε δυο αιώνες από τότε που εκφράστηκε η κοινωνική σημασία της εκπαίδευσης, από την πένα του Βίκτορος Ουγκώ. Την παραθέτω για όποιον \"ξεχνά\".

\"Όπου ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή\".