“Η στροφή στην οικονομική ανάπτυξη προϋποθέτει τη συνέχιση της δημοσιονομικής προσαρμογής και την ολοκλήρωση των διαρθρωτικών αλλαγών” αναφέρει το προσχέδιο. Και μόνο αυτή η πρόταση αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι η συνταγή της λιτότητας, των απολύσεων, των ιδιωτικοποιήσεων, γενικότερα όλης της μνημονιακής πολιτικής, θα συνεχιστεί αμείωτη.

Ένα πράγμα που σίγουρα χαρακτηρίζει το προσχέδιο του προϋπολογισμού είναι η αβεβαιότητα. Ολα τα στοιχεία που περιλαμβάνει βασίζονται σε “εκτιμήσεις”, “προβλέψεις”, “προοπτικές” τόσο για την εξέλιξη του προϋπολογισμού του τρέχοντος έτους όσο και για του επόμενου χρόνου. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, όλα είναι στον αέρα. Το άλλο είναι η ασάφεια. Κανένα από τα οικονομικά μεγέθη δεν εξειδικεύεται ανά υπουργείο ή άλλο φορέα αφήνοντας ανοιχτό το τι θα δοθεί σε κρίσιμους τομείς όπως της υγείας ή της παιδείας.

 

Παρά τις αβεβαιότητες και τις ασάφειες, η σφαγή που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στη χρηματοδότηση των κοινωνικών αναγκών αλλά και αυτή που ετοιμάζουν στη συνέχεια, δεν κρύβεται με τίποτα. Οι συνολικές δαπάνες τακτικού προϋπολογισμού και προγράμματος δημοσίων επενδύσεων προβλέπονται το 2015 σε 55,6 δισ ευρώ, από 57,3 δις το 2014 και 63,9 δις το 2013. Από αυτές, οι πρωτογενείς δαπάνες (στις οποίες περιλαμβάνονται μισθοί, συντάξεις, ασφάλιση) μειώνονται σε 41,8 δις από 42,4 δις το 2014, 44,2 δις το 2013, 59 δις το 2009. Δηλαδή μαχαίρι 29% μέσα στα μνημονιακά χρόνια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

\r\n

Περικοπές

\r\n

Συγκεκριμένα οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις “προβλέπονται” στα 18,6 δις, όταν το 2009 ήταν 25,5 δις. Μείωση, δηλαδή, κοντά 7 δις μέσα σε έξι χρόνια. Αυτό είναι το αποτέλεσμα των περικοπών των μισθών και συντάξεων, της κατάργησης του 13ου και 14ου μισθού, των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων και όλων των μνημονιακών μέτρων. Ο νέος προϋπολογισμός συνεχίζει αυτή την καταστροφή.

 

Οι μόνοι που εξαιρούνται βέβαια είναι οι δικαστικοί και οι ένστολοι, για τους μισθούς των οποίων ο νέος προϋπολογισμός προβλέπει έξτρα κονδύλι 541 εκατ. ευρώ. Αντίστοιχα, οι δαπάνες για ασφάλιση, περίθαλψη, κοινωνική προστασία προβλέπονται για το 2015 σε 13,9 δις, όταν το 2013 ήταν 15,9 δις, ενώ το 2009 ήταν 17,2 δις. Αυτό σημαίνει 2 δις λιγότερα για την πρόνοια σε μια διετία και κοντά 4 δις λιγότερα σε μια εξαετία.

 

Τα ίδια ισχύουν για την χρηματοδότηση σε υγεία και παιδεία. Μπορεί η κατηγοριοποίηση των κονδυλίων ανά υπουργείο να μην περιλαμβάνεται στο προσχέδιο του 2015, αλλά τα στοιχεία των άγριων περικοπών τα τελευταία χρόνια δείχνουν τι πρόκειται να γίνει. Οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού για το υπουργείο Υγείας για παράδειγμα ήταν γύρω στα 6,6 δις το 2009. Το 2013 είχαν πέσει στα 5,3 δις (μείωση 1,3 δις). Αντίστοιχα για το υπουργείο Παιδείας, οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού το 2009 ήταν στα 7,8 δις. Το 2013 είχαν πέσει στα 4,9 δις (μείωση κοντά 3 δις). Μια τέτοια λεηλασία κρύβεται πίσω από τα μεγάλα λόγια περί θετικού ρυθμού οικονομικής μεγένθυσης 2,9% φέτος αλλά και επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος στο 2,9% του ΑΕΠ.

 

Κατά τα άλλα, το προσχέδιο πανηγυρίζει γιατί η ανεργία από 24,5% (1.309.213 άτομα σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία) το 2014 προβλέπεται να διαμορφωθεί στο 22,5% (σε εθνικολογιστική βάση). Ή για το ότι το κρατικό χρέος αναμένεται το 2015 στα 316,1 δις ευρώ και 167,9% του ΑΕΠ από 318,6 δις και 174,8% του ΑΕΠ το 2014.

 

“Δε θα υπάρξει νέο δάνειο, νέο μνημόνιο, νέα μέτρα” επαναλαμβάνουν με κάθε ευκαιρία Σαμαράς και Βενιζέλος. Ο πρώτος μάλιστα, όπως ακριβώς πριν τις Ευρωεκλογές είχε εξαγγείλει την έξοδο της χώρας στις αγορές, έφτασε τώρα να μιλάει για έξοδο από το μνημόνιο στα τέλη του 2014. Στην πραγματικότητα, ο νέος προϋπολογισμός είναι από μόνος του, με τρεις λέξεις, “το νέο μνημόνιο” της συγκυβέρνησης.