Πολιτική

Το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα στην Monde είναι διαφωτιστικό σχετικά με τη συμφωνία την οποία διαπραγματεύεται η κυβέρνηση με την τρόικα: Μια «τεράστια» συνθηκολόγηση.

 

Ο πρωθυπουργός υπενθυμίζει ότι «οι εξειδικευμένες προτάσεις που έχουμε καταθέσει στο πλαίσιο των συζητήσεων με τους θεσμούς που έχουν καλύψει ένα τεράστιο μέρος της απόστασης που μας χώριζε πριν από μερικούς μήνες».

 

Στη συνέχεια κάνει λόγο για «μια αμοιβαία επωφελή συμφωνία» με «ρεαλιστικούς στόχους πλεονασμάτων» που «ταυτόχρονα επαναφέρει την ατζέντα της ανάπτυξης και των επενδύσεων». Δηλαδή να εξασφαλίσει πλεονάσματα μέσω της συνέχισης της λιτότητας, στις πλάτες των φτωχών, με αντάλλαγμα να πάρουν νέα πακέτα Γιούνκερ οι τραπεζίτες.

 

Λιτότητα, περικοπές, συγχωνεύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, όλη την τετραετία: «Βασική κατεύθυνση των προτάσεών μας είναι η δέσμευση σε χαμηλότερα -και ως εκ τούτου εφικτά- πρωτογενή πλεονάσματα το 2015 και το 2016 και σε υψηλότερα για τα επόμενα χρόνια…» ανακοινώνει ο Τσίπρας εξηγώντας πως θα βρεθούν τα πλεονάσματα: 

 

«Αποδεχθήκαμε να ολοκληρώσουμε, με κάποιες μικρές τροποποιήσεις, το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων, αποδεικνύοντας έμπρακτα την διάθεσή μας για βήματα προσέγγισης…

 

 Συμφωνήσαμε, επίσης, να υλοποιήσουμε μια μεγάλη μεταρρύθμιση στο ΦΠΑ… 

 

 Συμφωνήσαμε, επιπλέον, να υλοποιήσουμε μια μεγάλη μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό σύστημα. Με την ενοποίηση ταμείων και την κατάργηση διατάξεων που κακώς επιτρέπουν τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, γεγονός που αυξάνει το πραγματικό όριο συνταξιοδότησης... 

 

Παρά τη δέσμευσή μας προς τους εργαζόμενους να αποκαταστήσουμε άμεσα την ευρωπαϊκή νομιμότητα στην αγορά εργασίας που αποδιαρθρώθηκε πλήρως την τελευταία πενταετία υπό το πρόσχημα της ανταγωνιστικότητας, αποδεχθήκαμε να υλοποιήσουμε την εργασιακή μεταρρύθμιση μόνο μετά από διαβούλευση με τον ILO….

 

Η Ελλάδα έχει αποδείξει ότι θέλει να σεβαστεί τις εξωτερικές της υποχρεώσεις, πληρώνοντας από τον Αύγουστο του 2014 περισσότερα από 17 δισ. ευρώ σε τόκους και χρεολύσια (περίπου 10% του ΑΕΠ της) χωρίς καμία απολύτως εξωτερική χρηματοδότηση…»

 

 

Ο πρωθυπουργός παραλείπει να θυμίσει που βρέθηκαν τα 17 δις ευρώ –βάζοντας χέρι στα αποθεματικά των ταμείων των δημοσίων οργανισμών και των ασφαλιστικών ταμείων. Παραλείπει να εξηγήσει πως οι πλεονασματικοί προϋπολογισμοί που υπόσχεται κι ήδη εφαρμόζει επιτυγχάνονται με την «ακύρωση» ή αναβολή επ’ αόριστον της κατάργησης του ΕΝΦΙΑ, των 751 ευρώ κατώτατου μισθού, της 13ης σύνταξης και μιας σειράς άλλων «δεσμεύσεων», καθώς και με την αύξηση του ΦΠΑ που χτυπάει τους φτωχούς, με την περικοπή των δαπανών στο δημόσιο και τη συνέχιση του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας.

 

Κερασάκι στην τούρτα η αποδοχή ότι η κρίση είναι ελληνικό φαινόμενο καθώς η επερχόμενη «συμφωνία, θα σημάνει το τέλος της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης που ξέσπασε επτά χρόνια πριν, κλείνοντας τον κύκλο της αβεβαιότητας για την Ευρωζώνη...»